Kampania

Wojna międzypaństwowa z 2026 r.

Kampania uderzeń, która rozpoczęła się pewnego lutowego poranka i w ciągu sześciu miesięcy przeorganizowała energetykę, żeglugę i bezpieczeństwo regionu.

Od 28 lutego 2026 r.

Trwa
Ocena na dzień
2026-10-24
Ostatni przegląd
2026-10-29

OcenaPewność: wysoka

Kontekst, nie wskazywanie celów. Wpisy kampanii opisują cele, uczestników, fazy i wyniki na poziomie opublikowanych analiz; nie zawierają bieżących pozycji, stosunku sił, lokalizacji jednostek ani stanów liczebnych.

Lokalizator — zarys lądów z Natural Earth 110m (domena publiczna); miejsca wymienione w tym wpisie (liczba: 7), we współrzędnych, które moduł już publikuje. Nie narysowano tras, granic, kontroli ani aktywności.

Czym była ta kampania

Uderzenia Stanów Zjednoczonych i Izraela na Iran rozpoczęły się 28 lutego 2026 r. i zabiły Najwyższego Przywódcę Iranu. Iran zaatakował wszystkie sześć arabskich państw Zatoki i ogłosił zamknięcie Cieśniny Ormuz. Żadne porozumienie nie obowiązuje; przez cały październik ropa przepływała przez cieśninę na eskortowanych i wahadłowych odcinkach, podczas gdy uderzenia w żeglugę się rozszerzały.

Niemal wszystko inne, co publikuje ten moduł, jest pochodną tej kampanii: zamknięcie cieśniny, wstrzymanie wydobycia jedenastu milionów baryłek dziennie, utrata na lata jednej piątej katarskich mocy skraplania, wycofanie morskiego ubezpieczenia od ryzyka wojennego, rozbieżność reakcji państw Zatoki i ustalenia dotyczące bezpieczeństwa, których dwa z nich szukały od tego czasu poza Radą Współpracy Zatoki Perskiej. Jest to też powód, dla którego ramą modułu jest system regionalny, a nie wojna: system jest starszy niż ta kampania i ją przetrwa.

Pewność: wysoka Stan na 2026-10-24Przejrzano 2026-10-29

Podsumowanie

Kampania rozpoczęła się 28 lutego 2026 r. zakrojonymi na szeroką skalę uderzeniami Stanów Zjednoczonych i Izraela na Iran. Izrael zabił tego dnia Najwyższego Przywódcę Alego Chameneiego, a do 25 marca Congressional Research Service odnotowała ponad dziesięć tysięcy trafionych celów w Iranie. Iran odpowiedział atakami na Izrael, na obiekty Stanów Zjednoczonych w całym regionie i na wszystkie sześć arabskich państw Zatoki, wystrzeliwując od końca lutego do połowy maja ponad 6,700 dronów i pocisków — prawie połowę z nich w kierunku Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Pierwszego dnia ogłosił zamknięcie Cieśniny Ormuz dla normalnego ruchu handlowego. Dwutygodniowe zawieszenie broni przyjęte 8 kwietnia, wraz z wydanym w imieniu Najwyższego Przywódcy rozkazem zaprzestania ognia skierowanym do wszystkich irańskich rodzajów wojsk, doprowadziło do rozmów w Islamabadzie, które nie przyniosły porozumienia. Memorandum o porozumieniu podpisane 17 czerwca, przy pakistańskiej roli gospodarza i mediatora, otworzyło sześćdziesięciodniowe okno negocjacyjne, które 7 lipca uznano za zakończone, a 17 sierpnia wygasło bez przedłużenia. Najcięższa od ponad miesiąca wymiana ciosów nastąpiła 1–2 września. Od połowy września saudyjska ropa przepływała przez cieśninę na krótkich odcinkach pod eskortą marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych, gdy rurociąg wschód–zachód był wyłączony, a uderzenia w statki w cieśninie i wokół niej trwały przez cały październik: 9 października Strażnicy Rewolucji we własnym imieniu ogłosili jedno z nich za korzystanie z „nieautoryzowanej trasy”, Dowództwo Centralne ogłosiło tory otwarte dla statków nienaruszających jego sankcji, a 14 października zatonął trafiony kontenerowiec. Przez wrzesień i październik trwała prowadzona z udziałem mediatorów wymiana między Waszyngtonem a Teheranem, a w chwili ostatniego przeglądu żadne porozumienie nie obowiązywało. Vigil odnotowuje wojnę jako kształt i sekwencję, a nie jako bieżącą relację z uderzeń.

Deklarowane cele

Co mówią uczestnicy. Każda pozycja wskazuje, gdzie stanowisko zostało wyrażone; Vigil odnotowuje, że je wyrażono, a nie że jest prawdziwe.

Cele w ocenie Vigil

Odczytanie Vigil, ze stopniem pewności. Strukturalnie oddzielone od deklarowanych stanowisk, aby ocena nigdy nie mogła zostać opublikowana jako czyjś deklarowany cel.

Siły główne

  • Dowództwo Centralne USA Siły główne · Pewność: wysoka · stan na 2026-09

    Dowództwo prowadzące amerykańską kampanię. CRS przytacza własne dane CENTCOM o łącznej liczbie celów i o przechwytywaniu na morzu, wskazując dowództwo bezpośrednio. Nie uzyskano upoważnienia do użycia siły zbrojnej.

  • Siły Obronne Izraela Siły główne · Pewność: umiarkowana · stan na 2026-09

    Współwalczący od pierwszego dnia; CRS przypisuje zabicie Alego Chameneiego Izraelowi. Źródło wskazuje państwo, a nie rodzaj sił, więc identyfikacja organizacyjna pochodzi od Vigil. Nigdzie w tym module nie stwierdza się wspólnego dowództwa, wspólnego wyboru celów ani jednolitego planowania ze Stanami Zjednoczonymi — niczego takiego nie ustalono.

  • Izraelskie Siły Powietrzne Siły główne · Pewność: umiarkowana · stan na 2026-09

    Izraelski rodzaj sił, który przeprowadził otwierające uderzenie; identyfikacja poniżej szczebla państwa pochodzi od Vigil.

  • Siły Powietrzne USA w strefie Dowództwa Centralnego Siły główne · Pewność: umiarkowana · stan na 2026-09

    Komponent powietrzny CENTCOM, z którego baz w Zatoce operuje powietrzny element kampanii; identyfikacja poniżej szczebla dowództwa pochodzi od Vigil.

Siły przeciwne

  • Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej Siły przeciwne · Pewność: wysoka · stan na 2026-09

    Irańska instytucja, która dysponuje programami rakietowymi i dronowymi oraz misją morską w Zatoce — dwiema rzeczami, które Iran faktycznie zrobił w tej wojnie. CRS odnotowuje amerykańskie uderzenia na ośrodki dowodzenia i kierowania powiązane konkretnie z KSRI. Strażnicy ogłaszają każdą numerowaną falę własnej kampanii uderzeń za pośrednictwem własnego biura public relations.

  • Artesz Siły przeciwne · Pewność: umiarkowana · stan na 2026-09

    Odrębna instytucja walcząca, a nie rodzaj sił tej samej instytucji. Urzędnicy USA twierdzili, że zniszczono znaczną część regularnej irańskiej floty nawodnej, czyli Marynarki Wojennej Artesz, a nie marynarki Strażników. Artesz przypisuje sobie własne uderzenia dronów na obiekty USA w państwach Zatoki i w Jordanii, pod własną nazwą operacji i za pośrednictwem własnego biura public relations; deklarowane szkody nie są zweryfikowane.

  • Siły Powietrzno-Kosmiczne KSRI Siły przeciwne · Pewność: wysoka · stan na 2026-09

    Rodzaj sił dysponujący programami rakietowymi i dronowymi, które posłużyły do odwetu; zbiorcza liczba odpaleń w tej kampanii jest jego dziełem.

  • Marynarka Wojenna KSRI Siły przeciwne · Pewność: umiarkowana · stan na 2026-09

    Rodzaj sił zwrócony ku Zatoce, którego misji dotyczą zamknięcie cieśniny i presja na żeglugę; nie przypisuje się mu żadnej konkretnej operacji.

Strony dotknięte skutkami

  • Siły Zbrojne ZEA Strona dotknięta skutkami · Pewność: wysoka · stan na 2026-05

    Prawie połowa wszystkich irańskich odpaleń w kierunku państw Zatoki była wymierzona w ZEA, przez co ich obrona powietrzna i przeciwrakietowa stała się funkcją zaangażowaną nieprzerwanie, a nie sporadycznie.

  • Siły Zbrojne Kuwejtu Strona dotknięta skutkami · Pewność: umiarkowana · stan na 2026-09

    Kuwejt poinformował, że jego obrona powietrzna zwalczała drony i pociski podczas wymiany ciosów 1–2 września — to jedyne państwo Zatoki poza ZEA, w którego przypadku ten moduł ustalił działania jego własnych sił.

Fazy

28 lut. – 18 mar. 2026 Pewność: wysoka

Otwarcie i zamknięcie

Kampania się rozpoczyna, Najwyższy Przywódca Iranu ginie i zostaje wybrany jego następca, cieśnina zostaje ogłoszona zamkniętą, a następnie faktycznie zamknięta przez wycofanie morskiego ubezpieczenia od ryzyka wojennego, infrastruktura energetyczna Zatoki zostaje zaatakowana w czterech państwach, a Rada Bezpieczeństwa potępia ataki.

Źródła: Congressional Research Service — Iran, the Gulf and the Strait of Hormuz · UN Security Council and Panel of Experts reporting↗ · IEA electricity and energy-security analysis

kwi. – maj 2026 Pewność: wysoka

Interdykcja i pogłębiające się zakłócenia

8 kwietnia zostaje przyjęte dwutygodniowe zawieszenie broni, a rozmowy w Islamabadzie kończą się niepowodzeniem; rozpoczyna się morskie przechwytywanie irańskiego eksportu przez Stany Zjednoczone, Rada Bezpieczeństwa dzieli się w sprawie żeglugi, regulator morski stwierdza, że w żadnym miejscu cieśniny nie ma bezpiecznego przejścia, Iran ogłasza swoją władzę prawną nad nią, a wstrzymanie wydobycia osiąga szczyt.

Źródła: UN Security Council and Panel of Experts reporting↗ · IEA electricity and energy-security analysis · Congressional Research Service — Iran, the Gulf and the Strait of Hormuz · Associated Press↗

17 cze. – 17 sie. 2026 Pewność: umiarkowana

Memorandum i jego upadek

Memorandum o porozumieniu ponownie otwiera cieśninę bez opłat i trzy tygodnie później zostaje uznane za zakończone; drugi wąski przesmyk zamyka się dla saudyjskiej żeglugi w Bab al-Mandab; Arabia Saudyjska podpisuje porozumienie obronne poza Radą Współpracy Zatoki Perskiej; najwyższe stanowiska wojskowe Iranu zostają obsadzone dekretem, a jego wspólnej kwaterze głównej nakazano połączenie ze Sztabem Generalnym; memorandum wygasa bez przedłużenia.

Źródła: Congressional Research Service — Iran, the Gulf and the Strait of Hormuz · Al Jazeera English↗ · UN Security Council and Panel of Experts reporting↗

10 wrz. – paź. 2026 Pewność: umiarkowana

Wolumen bez dostępu

Przy wyłączonym od 10 września rurociągu saudyjskim saudyjska ropa przepływa przez cieśninę na krótkich eskortowanych odcinkach, a spotkanie ministerialne w sprawie żeglugi się nie odbywa. Wolumeny ropy odbudowują się dzięki zmienionym trasom, podczas gdy uderzenia w żeglugę się rozszerzają: Strażnicy Rewolucji ogłaszają uderzenie w tankowiec za „nieautoryzowaną trasę” i deklarują zasięg poza cieśniną, Dowództwo Centralne ogłasza tory otwarte dla statków nienaruszających jego sankcji, trafiony kontenerowiec tonie, a ataki dosięgają saudyjskiego wybrzeża Zatoki. Nie znaleziono wystawionego ubezpieczenia od ryzyka wojennego, nie uzgodniono reżimu żeglugi, a nic między Waszyngtonem a Teheranem nie obowiązuje.

Źródła: UK Maritime Trade Operations and Joint Maritime Information Center advisories↗ · Public market and insurance data · Reuters↗ · Al Jazeera English↗ · Official government statements

Skutek i obecny stan

Trwa w chwili ostatniego przeglądu, 29 października 2026 r., bez obowiązującego porozumienia. Vigil stwierdza, na jakim etapie jest kampania, i nie formułuje żadnych twierdzeń o tym, jak się zakończy.

Implikacje gospodarcze

Wstrzymane wydobycie osiągnęło szczyt powyżej jedenastu milionów baryłek dziennie, zapasy OECD spadły do najniższego poziomu od 2003 r., a Katar utracił około 17% swoich mocy skraplania na okres, który operator szacuje na maksymalnie pięć lat.

Implikacje humanitarne

Pierwszego dnia uderzenie Stanów Zjednoczonych na szkołę w Minabie zabiło osoby w liczbie 168, w większości dzieci. Około 20,000 marynarzy utknęło na statkach, które nie mogły wypłynąć, a regulator morski potwierdził zgony marynarzy w liczbie 17.

Powiązane wydarzenia

Wydarzenie28 lut. 2026 — Uderzenia Stanów Zjednoczonych i Izraela na Iran rozpoczynają wojnęWydarzenie28 lut. 2026 — Najwyższy Przywódca Ali Chamenei ginieWydarzenie28 lut. 2026 — Uderzenie Stanów Zjednoczonych na szkołę w Minabie zabija osoby: 168Wydarzenie28 lut. 2026 r. — Iran ogłasza zamknięcie Cieśniny Ormuz dla normalnego ruchu handlowegoWydarzenie1 mar. 2026 — ZEA zamykają ambasadę w TeheranieWydarzenie2 mar. 2026 — Arabia Saudyjska wstrzymuje pracę rafinerii Ras Tanura po ataku dronaWydarzenie2–3 mar. 2026 — Ataki na cele energetyczne i żeglugowe w czterech państwach ZatokiWydarzenie5 mar. 2026 r. — Morskie ubezpieczenie od ryzyka wojennego w Zatoce zostaje wypowiedziane i wycenione na nowoWydarzenie8 mar. 2026 — Modżtaba Chamenei zostaje wybrany na Najwyższego PrzywódcęWydarzenie11 mar. 2026 — Rezolucja Rady Bezpieczeństwa 2817 potępia irańskie ataki na państwa ZatokiWydarzeniemar. 2026 — Uwolnienie zapasów strategicznych w obliczu wstrzymania wydobycia w ZatoceWydarzenie18 mar. 2026 — Dwa ciągi skraplania w Ras Laffan zostają uszkodzoneWydarzenie7 kwi. 2026 — Chiny i Rosja wetują projekt Rady Bezpieczeństwa w sprawie żeglugi przez OrmuzWydarzenie8 kwi. 2026 — Iran przyjmuje dwutygodniowe zawieszenie broni, a rozkaz zaprzestania ognia trafia do wszystkich jego rodzajów wojskWydarzeniepoł. kwi. 2026 r. — Rozpoczyna się morska interdykcja irańskiego eksportu ropyWydarzenie24 kwi. 2026 r. — IMO stwierdza, że w żadnym miejscu Cieśniny Ormuz nie ma bezpiecznego przejściaWydarzenie28 kwi. 2026 — Przywódcy państw Zatoki spotykają się w Dżuddzie, a ZEA ogłaszają wystąpienie z OPECWydarzeniemaj 2026 — Iran tworzy Urząd ds. Cieśniny Zatoki PerskiejWydarzeniemaj – cze. 2026 — Wstrzymanie wydobycia w Zatoce osiąga szczytWydarzenie17 cze. 2026 r. — Stany Zjednoczone i Iran podpisują memorandum o porozumieniuWydarzenie7 lip. 2026 r. — Prezydent Stanów Zjednoczonych uznaje memorandum za zakończoneWydarzenielip. 2026 — Ruch Huti blokuje żeglugę do portów saudyjskich i z nichWydarzenie7 sie. 2026 — Arabia Saudyjska, Turcja i Pakistan podpisują Mekkańskie porozumienie o wspólnej obronieWydarzenie10 sie. 2026 — Najwyższy Przywódca obsadza dekretem najwyższe stanowiska wojskowe Iranu i nakazuje połączenie wspólnej kwatery głównejWydarzenie11 sie. 2026 — IMO odnotowuje incydenty (65) i ofiary śmiertelne wśród marynarzy (17)Wydarzenie17 sie. 2026 — Memorandum o porozumieniu wygasa bez przedłużeniaWydarzenie1 – 2 wrz. 2026 r. — Wymiana uderzeń między Stanami Zjednoczonymi a IranemWydarzenie7 – 9 wrz. 2026 — Rada Gubernatorów MAEA kieruje sprawę Iranu do Rady BezpieczeństwaWydarzenie13 – 16 wrz. 2026 — Stół negocjacyjny w sprawie żeglugi przez Ormuz jest nakryty, ale nikt przy nim nie siadaWydarzenieWrz. 2026; ustalone w doniesieniach 17 – 18 wrz. — Saudyjska ropa wraca przez cieśninę, której ominięciu miał służyć rurociągWydarzenie5 – 10 paź. 2026 — Strażnicy Rewolucji ogłaszają uderzenie w tankowiec za „nieautoryzowaną trasę”, a Dowództwo Centralne ogłasza tory otwarteWydarzenie13 – 17 paź. 2026 — Kontenerowiec trafiony w cieśninie tonie, a ataki dosięgają saudyjskiego wybrzeża Zatoki

Lokalizacje

Miejsca, które ten moduł już publikuje jako znaczniki na mapie, wymienione, ponieważ kampania ich dotyczy. Nie jest to obszar operacyjny.

Co pozostaje nieznane

  • Udział jest odnotowywany na takim poziomie, na jakim wskazują go przesłanki. Źródła wskazują CENTCOM i KSRI jako organizacje, ale Izrael i Stany Zjednoczone gdzie indziej wskazują jako państwa, więc żaden izraelski ani amerykański rodzaj sił nie figuruje jako uczestnik — i żaden irański również — mimo że odpalenia są z definicji instytucjonalnej dziełem Sił Powietrzno-Kosmicznych KSRI. Ten brak jest granicą przesłanek, a nie oceną tego, kto strzelał.
  • Dane o ofiarach i szkodach od wszystkich stron są traktowane jako twierdzenia. Moduł nie publikuje żadnych sum dla którejkolwiek ze stron, a ocena szkód bojowych sporządzona przez atakującego nigdy nie jest podawana jako ustalone szkody.
  • Czternastu zgłaszanych punktów memorandum nie przeczytano w oficjalnym tekście i nie zostały one opracowane.
  • Nie ustalono, czy operacje Stanów Zjednoczonych i Izraela były planowane wspólnie, czy prowadzone oddzielnie, i nie stwierdza się istnienia wspólnego dowództwa.
  • PRZYPISANIE ATAKU NA RAS TANURA JEST SPORNE I TEN MODUŁ GO NIE ROZSTRZYGA. Fizyczne zdarzenie jest potwierdzone: przechwycenie, pożar od szczątków, wyłączenie terminalu i jego ponowne otwarcie w marcu 2026 r. Przypisanie — nie. Arabia Saudyjska przypisała atak Iranowi; irańscy urzędnicy publicznie zaprzeczyli atakowaniu obiektów energetycznych w Zatoce; a tego samego dnia irańskie ministerstwo obrony poinformowało o atakach na obiekty katarskie, podczas gdy Strażnicy Rewolucji przypisali sobie uderzenie na tankowiec, więc irańskie zaprzeczenie nie było jednolite. Żaden kanoniczny wpis w tym module nie wskazuje jako faktu sprawcy ataku na Ras Tanura, a większa szczegółowość jednej z relacji nie jest traktowana jako przesłanka na jej korzyść.
  • TWIERDZENIA O OFIARACH Z 1–2 WRZEŚNIA SĄ WPROST SPRZECZNE I SĄ PODAWANE JAKO TRZY ODRĘBNE TWIERDZENIA, A NIE JEDNA LICZBA. Strażnicy Rewolucji twierdzili, że zniszczyli samoloty i zabili dużą liczbę żołnierzy Stanów Zjednoczonych w Jordanii; dwóch urzędników Stanów Zjednoczonych powiedziało Reutersowi, że wstępne oceny nie wykazały ofiar wśród Amerykanów, a urzędnik Stanów Zjednoczonych powiedział Al Dżazirze, że w obiekcie piechoty morskiej nie było rannych ani poważnych szkód; władze irańskie poinformowały o ofiarach śmiertelnych wśród cywilów w wyniku uderzeń Stanów Zjednoczonych. Zaprzeczenie nie wymazuje twierdzenia, a twierdzenie nie przetrwa zaprzeczenia nienaruszone: oba pozostają, z przypisaniem, a żadna liczba od żadnej ze stron nie jest podawana jako ustalona.
  • DANE O PRZECHWYCENIACH MAJĄ SENS TYLKO RAZEM Z MIANOWNIKIEM, A MIANOWNIKI SĄ TU RÓŻNE. Wojsko Jordanii stwierdziło, że w jego przestrzeń powietrzną wleciało trzynaście pocisków balistycznych i że przechwyciło dziesięć z nich, a pozostałe spadły na otwarty teren — to liczba pocisków, które weszły w przestrzeń powietrzną jednego państwa. Zbiorcza liczba modułu, ponad 6,700, liczy ODPALENIA w kierunku sześciu państw w ciągu jedenastu tygodni. Mierzą one różne rzeczy w różnej skali i nie oblicza się dla nich żadnego wspólnego odsetka. Odpalone, które weszły w przestrzeń powietrzną, zwalczane, przechwycone, zniszczone i te, które trafiły — to sześć różnych wielkości, a moduł nigdy nie zastępuje jednej drugą.
  • TWIERDZENIA O SZKODACH BOJOWYCH MAJĄ STOPIEŃ TWIERDZEŃ, NIEZALEŻNIE OD TEGO, KTO JE FORMUŁUJE. Ponad dziesięć tysięcy trafionych celów, przewaga powietrzna nad rozległymi obszarami Iranu, zniszczenie znacznej części irańskich mocy produkcji pocisków, zniszczenie znacznej części regularnej floty nawodnej, ponad 140 zawróconych statków i dziewięć unieruchomionych — każde z nich to relacja uczestnika o jego własnych operacjach, podawana z przypisaniem, i żadne nie jest podawane jako potwierdzone szkody. Ta sama zasada dotyczy twierdzeń irańskich i państw Zatoki. Powtórzenie przez inne redakcje nie podnosi rangi twierdzenia, a tożsamość mówiącego nie wyznacza jego stopnia.

Inne odczytania, które przesłanki również dopuszczają

  • Część łącznego wstrzymanego wydobycia może odzwierciedlać spadek popytu i dobrowolne ograniczenie, a nie niemożność przewiezienia ładunku. Źródło przypisuje tę serię zamknięciu cieśniny; Vigil odnotowuje to przypisanie, zamiast samodzielnie ustalać przyczynę w przypadku każdej baryłki.

Wymienione, ponieważ ocena zawarta we wpisie nie jest jedyną, na jaką pozwalają jego źródła — a nie jako zastrzeżenie osłabiające powyższą ocenę.

Pytania Watch, których dotyczy ta kampania

Stałe pytania analityczne, których przesłanki dotyczą tej kampanii, każde z najnowszym przeglądem. Wyprowadzone z obiektu Watch, nigdy nie powtarzane tutaj.

  • DyplomacjaCzy dyplomacja nuklearna przejdzie od sygnalizowania do wdrażania?Ruch
    1. 2026-09-13: odnotowano ruch
    2. 2026-09-20: odnotowano ruch
    3. 2026-09-27: odnotowano ruch
    4. 2026-10-04: odnotowano ruch
    5. 2026-10-11: odnotowano ruch
    6. 2026-10-18: brak istotnych zmian
    7. 2026-10-25: brak istotnych zmian
    8. 2026-11-01: odnotowano ruch
  • LogistykaCzy Cieśnina Ormuz znów nadaje się do użytku komercyjnego?Ruch
    1. 2026-09-13: odnotowano ruch
    2. 2026-09-20: zmieniono ocenę
    3. 2026-09-27: zmieniono ocenę
    4. 2026-10-04: zmieniono ocenę
    5. 2026-10-11: zmieniono ocenę
    6. 2026-10-18: odnotowano ruch
    7. 2026-10-25: odnotowano ruch
    8. 2026-11-01: odnotowano ruch
  • WojskoKto zaatakował Ras Tanurę?Bez zmian
    1. 2026-09-04: stan wyjściowy
    2. 2026-09-13: brak istotnych zmian
    3. 2026-09-20: brak istotnych zmian
    4. 2026-09-27: brak istotnych zmian
    5. 2026-10-04: brak istotnych zmian
    6. 2026-10-18: brak istotnych zmian
    7. 2026-10-25: brak istotnych zmian
    8. 2026-11-01: brak istotnych zmian

Zobacz w trybie Eksploruj siły, które ją prowadzą Interaktywnie: wybierz ten wpis i prześledź, co się z nim łączy.

Ocena na dzień — 2026-10-24 Ostatni przegląd — 2026-10-29

W porównaniu z: Wojna dwunastodniowa, czerwiec 2025 r.

Dwie kampanie z tego modułu zestawione obok siebie w polach, które zawierają oba wpisy. Nic w tym zestawieniu nie jest wyprowadzane, punktowane ani szeregowane.

Ci sami trzej uczestnicy walk w odstępie ośmiu miesięcy — a ustaleniem są różnice. Wojna z czerwca 2025 r. trwała dwanaście dni, była wymierzona w program jądrowy i zakończyła się ogłoszonym zawieszeniem broni; ta trwa od sześciu miesięcy, jest wymierzona w całe państwo irańskie i przeorganizowała energetykę i żeglugę regionu. Odczytanie ich razem pokazuje, co zmieniło się między kampanią uderzeń a wojną — i że odstęp między nimi był na tyle długi, by zmieścił się w nim mechanizm snapback.

Porównanie: Wojna międzypaństwowa z 2026 r. oraz Wojna dwunastodniowa, czerwiec 2025 r., w kanonicznych polach wpisów
PoleWojna międzypaństwowa z 2026 r.Wojna dwunastodniowa, czerwiec 2025 r.
OkresOd 28 lutego 2026 r.13–24 czerwca 2025 r.
StanTrwaZakończona
MechanizmKampania uderzeń, która rozpoczęła się pewnego lutowego poranka i w ciągu sześciu miesięcy przeorganizowała energetykę, żeglugę i bezpieczeństwo regionu.Dwanaście dni, które ustanowiły bezpośrednią wymianę ciosów między państwami i po których inspektorzy nie wrócili.
Miejsca we wpisieMiejsca: 7nie odnotowano
Odnotowane fazy5nie odnotowano
Stan sprawyTrwa w chwili ostatniego przeglądu, 29 października 2026 r., bez obowiązującego porozumienia. Vigil stwierdza, na jakim etapie jest kampania, i nie formułuje żadnych twierdzeń o tym, jak się zakończy.Zakończona ogłoszonym zawieszeniem broni 24 czerwca 2025 r. Dostęp w ramach weryfikacji irańskiego programu jądrowego nie został potem przywrócony, a osiem miesięcy później rozpoczęła się większa kampania.
Skutki humanitarnePierwszego dnia uderzenie Stanów Zjednoczonych na szkołę w Minabie zabiło osoby w liczbie 168, w większości dzieci. Około 20,000 marynarzy utknęło na statkach, które nie mogły wypłynąć, a regulator morski potwierdził zgony marynarzy w liczbie 17.nie odnotowano
Stan na2026-10-242026-09
Pewność Pewność: wysoka Pewność: wysoka

Oba wpisy są wpisami kampanii w tym samym module i są tu odczytywane na ich własnych warunkach. Podobne mechanizmy w różnej skali to nie to samo zjawisko, a tabelę ułożono tak, by różnice były równie widoczne jak podobieństwo.

W porównaniu z: Saudyjsko-huticki front na Morzu Czerwonym, runda z 2026 r.

Dwie kampanie z tego modułu zestawione obok siebie w polach, które zawierają oba wpisy. Nic w tym zestawieniu nie jest wyprowadzane, punktowane ani szeregowane.

Obie kampanie dotyczą tego samego systemu eksportowego z przeciwnych końców — wojna międzypaństwowa cieśniny, ten front ujścia obejścia — a odczytywanie ich osobno to sposób, w jaki rurociąg zaczyna być liczony jako trasa. To nie ta sama wojna: jedną prowadzą państwa dysponujące siłami powietrznymi, drugą ruch dysponujący pociskami przeciwko państwu, które odpowiedziało instrumentami.

Porównanie: Wojna międzypaństwowa z 2026 r. oraz Saudyjsko-huticki front na Morzu Czerwonym, runda z 2026 r., w kanonicznych polach wpisów
PoleWojna międzypaństwowa z 2026 r.Saudyjsko-huticki front na Morzu Czerwonym, runda z 2026 r.
OkresOd 28 lutego 2026 r.Od 13 lipca 2026 r.
StanTrwaTrwa
MechanizmKampania uderzeń, która rozpoczęła się pewnego lutowego poranka i w ciągu sześciu miesięcy przeorganizowała energetykę, żeglugę i bezpieczeństwo regionu.Porozumienie o zawieszeniu broni, które przetrwało cztery lata, zakończone uderzeniem na lotnisko, a następnie blokada, fala uderzeń i wybrzeże.
Miejsca we wpisieMiejsca: 7Miejsca: 8
Odnotowane fazy55
Stan sprawyTrwa w chwili ostatniego przeglądu, 29 października 2026 r., bez obowiązującego porozumienia. Vigil stwierdza, na jakim etapie jest kampania, i nie formułuje żadnych twierdzeń o tym, jak się zakończy.Otwarte w chwili ostatniego przeglądu, 29 października 2026 r. Blokada saudyjskiej żeglugi trwa na niezmienionych warunkach; ofensywa ogłoszona 4 października toczy się o jemeńskie wybrzeże Morza Czerwonego, do którego roszczą sobie prawo obie strony i którego żadna nie zabezpieczyła; cieśnina jest otwarta dla wszystkich pozostałych; komitet Porozumienia mekkańskiego postanowił wdrożyć swoje zobowiązania bez wskazania sił, a nie odnotowano żadnego powołania się na jego klauzulę obrony zbiorowej.
Skutki humanitarnePierwszego dnia uderzenie Stanów Zjednoczonych na szkołę w Minabie zabiło osoby w liczbie 168, w większości dzieci. Około 20,000 marynarzy utknęło na statkach, które nie mogły wypłynąć, a regulator morski potwierdził zgony marynarzy w liczbie 17.Ranni na terytorium saudyjskim według saudyjskich danych; sytuacja humanitarna w Jemenie wykracza poza zakres modułu i nie jest opracowywana.
Stan na2026-10-242026-10-24
Pewność Pewność: wysoka Pewność: umiarkowana

Oba wpisy są wpisami kampanii w tym samym module i są tu odczytywane na ich własnych warunkach. Podobne mechanizmy w różnej skali to nie to samo zjawisko, a tabelę ułożono tak, by różnice były równie widoczne jak podobieństwo.

Powiązane wpisy

Wpisy (liczba: 48), które wymienia ta kampania lub które ją wymieniają — każdy to wyraźne odwołanie w opublikowanym wpisie; nic nie wywnioskowano z samej tematyki.

Wydarzenia w jej ramach32

Datowane wydarzenia, które ta kampania umieszcza w swoich ramach.