Czy Cieśnina Ormuz znów nadaje się do użytku komercyjnego?

Zmieniono ocenę

Zmieniono ocenę: Strażnicy Rewolucji przypisali sobie 9 października uderzenie w tankowiec za „nieautoryzowaną trasę” i rozszerzyli deklarowany zakres celów poza cieśninę. Kpler naliczył 6 października siedem przepłynięć, najmniej od 23 lipca; ilość ropy przepływającej przez cieśninę spadła w ciągu tygodnia o 27%. Brak wystawionego ubezpieczenia, brak uzgodnionego reżimu, stanowisko IMO bez zmian.

Pozycja biuletynu Strażnicy przypisali sobie uderzenie i rozszerzyli swój zasięg, a cieśnina znów opustoszałaPrzejrzano w 2026-10-11

Zmieniono ocenę

Zmieniono ocenę: wolumen powrócił zmienioną trasą. Kpler szacuje wrześniowy eksport ropy z Zatoki z wyłączeniem Iranu na poziomie sprzed wojny, 60% przez cieśninę na tankowcach wahadłowych i w przeładunkach; LNG na najwyższym miesięcznym poziomie w czasie wojny. JMIC: około 28 przejść ułatwianych przez USA dziennie, niezależne zliczenia jednocyfrowe. Sześć tankowców trafionych 28 wrz.–2 paź. Brak wystawionego ubezpieczenia, brak reżimu, IMO bez zmian.

Pozycja biuletynu Ropa wróciła przez cieśninę, a wraz z nią atakiPrzejrzano w 2026-10-04

Zmieniono ocenę

Założenie opisu stanu zostaje doprecyzowane: oświadczenie Lloyd's Market Association z 23 marca, odnotowane jako przesłanka przeciwna, mówi, że ubezpieczenie wojenne pozostawało dostępne w Londynie, a to oceny bezpieczeństwa armatorów trzymały statki z dala, więc zamknięcie odczytuje się teraz jako ocenę ryzyka przez armatorów, której jednym z przejawów jest ubezpieczenie, a nie jako wiążące ograniczenie. Nie znaleziono ubezpieczenia od ryzyka wojennego wystawionego na warunkach przyjmowanych przez czarterujących, co jest wskaźnikiem obserwowalnym, a wskaźnik reżimu prawnego nie zadziałał: spotkanie ministerialne w Salali odroczone 13 września nie zostało zwołane ponownie do 26 września i nie opublikowano tekstu irańsko-omańskiego. Zmiany były fizyczne i ilościowe. UKMTO zgłosiło trafienie statków w cieśninie 21 września (dwa tankowce, jeden dzień) i 23 września (statek towarowy podpalony i porzucony); śledzone przejścia spadły do 17 w weekend 19–20 września z 37 tydzień wcześniej (Kpler i LSEG), podczas gdy eskortowane saudyjskie załadunki państwowe wewnątrz Zatoki trwały, z sześcioma bardzo dużymi zbiornikowcami do przewozu ropy w Ras Tanurze i Dżuajmie 21 września. Częściowe ponowne uruchomienie rurociągu wschód–zachód 22 września otwiera drugą drogę dla saudyjskiej ropy i nie ma znaczenia dla stanu handlowego. Iran zaproponował 25 września ponowne otwarcie cieśniny w ciągu siedmiu dni pod warunkami, a propozycję według doniesień odrzucono 26 września; propozycja to nie reżim.

Pozycja biuletynu Cieśninę zaatakowano dwukrotnie w ciągu trzech dni, a to, co nadal przez nią przepływa, to ładunki państwowe, a nie rynekPrzejrzano w 2026-09-27

Zmieniono ocenę

Stan handlowy pozostaje bez zmian, ale opis cieśniny — nie. Nie wystawia się żadnego ubezpieczenia od ryzyka wojennego na warunkach, które czarterujący przyjmują — to jest wskaźnik obserwowalny — i nic w tym okresie go nie naruszyło. Arabia Saudyjska przywróciła jednak przez cieśninę mniej więcej milion baryłek dziennie: około sześćdziesięciu milionów baryłek sprzedanych do załadunku we wrześniu i październiku w drodze przeładunku ze statku na statek u wybrzeży Soharu, załadowanych w Ras Tanurze i wyprowadzanych krótkimi odcinkami pod eskortą marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych, przy eksporcie trasą przez Ormuz powyżej dwóch milionów baryłek dziennie w pierwszych dwóch tygodniach września. Opis stanu przedstawiający akwen jako mało używany byłby teraz mylący, dlatego zostaje on przesunięty, aby oddzielić eskortowane ładunki państwowe od ruchu komercyjnego. Wskaźnik obserwowalny dotyczący reżimu prawnego nie został spełniony: spotkanie ministerialne w Salali przełożono 13 września bez nowego terminu.

Wydarzenie Saudyjska ropa wraca przez cieśninę, której ominięciu miał służyć rurociągBiuletyn tygodniowy Iran–Zatoka: wydarzenia — 20 września 2026