Gaz i LNG
Katarski system eksportu LNG
Najczystsza zależność w module: blisko jedna piąta światowego LNG, jeden kompleks, jedna cieśnina i żadnej alternatywy o istotnej skali.
Pokrycie · Iran–Zatoka
Kontekst, nie wskazywanie celów. Te wpisy opisują zależność strategiczną i udokumentowaną historię zakłóceń. Schemat nie ma pól na przepustowość, harmonogramy, skład konwojów, ustalenia dotyczące eskorty, magazynowanie ani rozkład obiektów.
Systemy zaopatrzenia Systemy, na których opiera się moduł Iran–Zatoka: 5, z udokumentowanymi zakłóceniami między nimi: 26. Zależność jest faktem strategicznym — korytarz ma znaczenie dlatego, że nie ma dla niego substytutu.
Eksport surowców mineralnych
System eksportu ropy i produktów zależny od Ormuzu
System, za którego pośrednictwem sześć z siedmiu kluczowych państw Zatoki wysyła ropę na rynek, zbiegający się w jednej cieśninie.
Eksport surowców mineralnych
Irański system eksportu ropy
Jeden terminal wewnątrz cieśniny i obejście, które zbudowano i prawie nie wykorzystano.
Eksport surowców mineralnych
Saudyjski tranzyt ropy wschód–zachód
Największa istniejąca alternatywa dla Ormuzu, ograniczona przez swój terminal, a nie przez rurociąg, i wychodząca na drugą sporną cieśninę.
Eksport surowców mineralnych
Alternatywny dostęp eksportowy ZEA
Jedyne duże obejście wychodzące bezpośrednio na otwarty ocean — mniejsze, niż się powszechnie zakłada, i samo w zasięgu ataku.
System korytarzy
Udokumentowane systemy: 5, węzły: 22, odczytane z poniższych wpisów. Wybierz korytarz lub węzeł, aby go obejrzeć; pełny wpis jest o jedno kliknięcie dalej.
System, za którego pośrednictwem sześć z siedmiu kluczowych państw Zatoki wysyła ropę na rynek, zbiegający się w jednej cieśninie.
Główny saudyjski terminal eksportu ropy i kompleks rafineryjny na wybrzeżu Zatoki oraz największy pojedynczy punkt załadunku w systemie eksportowym zależnym od Ormuzu.
W tym systemieGłówny saudyjski punkt załadunku ropy i największy w systemie.
Dlaczego to ważneTo tutaj największy producent w systemie styka się z morzem. 2 marca 2026 r. nad rafinerią przechwycono drony; od szczątków wybuchł pożar i zakład wstrzymał pracę, wznawiając ją 13 marca. Arabia Saudyjska przypisała atak Iranowi, a irańscy urzędnicy zaprzeczyli, jakoby atakowali obiekty energetyczne w Zatoce.
Co obserwowaćCiągłość załadunków i to, czy przypisanie sprawstwa ataku z marca 2026 r. zostanie kiedykolwiek niezależnie ustalone.
Port Pewność: wysoka Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Główny irański terminal eksportu ropy, w północnej części Zatoki. Według doniesień obsługuje do około dziewięćdziesięciu procent irańskiego eksportu ropy.
W tym systemieWedług doniesień obsługuje do około 90% irańskiego eksportu ropy.
Dlaczego to ważneKoncentracja eksportu samego Iranu jest równie skrajna jak w przypadku każdego innego państwa regionu, a jego położenie jest takie samo jak sąsiadów: wewnątrz Zatoki, przed cieśniną. Zamknięcie Cieśniny Ormuz ogranicza również eksport irański — i tego faktu najczęściej brakuje w opisach traktujących cieśninę jako irańską dźwignię bez kosztów.
Co obserwowaćCiągłość załadunków oraz udział irańskiego eksportu przechodzący przez ten terminal w porównaniu z jakąkolwiek alternatywą.
Port Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Główny emiracki kompleks rafineryjny i petrochemiczny na wybrzeżu Zatoki, na zachód od Abu Zabi.
W tym systemieEmiracka produkcja rafineryjna skierowana ku Zatoce, a nie na trasę przez Fudżajrę.
Dlaczego to ważneTo główny punkt wyjścia produktów rafinowanych ZEA i węzeł zwrócony ku Zatoce, więc w odróżnieniu od trasy przez Fudżajrę pozostaje w systemie zależnym od Ormuzu. Pokazuje, że państwo mające obejście nie znajduje się przez to poza wąskim gardłem: poza nim są tylko wolumeny faktycznie kierowane obejściem.
Co obserwowaćCzy eksport produktów nadal odbywa się przez załadunki w Zatoce, czy przesuwa się tam, gdzie pozwala rurociąg.
Rafineria Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Główny kuwejcki terminal eksportu ropy na wybrzeżu północnej części Zatoki.
W tym systemieGłówny terminal Kuwejtu; nie istnieje żadne alternatywne ujście.
Dlaczego to ważneKuwejt nie ma drogi na rynek omijającej Cieśninę Ormuz, a jego eksport opisywano jako praktycznie wstrzymany w czasie zamknięcia. Położenie u szczytu Zatoki czyni go najbardziej zamkniętym z głównych eksporterów — najdalej od cieśniny i bez jakiegokolwiek alternatywnego wybrzeża.
Co obserwowaćWznowienie i ciągłość załadunków.
Port Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Rafineria i terminal eksportowy Bahrajnu, najmniejsze z krajowych ujść eksportowych w Zatoce.
W tym systemieTerminal Bahrajnu; najmniejsze krajowe ujście w systemie i równie zależne.
Dlaczego to ważneBahrajn jest najmniejszym producentem w systemie i, podobnie jak Kuwejt i Katar, nie ma alternatywy dla Ormuzu. Jego eksport opisywano jako praktycznie wstrzymany w czasie zamknięcia. Pokazuje to, że narażenie w tym systemie nie jest proporcjonalne do wielkości — najmniejszy producent jest równie całkowicie zależny jak największy.
Co obserwowaćWznowienie i ciągłość załadunków.
Port Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Główny omański terminal eksportu ropy, na wybrzeżu Zatoki Omańskiej, poza Cieśniną Ormuz.
W tym systemieGłówny terminal Omanu i jedyny węzeł na tej liście, który leży POZA cieśniną. Uwzględniony, by pokazać wyjątek, a nie by sugerować zależność Omanu od cieśniny.
Dlaczego to ważneTen znacznik to konkretne ujęcie omańskiego wyjątku. Ponieważ terminale eksportowe Omanu wychodzą na otwarty ocean, a nie na zamkniętą Zatokę, omańskie wydobycie nie pojawia się w oficjalnych szacunkach wydobycia wstrzymanego w związku z zamknięciem Ormuzu — to jedyny arabski producent w Zatoce, o którym można to powiedzieć, i w dużej mierze dlatego Oman może zajmować w dyplomacji regionu takie stanowisko, jakie zajmuje.
Co obserwowaćCzy załadunki trwają bez zakłóceń, podczas gdy terminale zwrócone ku Zatoce pozostają wstrzymane.
Port Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Droga wodna łącząca Zatokę z Zatoką Omańską i otwartym oceanem, obejmująca irańskie i omańskie wody terytorialne. W okresie bazowym 2025 r. przepływało przez nią około 20 mln baryłek ropy naftowej i produktów naftowych dziennie, a także blisko jedna piąta światowego eksportu LNG.
W tym systemieJedyne ujście. O jego użyteczności decydują warunki prawne, fizyczne i handlowe, które w 2026 r. zmieniały się niezależnie od siebie.
Dlaczego to ważneKażdy arabski producent w Zatoce z wyjątkiem Omanu musi przepłynąć przez te wody, by dotrzeć do klienta — podobnie Iran. To pojedynczy punkt, w którym zbiega się gospodarka eksportowa regionu i istotna część gospodarki światowej. Alternatywy przenoszą od jednej szóstej do jednej czwartej tego, co zwykle przez nią przepływa, a w przypadku LNG — nic.
Do obserwacjiCzy tranzyt handlowy zostanie wznowiony na dużą skalę i na jakich warunkach ubezpieczenia — o stanie użyteczności cieśniny decyduje ryzyko handlowe, a nie fizyczna blokada. W październiku 2026 r. UKMTO przez kolejne tygodnie liczyło łączną liczbę przepłynięć na około 70 proc. poniżej poziomu sprzed konfliktu, podczas gdy wolumeny ropy według doniesień zbliżały się do przedwojennych na odcinkach wahadłowych i przeładunkowych, uderzenia w statki trwały, a jeden trafiony statek zatonął; w żadnym przeglądzie do 25 października nie znaleziono wystawionego ubezpieczenia.
Akwen / cieśnina · szeroki kontekst Pewność: wysoka Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Omański port i kompleks przemysłowy nad Zatoką Omańską, poza Cieśniną Ormuz, oraz wody u jego wybrzeży, w których saudyjska ropa jest przeładowywana między statkami.
W tym systemieDodany 20 września 2026 r. Wody u wybrzeży omańskiego portu, w których saudyjska ropa załadowana w Ras Tanurze jest przeładowywana między statkami po pokonaniu cieśniny krótkimi eskortowanymi odcinkami — morski koniec trasy, która zaczyna się wewnątrz wąskiego gardła, zamiast je omijać.
Dlaczego to ważneUtworzony 20 września 2026 r., ponieważ własne wpisy modułu wskazywały go jako brak. Seria dotycząca uderzeń w energetykę wymieniała Sohar wśród węzłów, których nie mogła uwzględnić z powodu braku znacznika, a wrześniowe przekierowanie uczyniło to pominięcie nie do utrzymania: około sześćdziesięciu milionów baryłek saudyjskiej ropy sprzedano z załadunkiem we wrześniu i październiku w drodze przeładunku ze statku na statek na wodach u wybrzeży tego portu, po krótkich eskortowanych rejsach z Zatoki. To czyni Sohar morskim końcem trasy, która zaczyna się wewnątrz cieśniny, zamiast ją omijać — przeciwieństwem tego, do czego zbudowano rurociąg wschód–zachód, i powodem istnienia tego znacznika.
Co obserwowaćCzy układ przeładunku ze statku na statek utrzyma się po powrocie rurociągu wschód–zachód do pełnej przepustowości oraz czy w porcie lub w obszarze przeładunku zostanie zgłoszony jakikolwiek incydent.
Port Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
ZależnośćNiemal całkowita w przypadku Kataru, Kuwejtu, Bahrajnu i Iraku, które nie mają żadnego alternatywnego ujścia. Częściowa w przypadku Arabii Saudyjskiej i ZEA, z których każde może przekierować część zwykłych wolumenów rurociągiem na wybrzeże poza cieśniną. Brak zależności tylko w przypadku Omanu. Zależność Iranu jest równie wysoka jak jego sąsiadów: jego własny eksport wychodzi przez te same wody, które Iran jest w stanie ograniczać.
Dlaczego to ważneOgraniczenie w jednym punkcie dotyka jednocześnie pięciu państw producentów, ponieważ dzielą one ujście, a nie trasę. To czyni z tego system, a nie zbiór krajowych łańcuchów eksportowych, i dlatego moduł traktuje dostęp morski jako pytanie porządkujące bezpieczeństwo Zatoki, a nie jako jedną sprawę spośród wielu.
Udokumentowana presja
od 2026-02-28Interdykcja zbrojna Pewność: wysoka
Iran ogłosił 28 lutego 2026 r. zamknięcie cieśniny dla zwykłego ruchu handlowego i ruch przez cieśninę w dużej mierze ustał. Amerykańska Agencja Informacji Energetycznej opisała cieśninę jako praktycznie zamkniętą dla żeglugi i na tym założeniu oparła swoją prognozę. Tranzyt na krótko wznowiono na podstawie memorandum o porozumieniu od połowy czerwca, zanim dostęp handlowy ponownie się pogorszył od początku lipca.
od 2026-03 do 2026-06Interdykcja zbrojna Pewność: wysoka
Wstrzymane wydobycie przypisywane zamknięciu, jako datowana seria, a nie pojedyncza liczba: szacunkowo 7.53 mln b/d w marcu 2026 r., prognozowany szczyt 9.10 mln w kwietniu, 11.3 mln w maju i prognozowane 11.34 mln w czerwcu, spadające do prognozowanych 10.11 mln w trzecim kwartale i 5.70 mln w czwartym. Liczby te mierzą niedostępne wydobycie, a nie eksport ani zdolności produkcyjne.
od 2026-09-10 do 2026-09-26Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
Przy rurociągu wschód–zachód zamkniętym od 10 września saudyjska ropa była ładowana wewnątrz Zatoki i przeprowadzana przez cieśninę krótkimi eskortowanymi odcinkami do przeładunku ze statku na statek u wybrzeży Soharu — ładunki państwowe, a nie powrót ruchu handlowego. Dane handlowe, każde z własną datą pochodzenia i każde będące szacunkiem firmy monitorującej, a nie opublikowaną serią operatora: Rystad Energy oszacował eksport trasą przez Ormuz na ponad dwa miliony baryłek dziennie w pierwszych dwóch tygodniach września; dane Kpler przytoczone przez Baird Maritime wskazywały saudyjski eksport trasą przez Ormuz na około 42 mln baryłek w tygodniu od 13 września; dane Kpler o ładunkach przytoczone przez DataPortuaria pokazały sześć bardzo dużych tankowców (VLCC) ładujących 21 września w Ras Tanurze i Juaymah blisko 12 mln baryłek. Liczba śledzonych przejść statków z towarami przez cieśninę wyniosła 17 w weekend 19–20 września wobec 37 w poprzedni weekend (Kpler i LSEG), przy przedwojennej normie około 125 dużych statków dziennie; firmy monitorujące zaznaczają, że tankowce przepływające z wyłączonymi transponderami nie są liczone. Według doniesień rurociąg ponownie uruchomiono z niską wydajnością 22 września.
od 2026-09-27Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
Kpler określił wrześniowy eksport ropy naftowej z Zatoki, z wyłączeniem Iranu, na nie mniej niż 16.5 mln baryłek dziennie, czyli średnią sprzed wojny, przy zmienionej trasie. Około 60 proc. (9.9 mln) fizycznie przepłynęło przez cieśninę, głównie na tankowcach wahadłowych; 23 proc. załadowano na wybrzeżu Zatoki Omańskiej, przede wszystkim w Fudżajrze; 17 proc. wypłynęło przez Morze Czerwone. Przed wojną przez cieśninę przepływało 83 proc. W sierpniu ponad 70 proc. ropy przepływającej przez cieśninę przeładowano na inne tankowce u wybrzeży Fudżajry lub Soharu. Kpler zaznacza, że jego najnowsze dane to minimalne potwierdzone wolumeny, odnotowywane nawet wtedy, gdy jeden z tankowców uczestniczących w przeładunku ma wyłączony transponder. Irański eksport pozostawał zablokowany. 1 października Joint Maritime Information Center odnotowało 113 przejść ułatwionych przez Stany Zjednoczone w ciągu czterech dni do 30 września, podczas gdy niezależne śledzenie pozostałych statków towarowych powyżej 1,000 dwt wykazało jednocyfrowe liczby przejść w każdym kierunku. Podało ono punkt odniesienia z 2025 r. wynoszący około 138 jednostek dziennie, według własnej definicji, odmiennej od przytoczonej wyżej przedwojennej normy około 125 dużych jednostek dziennie. Między 28 września a 2 października w cieśninie trafiono sześć tankowców.
od 2026-10-04 do 2026-10-08 (dane firm śledzących)Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
Dane firm śledzących, każda liczba według własnej definicji. W nocie z 6 października Kpler określił ilość ropy przepływającej przez cieśninę w ostatnim tygodniu na nie mniej niż 10.1 mln baryłek dziennie, o 27 proc. mniej niż w rekordowym wojennym tygodniu poprzedzającym, około 74 proc. poziomu sprzed wojny i tyle samo co średnia wrześniowa; większość spadku wynikała z przeładunków ze statku na statek w Zatoce Omańskiej. Eksport z wybrzeża Zatoki Omańskiej i znad Morza Czerwonego wzrósł do 6.7 mln baryłek dziennie, ponad dwukrotnie powyżej poziomu sprzed wojny. Kpler naliczył 6 października siedem statków z ładunkami towarowymi przepływających przez cieśninę, najmniej od 23 lipca, a 7 października dziesięć, wobec ponad dwudziestu 4 i 5 października; LSEG naliczyła 6 października osiem, wobec czternastu dzień wcześniej. Żadne z tych zestawień nie obejmuje statków płynących z wyłączonymi transponderami. Spadek nastąpił po tygodniu z największą w tej wojnie liczbą uderzeń w tankowce w cieśninie.
od 2026-10-09 do 2026-10-21Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
9 października Strażnicy Rewolucji ogłosili uderzenie w tankowiec za korzystanie z „nieautoryzowanej trasy” i oświadczyli, że działania nie będą już ograniczone do cieśniny; Dowództwo Centralne uznało główne tory za otwarte dla statków nienaruszających sankcji USA. Kpler oszacował przepływ ropy przez cieśninę 11 października na 2.9 mln baryłek, najmniej w tym miesiącu, wobec przedwojennych 17.1 mln dziennie. UKMTO naliczyło dwanaście ataków w tygodniu do 14 października, dziesięć w cieśninie, i podało, że większość atakowanych jednostek już się do niego nie zgłasza, więc jego liczba jest wartością minimalną; kontenerowiec trafiony 13 października zatonął 14 października. UKMTO określiło łączną liczbę przepłynięć na 254 w tygodniu do 14 października i 241 w tygodniu do 21 października, około 70 proc. poniżej poziomu sprzed konfliktu, i stwierdziło, że większość statków widocznych dzięki transponderom płynie przez wody irańskie, podczas gdy większość trafień pociskami od 6 lipca przypadła na trasę południową. Analitycy cytowani w prasie branżowej określili przepływy ropy z Zatoki pod koniec października jako bliskie poziomowi sprzed konfliktu, realizowane wahadłowo i przez przeładunki przy podwyższonych stawkach frachtowych. Więcej baryłek przez mniej liczne i droższe przepłynięcia to nie powrót do handlowego korzystania z cieśniny.
Skutki zakłóceniaWydobycie, które nie może dotrzeć do nabywcy, jest wstrzymywane, a nie magazynowane, i dlatego skutek pojawia się jako wycofana podaż, a nie jako zapasy gromadzące się w terminalach. Miarą tego jest powyższa seria wstrzymanego wydobycia, a rosła ona przez cztery miesiące, zanim zaczęła spadać — zakłócenie pogłębiało się w miarę trwania, zamiast zostać wchłonięte przez dostosowanie.
Pewność: wysoka Stan na 2026-10-21 Przejrzano 2026-10-29 Otwórz pełny wpis →
Jeden terminal wewnątrz cieśniny i obejście, które zbudowano i prawie nie wykorzystano.
Główny irański terminal eksportu ropy, w północnej części Zatoki. Według doniesień obsługuje do około dziewięćdziesięciu procent irańskiego eksportu ropy.
W tym systemieWedług doniesień obsługuje do około 90% irańskiego eksportu ropy.
Dlaczego to ważneKoncentracja eksportu samego Iranu jest równie skrajna jak w przypadku każdego innego państwa regionu, a jego położenie jest takie samo jak sąsiadów: wewnątrz Zatoki, przed cieśniną. Zamknięcie Cieśniny Ormuz ogranicza również eksport irański — i tego faktu najczęściej brakuje w opisach traktujących cieśninę jako irańską dźwignię bez kosztów.
Co obserwowaćCiągłość załadunków oraz udział irańskiego eksportu przechodzący przez ten terminal w porównaniu z jakąkolwiek alternatywą.
Port Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Irański system rurociągów naftowych biegnący z rejonu Goreh do Jask nad Zatoką Omańską. Jeden ogólny znacznik dla całego systemu, a nie odwzorowanie jego przebiegu.
W tym systemieJeden ogólny znacznik dla systemu rurociągów. Projektowo około 1 mln b/d; zgłaszana przepustowość poniżej 70,000 b/d. Przebieg trasy nie jest odwzorowany.
Dlaczego to ważneIran zbudował ten rurociąg, by przesyłać ropę poza Cieśniną Ormuz, i prawie z niego nie korzysta: zaprojektowany na około milion baryłek dziennie, według doniesień przesyłał mniej niż siedemdziesiąt tysięcy, a podczas wojny z 2026 r. w Jask ładował się jeden tankowiec. To najwyraźniejszy w module przypadek zdolności projektowej, która nie jest zdolnością dostępną.
Co obserwowaćCzy przepustowość istotnie wzrośnie — to wskaźnik obserwowalny, który zamieniłby nominalne obejście w rzeczywiste.
Korytarz · arteria zaopatrzenia i handlu Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Irański terminal eksportowy nad Zatoką Omańską, poza Cieśniną Ormuz, i morski koniec rurociągu Goreh–Jask.
W tym systemiePoza cieśniną. Według doniesień podczas wojny z 2026 r. ładował się tu jeden tankowiec.
Dlaczego to ważneTo obejście, które Iran zbudował i z którego nie korzysta. Rurociąg zaprojektowano na około milion baryłek dziennie, a według doniesień przesyłał mniej niż siedemdziesiąt tysięcy, przy czym podczas wojny z 2026 r. ładował się tu jeden tankowiec. Zdolność projektowa i zdolność dostępna to różne wielkości, a ten terminal jest najwyraźniejszą w module ilustracją tej różnicy.
Co obserwowaćCzy załadunki w Jask istotnie wzrosną — to wskaźnik obserwowalny, który pokazałby, że obejście staje się rzeczywiste, a nie nominalne.
Port Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Droga wodna łącząca Zatokę z Zatoką Omańską i otwartym oceanem, obejmująca irańskie i omańskie wody terytorialne. W okresie bazowym 2025 r. przepływało przez nią około 20 mln baryłek ropy naftowej i produktów naftowych dziennie, a także blisko jedna piąta światowego eksportu LNG.
W tym systemieUjście dla przytłaczającej większości irańskiego eksportu.
Dlaczego to ważneKażdy arabski producent w Zatoce z wyjątkiem Omanu musi przepłynąć przez te wody, by dotrzeć do klienta — podobnie Iran. To pojedynczy punkt, w którym zbiega się gospodarka eksportowa regionu i istotna część gospodarki światowej. Alternatywy przenoszą od jednej szóstej do jednej czwartej tego, co zwykle przez nią przepływa, a w przypadku LNG — nic.
Do obserwacjiCzy tranzyt handlowy zostanie wznowiony na dużą skalę i na jakich warunkach ubezpieczenia — o stanie użyteczności cieśniny decyduje ryzyko handlowe, a nie fizyczna blokada. W październiku 2026 r. UKMTO przez kolejne tygodnie liczyło łączną liczbę przepłynięć na około 70 proc. poniżej poziomu sprzed konfliktu, podczas gdy wolumeny ropy według doniesień zbliżały się do przedwojennych na odcinkach wahadłowych i przeładunkowych, uderzenia w statki trwały, a jeden trafiony statek zatonął; w żadnym przeglądzie do 25 października nie znaleziono wystawionego ubezpieczenia.
Akwen / cieśnina · szeroki kontekst Pewność: wysoka Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
ZależnośćNiemal całkowita od wyspy Chark, a więc od cieśniny. Dalej w łańcuchu zależność dotyczy jednego klienta: według doniesień około dziewięćdziesięciu procent irańskiego eksportu ropy trafia do Chin, co stanowi praktyczny pułap tego, co osiąga architektura sankcji.
Dlaczego to ważneTego faktu najczęściej brakuje w opisach traktujących cieśninę jako irańską dźwignię: jej zamknięcie kosztuje Iran również jego własny eksport. Iran jest tak samo zależny jak państwa, które może ograniczać, a obejście, które zbudował, by od tej zależności uciec, nigdy nie działało na skalę, która by ją zmniejszyła.
Udokumentowana presja
2026-03-13/14, 2026-04-07Interdykcja zbrojna Pewność: niska
Według doniesień uderzenia Stanów Zjednoczonych na wyspę Chark były wymierzone w obiekty wojskowe i celowo omijały infrastrukturę naftową i gazową, a załadunki według doniesień trwały.
od 2026-04Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
Według doniesień przepływy z Chark zostały zakłócone po rozpoczęciu w połowie kwietnia 2026 r. morskiej interdykcji irańskiego eksportu ropy. Dowództwo Centralne Stanów Zjednoczonych poinformowało, że w trakcie blokady zawróciło ponad 140 statków i unieruchomiło dziewięć jednostek.
2026-09 (liczba według stanu na 2026-09-30)Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
Liczba podana przez Dowództwo Centralne Stanów Zjednoczonych według stanu na 30 września 2026 r. wynosiła 125 przekierowanych statków handlowych, trzy unieruchomione i dwa, na które dokonano abordażu, w ramach egzekwowania blokady irańskich portów. Prasa branżowa opisuje blokadę jako przywróconą, a liczenie wydaje się prowadzone od tego przywrócenia. Jego data nie jest tu ustalona, a liczba nie jest porównywalna z wcześniejszym zestawieniem powyżej, które pozostaje aktualne. Analitycy Kpler poinformowali, że Iran ogranicza wydobycie i nie ładuje już ropy do magazynów pływających.
od 2026-07-14 (liczba według stanu na 2026-10-10)Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
10 października 2026 r., ogłaszając, że amerykański myśliwiec unieruchomił w Zatoce Omańskiej pływający pod banderą Panamy statek M/V Ocean Molica po wyjściu z irańskiego portu, Dowództwo Centralne podało, że od rozpoczęcia blokady 14 lipca unieruchomiono cztery statki, a 135 zawrócono. Pozwala to datować przywróconą liczbę, od której najwyraźniej liczy się podana wyżej liczba z 30 września. Obie liczby pochodzą od strony egzekwującej blokadę. 9 października Dowództwo Centralne uznało główne szlaki żeglugowe za otwarte dla statków, które nie naruszają sankcji Stanów Zjednoczonych wobec Iranu.
Skutki zakłóceniaIrańskie dochody z eksportu są ograniczane przez dwa mechanizmy działające jednocześnie — restrykcyjną architekturę, która ogranicza krąg nabywców, i fizyczne ograniczenie załadunku i transportu ładunków. To odrębne przyczyny z odrębnymi środkami zaradczymi, a moduł nie łączy ich w jedną liczbę ani w jedną opowieść.
Pewność: umiarkowana Stan na 2026-10-10 Przejrzano 2026-10-29 Otwórz pełny wpis →
Największa istniejąca alternatywa dla Ormuzu, ograniczona przez swój terminal, a nie przez rurociąg, i wychodząca na drugą sporną cieśninę.
Śródlądowy kompleks przetwarzania i stabilizacji ropy w Prowincji Wschodniej Arabii Saudyjskiej i punkt początkowy rurociągu wschód–zachód do Morza Czerwonego.
W tym systemieKompleks przetwarzania i stabilizacji; punkt, z którego ropę można skierować na wschód albo na zachód.
Dlaczego to ważneTo węzeł, w którym saudyjską ropę można skierować albo na wschód, do Zatoki, albo na zachód, przez półwysep. Wszystko, co królestwo może skierować z dala od Cieśniny Ormuz, najpierw przechodzi tędy, co czyni ten węzeł osią największego obejścia w regionie.
Co obserwowaćCiągłość przetwarzania, która wyznacza pułap tego, ile w ogóle można przesłać na zachód.
Ośrodek przemysłowy Pewność: wysoka Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Saudyjski system rurociągów naftowych wschód–zachód, biegnący z Prowincji Wschodniej przez półwysep do Janbu nad Morzem Czerwonym. Jeden ogólny znacznik dla całego systemu, a nie odwzorowanie jego przebiegu. Zaatakowany przez drony w rejonach Rijadu i Medyny 10 września 2026 r. i zapobiegawczo wyłączony przez Ministerstwo Energii; według doniesień opartych na nienazwanych źródłach ponownie uruchomiony z niską przepustowością 22 września, a załadunki w Janbu według doniesień wznowiono między 25 a 28 września. Ministerstwo ani operator nie ogłosili ponownego uruchomienia.
W tym systemieJeden ogólny znacznik dla systemu rurociągów. Przebieg trasy nie jest odwzorowany, a znacznik nie jest punktem trasy.
Dlaczego to ważneTo największa istniejąca alternatywa dla Ormuzu i najczęściej błędnie opisywana. Jej pułap projektowy do siedmiu milionów baryłek dziennie nie jest dostępną zdolnością eksportową: ograniczenie leży w terminalu w Janbu i w odbiorze przez krajowe rafinerie, jej ujście na Morze Czerwone stało się sporne w lipcu 2026 r., a 10 września 2026 r. sam rurociąg wyłączono z eksploatacji i powrócił on jedynie z przepustowością, której nikt nie podał. Alternatywa dla jednej spornej cieśniny jest teraz przerwana zarówno w swoim środku, jak i u ujścia.
Co obserwowaćCzy zostanie ogłoszona data ponownego uruchomienia i przez kogo; czy operator lub ministerstwo opublikuje jakąkolwiek ocenę zniszczeń; oraz czy ujście na Morze Czerwone pozostanie użyteczne.
Korytarz · arteria zaopatrzenia i handlu Pewność: umiarkowana Stan na 2026-10-03 Pokaż na mapie →
Saudyjski terminal eksportowy i kompleks rafineryjny nad Morzem Czerwonym, zachodni koniec rurociągu wschód–zachód i punkt, w którym obejście Ormuzu dociera do morza.
W tym systemieWiążące ograniczenie. Przepustowość terminalu w warunkach wojennych szacowano na mniej więcej 3 mln b/d wobec projektowego pułapu rurociągu do 7 mln b/d.
Dlaczego to ważneObejście jest ograniczone tutaj, a nie w rurociągu. Przepustowość terminalu w warunkach wojennych szacowano na mniej więcej 3 mln b/d wobec projektowego pułapu rurociągu do 7 mln, a saudyjskie rafinerie na tym wybrzeżu odbierają znaczną część, zanim ropa eksportowa może zostać załadowana. To najwyraźniejszy w module przypadek systemu ograniczonego przez swoje ujście.
Co obserwowaćWolumeny załadunków oraz udział docierającej ropy zużywany przez krajowe rafinerie przed eksportem.
Port Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Cieśnina między Morzem Czerwonym a Zatoką Adeńską. Jest ujściem trasy przez Morze Czerwone, do której ma prowadzić saudyjski rurociąg wschód–zachód, i drugim spornym wąskim gardłem w tym systemie. Według doniesień od 10–11 września 2026 r. ostatni kontrolowany przez rząd odcinek jemeńskiego wybrzeża oraz wyspa Perim zostały zajęte przez ruch Huti; wybrzeża Dżibuti i Erytrei — nie, a zamknięcia cieśniny nie ustalono.
W tym systemieUjście Morza Czerwonego, sporne od lipca 2026 r.
Dlaczego to ważnePrzesłanie saudyjskich baryłek na zachód do Janbu wyprowadza je z Cieśniny Ormuz i dostarcza tutaj. Odkąd ruch Huti ogłosił w lipcu 2026 r. blokadę żeglugi do portów saudyjskich i z nich, główna alternatywa dla Ormuzu zależy od drogi wodnej, która sama jest przedmiotem sporu — i dlatego moduł traktuje obie cieśniny jako jeden sprzężony system.
Co obserwowaćCzy ogłoszona blokada żeglugi powiązanej z Arabią Saudyjską zostanie zniesiona, rozszerzona lub będzie egzekwowana inaczej — oraz czy obecność na jemeńskim wybrzeżu doprowadzi do jakiejkolwiek niezależnie zaobserwowanej ingerencji w przepływ, do czego dotąd nie doszło.
Akwen / cieśnina · szeroki kontekst Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09-12 Pokaż na mapie →
ZależnośćArabia Saudyjska zależy od tego systemu w zakresie każdej części eksportu, którą odprowadza z dala od Zatoki, a system z kolei zależy od jednego terminalu i jednego ujścia na morze. Nikt inny w regionie nie może z niego korzystać: przesyła wyłącznie saudyjską ropę, więc zmniejsza narażenie Arabii Saudyjskiej i nikogo innego.
Dlaczego to ważneTen system sprawia, że stwierdzenie „Arabia Saudyjska ma alternatywę dla Ormuzu” jest jednocześnie prawdziwe i mylące. Zmienia to, jaką część narażenia jednego państwa można zmniejszyć; nie usuwa zależności regionu od cieśniny i zastępuje jedną sporną drogę wodną inną.
Udokumentowana presja
2026-03 Pewność: umiarkowana
Saudi Aramco ogłosiło 10 marca 2026 r. zwiększenie przesyłu rurociągiem do pełnej przepustowości, a zakończenie przestawienia zgłoszono następnego dnia — to wzrost wykorzystania, a nie zakłócenie, odnotowany tu dlatego, że jest datowaną zmianą stanu pracy systemu.
2026-04Interdykcja zbrojna Pewność: niska
Według doniesień atak drona czasowo wyłączył około 700,000 b/d przepustowości systemu. Źródło nie podało czasu trwania.
2026-09Interdykcja zbrojna Pewność: wysoka
Rurociąg został zaatakowany rano 10 września w rejonach Rijadu i Medyny. Ministerstwo Energii poinformowało, że rurociąg zamknięto zapobiegawczo po wielokrotnych atakach, a osoby odniosły obrażenia wymagające pomocy medycznej; MSZ oświadczyło następnego dnia, że był on celem kilku dronów nadlatujących z Iraku, że Arabia Saudyjska na tym etapie nie odpowie na prośbę premiera Iraku i że zastrzega sobie prawo do działania. Irak oświadczył, że drony wystartowały z prowincji Majsan. Żadna grupa nie przyznała się do ataku. Analiza oparta na zdjęciach satelitarnych wykazała poważne trafienia w dwie przepompownie, z rozległymi zniszczeniami od ognia w jednej z nich. Do 12 września 2026 r. nie ogłoszono ponownego uruchomienia.
od 2026-09-14 do 2026-09-20Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
Rurociąg pozostawał zamknięty przez cały tydzień i nie opublikowano ani informacji o ponownym uruchomieniu, ani oficjalnego harmonogramu, ani oceny zniszczeń. Podano trzy szacunki napraw z trzech różnych stron: sekretarz energii Stanów Zjednoczonych powiedział 15 września, że przerwa potrwa dni; według doniesień z 16 września Aramco pracowało nad ominięciem uszkodzonego odcinka i przywróceniem około połowy przepustowości w ciągu kilku dni, a pełnej zdolności operacyjnej w ciągu około sześciu tygodni; jedna z agencji szacowała naprawy na trzy do pięciu tygodni. Analiza przytaczana w tych samych doniesieniach wskazywała, że nawet przy ponownym uruchomieniu na poziomie 40–60 procent do eksportu w Janbu pozostałby ograniczony wolumen po zaspokojeniu odbioru przez krajowe rafinerie. W międzyczasie Arabia Saudyjska sprzedała około sześćdziesięciu milionów baryłek z załadunkiem we wrześniu i październiku w drodze przeładunku ze statku na statek u wybrzeży Soharu, z załadunkiem w Ras Tanurze i przejściem przez Cieśninę Ormuz krótkimi odcinkami pod eskortą marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych: eksport trasą przez Ormuz wzrósł do ponad dwóch milionów baryłek dziennie w pierwszych dwóch tygodniach września, mniej więcej o milion więcej niż w sierpniu, podczas gdy całkowity saudyjski eksport ropy wynosił około 2.1 mln baryłek dziennie wobec 7.5 mln w styczniu i lutym. Wypchnięty wolumen został więc częściowo przekierowany przez cieśninę, której ten system ma pozwalać unikać, a w większości w ogóle nie popłynął; żadne dane operatora o wstrzymanym wydobyciu nie istnieją.
od 2026-09-21 do 2026-09-26Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
Reuters poinformował 22 września, powołując się na trzy źródła znające sprawę, że rurociąg ponownie uruchomiono tego dnia i tłoczył ropę z niską wydajnością, a jeden ładunek miał zostać załadowany w Janbu do Chin; źródło z sektora bezpieczeństwa powiedziało, że pełne wznowienie może potrwać tygodnie. Doniesienia agencyjne w tych samych materiałach podawały wydajność 40 procent w ciągu kilku dni i pełne ponowne uruchomienie po sześciu do ośmiu tygodni; Maritime Executive, powołując się na Bloomberg, Financial Times i komercyjne zdjęcia satelitarne, opisał obejście uszkodzonej przepompowni, trzy uszkodzone stacje i do sześciu tygodni na przywrócenie przepustowości nominalnej. Dane o przepustowości różnią się w zależności od źródła — rurociąg o przepustowości do 4 mln b/d w relacji Reutersa, 7 mln b/d nominalnie w drugiej — i są podawane z przypisaniem; liczba 7 mln to pułap projektowy z 2019 r., który ten wpis już odróżnia od stałej przepustowości. Reuters datuje zamknięcie na 11 września; komunikat Ministerstwa Energii odnotowany przy wydarzeniu ataku pochodzi z 10 września. Do 26 września nie opublikowano żadnego oświadczenia operatora ani ministerstwa o ponownym uruchomieniu, jego wydajności, harmonogramie ani ocenie zniszczeń. Saudyjskie załadunki na trasie przez Ormuz trwały równolegle z ponownym uruchomieniem.
od 2026-09-27 do 2026-10-03Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
Doniesiono o wznowieniu załadunków tankowców w Janbu między 25 a 28 września. Reuters powołał się na źródła handlowe i dane żeglugowe, a azjatyckie źródło z sektora rafineryjnego podało, że Aramco powiadomiło klientów o październikowym programie załadunków. Bloomberg poinformował o wznowieniu wysyłek zagranicznych po 17-dniowej przerwie, a TankerTrackers.com odczytał zdjęcia z 27 września jako pokazujące załadunek blisko 10 mln baryłek w Janbu i Al-Muajjiz. Przepustowość szacowano na około 2 mln b/d według źródła branżowego i 2.65 mln b/d według Kpler. Kpler oczekiwał od 3 do 4 mln w ciągu kilku dni i przedatakowego poziomu około 5.5 mln w ciągu mniej więcej miesiąca. Dwa źródła handlowe określiły załadunki ropy w Janbu na około 2 mln b/d. To szacunki, a nie dane operatora. Joint Maritime Information Center określiło 1 października ponowne uruchomienie jako niepotwierdzone i stwierdziło, że regularnych załadunków w Janbu nie potwierdzono niezależnie. Do 3 października nie opublikowano żadnego oświadczenia ministerstwa ani operatora.
od 2026-10-04 do 2026-10-24Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
W żadnym przeglądzie do 25 października nie znaleziono oświadczenia operatora ani ministerstwa w sprawie rurociągu ani danych o październikowych załadunkach w Janbu. Kpler określił łączny eksport z wybrzeża Zatoki Omańskiej i znad Morza Czerwonego na 6.7 mln b/d w tygodniu do swojej notatki z 6 października, ponad dwukrotnie powyżej poziomu przedwojennego, bez wyodrębnienia Janbu. Koalicja podała, że 16 października przechwyciła pocisk balistyczny wymierzony w Janbu; ruch ogłosił uderzenie w obiekt Aramco w Janbu w tygodniu do 24 października, co jest przytaczane jako jego twierdzenie. Doniesienie Bloomberga z 4 października o przepływach bliskich sześciu milionom b/d opiera się na jednym nienazwanym źródle i nie jest przytaczane jako liczba. Od 4 października wybrzeże Bab al-Mandab było przedmiotem walk w ofensywie prowadzonej pod osłoną kampanii lotniczej pod przywództwem Arabii Saudyjskiej i w chwili ostatniego przeglądu żadna ze stron go nie zabezpieczyła.
od 2026-07Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
Ruch Huti ogłosił blokadę żeglugi do i z portów saudyjskich; ruch statków przez Bab al-Mandab spadł o mniej więcej jedną czwartą, a Arabia Saudyjska przekierowała ropę przeznaczoną do Azji przez Suez.
Skutki zakłóceniaSystem działa, a mimo to nie rozwiązuje problemu. Nawet przy pełnym wykorzystaniu rurociągu wolumen, który rzeczywiście można załadować w Janbu, stanowi ułamek tego, co zwykle przechodzi przez cieśninę, a od lipca 2026 każdy wypływający stamtąd ładunek stawał przed sporną cieśniną albo miesiącem dodatkowej żeglugi. Narażenie zostało przesunięte i przekształcone, a nie usunięte.
Pewność: umiarkowana Stan na 2026-10-16 Przejrzano 2026-10-29 Otwórz pełny wpis →
Jedyne duże obejście wychodzące bezpośrednio na otwarty ocean — mniejsze, niż się powszechnie zakłada, i samo w zasięgu ataku.
Emiracki śródlądowy ośrodek przetwórczy i punkt początkowy rurociągu naftowego biegnącego do Fudżajry nad Zatoką Omańską.
W tym systemieŚródlądowy ośrodek przetwórczy i punkt początkowy rurociągu.
Dlaczego to ważneTo tutaj emiracka ropa zostaje oddzielona od Cieśniny Ormuz. Rurociąg, który się tu zaczyna, jest jedynym dużym obejściem w regionie docierającym bezpośrednio do Oceanu Indyjskiego, a nie do Morza Czerwonego.
Co obserwowaćCiągłość przepływu, która wyznacza, ile faktycznie może przenieść trasa do Fudżajry.
Ośrodek przemysłowy Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Emiracki system rurociągów naftowych biegnący w głębi lądu od Habshan do Fudżajry nad Zatoką Omańską. Jeden szeroki znacznik dla całego systemu, a nie odwzorowanie jego przebiegu.
W tym systemieJeden ogólny znacznik dla systemu rurociągów. Przebieg trasy nie jest odwzorowany, a znacznik nie jest punktem trasy.
Dlaczego to ważneTo jedyne duże obejście docierające bezpośrednio do Oceanu Indyjskiego, a nie do Morza Czerwonego; przy przepustowości wynoszącej według doniesień nieco poniżej dwóch milionów baryłek dziennie jest realne, lecz znacznie mniejsze niż zwykłe wolumeny w Ormuz. Według doniesień druga nitka ma do połowy 2027 osiągnąć znacznie większą przepustowość; zapowiedziany plan nie jest aktywem.
Co obserwowaćWykorzystanie w stosunku do przepustowości oraz to, czy zapowiedziana rozbudowa posuwa się naprzód.
Korytarz · arteria zaopatrzenia i handlu Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Emiracki terminal eksportowy i ośrodek bunkrowania nad Zatoką Omańską, poza Cieśniną Ormuz, a zarazem morski kraniec rurociągu naftowego Abu Zabi.
W tym systemieMorski kraniec nad Zatoką Omańską, poza cieśniną. Według doniesień atakowany 3, 14 i 16 marca oraz 4 maja 2026.
Dlaczego to ważneTo jedyne duże ujście eksportowe w regionie wychodzące na otwarty ocean, a nie na morze zamknięte, o przepustowości wynoszącej według doniesień nieco poniżej dwóch milionów baryłek dziennie — realnej, a zarazem stanowiącej ułamek zwykłych wolumenów w Ormuz. Jest też osiągalne: według doniesień w marcu i ponownie w maju 2026 r. uderzono w obiekty terminalu i magazyny, a to najczęściej pomijany fakt dotyczący obejścia. Od sierpnia jest też punktem przeładunku ropy przewożonej wahadłowo przez cieśninę, więc jego wojenne załadunki nie są w całości ropą z obejścia.
Co obserwowaćWolumeny załadunku oraz to, czy druga nitka, która według doniesień ma zapewnić znacznie większą przepustowość obejścia, wyjdzie poza etap zapowiedzi.
Port Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
ZależnośćZEA zależą od tego systemu w zakresie tej części ropy, którą kierują z dala od Zatoki; reszta ich eksportu i przerobu pozostaje w systemie zależnym od Ormuz. Żadne inne państwo nie może z niego korzystać.
Dlaczego to ważnePokazuje, jak wygląda działające obejście i ile kosztuje. ZEA zmniejszyły własne narażenie, budując je, a mimo to pozostały narażone — ich rafinacja i produkcja paliw zwrócone ku Zatoce nadal są ładowane wewnątrz cieśniny, a terminal obejścia został zaatakowany w pierwszym miesiącu wojny.
Udokumentowana presja
2026-03-03, 2026-03-14, 2026-03-16Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
Według doniesień obiekty terminalu i magazyny w Fudżajrze były atakowane trzykrotnie w marcu 2026. Atak drona 3 marca miał według doniesień wywołać pożar od szczątków przechwyconego pocisku.
2026-03-14Interdykcja zbrojna Pewność: wysoka
Zbiorniki magazynowe ropy trafione przez drony i podpalone; część załadunków ropy wstrzymano i wznowiono następnego dnia.
2026-05-04Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
Irański dron wywołał duży pożar w strefie przemysłu naftowego, raniąc trzech pracowników, w pierwszym — według relacji ZEA — ataku na ZEA od zawieszenia broni z 8 kwietnia. W przeczytanych źródłach nie zgłoszono wstrzymania załadunków.
od 2026-08 do 2026-10 (dane firm śledzących) Pewność: umiarkowana
To nie zakłócenie, lecz zmiana sposobu korzystania z trasy. Kpler podał, że w sierpniu ponad 70 proc. ropy przepływającej przez cieśninę przeładowano na inne tankowce u wybrzeży Fudżajry lub Suharu, a we wrześniu 23 proc. eksportu ropy z Zatoki z wyłączeniem Iranu załadowano na wybrzeżu Zatoki Omańskiej, głównie w Fudżajrze. W tygodniu do notatki z 6 października łączny eksport z wybrzeża Zatoki Omańskiej i znad Morza Czerwonego wyniósł 6.7 mln b/d, ponad dwukrotnie więcej niż przed wojną. To minimalne potwierdzone wolumeny firm śledzących według ich własnych definicji; nie istnieją dane operatora o przepustowości.
Skutki zakłóceniaObejście, które samo jest atakowane, przynosi mniejszą ulgę, niż sugeruje jego przepustowość, a skutek ataku na nie jest nieproporcjonalny: wolumeny, które przenosi, nie mają dokąd pójść poza powrotem do cieśniny, której omijaniu trasa ta służy.
Pewność: umiarkowana Stan na 2026-10-06 Przejrzano 2026-10-29 Otwórz pełny wpis →
Najczystsza zależność w module: blisko jedna piąta światowego LNG, jeden kompleks, jedna cieśnina i żadnej alternatywy o istotnej skali.
Największe złoże gazu ziemnego na świecie, położone na morzu po obu stronach granicy morskiej między Katarem a Iranem. Katar nazywa swoją część North Field lub North Dome; Iran nazywa swoją część South Pars. Szeroki, celowo nieprecyzyjny znacznik dla jednej struktury geologicznej.
W tym systemieZłoże morskie, geologicznie wspólne z Iranem. Wspólny zbiornik, a NIE wspólne przedsięwzięcie — zob. uwagę we wpisie poniżej.
Dlaczego to ważneTo wspólny zbiornik, a NIE wspólne przedsięwzięcie. Oba państwa zagospodarowały swoje części osobno — Katar z partnerami międzynarodowymi, Iran samodzielnie i, według dostępnych doniesień, przy spadającym wydobyciu. Vigil odnotowuje geologię i nie tworzy żadnego ustalenia dwustronnego, ponieważ żadnego nie znaleziono: wspólne złoże nie jest współpracą, a traktowanie go w ten sposób oznaczałoby wymyślenie relacji, której przesłanki nie potwierdzają.
Co obserwowaćCzy zmieni się postawa którejkolwiek ze stron wobec zagospodarowania złoża i czy kiedykolwiek zostanie ogłoszone jakiekolwiek wspólne ustalenie.
Obszar wydobycia · szeroki region Pewność: umiarkowana Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Katarski kompleks eksportu skroplonego gazu ziemnego i punkt, przez który w stanie wyjściowym z 2025 opuszczała kraj blisko jedna piąta światowych dostaw LNG. Dwa z czternastu ciągów skraplania zostały uszkodzone 18 marca 2026.
W tym systemieSkraplanie i załadunek. Dwa z czternastu ciągów uszkodzone 18 marca 2026; naprawy szacowane na okres do pięciu lat.
Dlaczego to ważneNie ma dla niego alternatywy. Katar nie ma gazociągu LNG ani terminalu omijającego Cieśninę Ormuz, więc ten kompleks i ten akwen stanowią łącznie całość zdolności eksportowych kraju. QatarEnergy oszacowało naprawę uszkodzonych ciągów na okres do pięciu lat.
Co obserwowaćCzy uszkodzone ciągi wrócą do eksploatacji i w jakim czasie.
Port Pewność: wysoka Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
Droga wodna łącząca Zatokę z Zatoką Omańską i otwartym oceanem, obejmująca irańskie i omańskie wody terytorialne. W okresie bazowym 2025 r. przepływało przez nią około 20 mln baryłek ropy naftowej i produktów naftowych dziennie, a także blisko jedna piąta światowego eksportu LNG.
W tym systemieJedyna droga na rynek.
Dlaczego to ważneKażdy arabski producent w Zatoce z wyjątkiem Omanu musi przepłynąć przez te wody, by dotrzeć do klienta — podobnie Iran. To pojedynczy punkt, w którym zbiega się gospodarka eksportowa regionu i istotna część gospodarki światowej. Alternatywy przenoszą od jednej szóstej do jednej czwartej tego, co zwykle przez nią przepływa, a w przypadku LNG — nic.
Do obserwacjiCzy tranzyt handlowy zostanie wznowiony na dużą skalę i na jakich warunkach ubezpieczenia — o stanie użyteczności cieśniny decyduje ryzyko handlowe, a nie fizyczna blokada. W październiku 2026 r. UKMTO przez kolejne tygodnie liczyło łączną liczbę przepłynięć na około 70 proc. poniżej poziomu sprzed konfliktu, podczas gdy wolumeny ropy według doniesień zbliżały się do przedwojennych na odcinkach wahadłowych i przeładunkowych, uderzenia w statki trwały, a jeden trafiony statek zatonął; w żadnym przeglądzie do 25 października nie znaleziono wystawionego ubezpieczenia.
Akwen / cieśnina · szeroki kontekst Pewność: wysoka Stan na 2026-09 Pokaż na mapie →
ZależnośćCałkowita. Nie istnieje katarska trasa LNG na rynek omijająca Cieśninę Ormuz i żadna zdolność gdzie indziej nie zastąpi tych wolumenów w tym samym czasie. Dalej w łańcuchu dostaw zależność sięga przede wszystkim rynków azjatyckich — w 2025 około jednej czwartej katarskiego eksportu LNG trafiało do Chin — a europejscy odbiorcy są narażeni poprzez cenę, a nie poprzez bezpośrednie dostawy.
Dlaczego to ważneKatar jest państwem tego systemu, które najwięcej traci na zamknięciu cieśniny, gospodarzem wysuniętej kwatery głównej Dowództwa Centralnego Stanów Zjednoczonych i stroną, z którą Teheran nadal rozmawia. Jego narażenie nie wynika z jego polityki — wynika z fizyki i nie da się go wynegocjować ani obejść w żadnym istotnym horyzoncie czasowym.
Udokumentowana presja
2026-03-02Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
Atak na Ras Laffan; QatarEnergy wstrzymało produkcję LNG. Tego samego dnia uderzono w zbiornik wody elektrowni w Mesaieed, co zatrzymało dalszą produkcję petrochemiczną. Ministerstwo obrony Iranu poinformowało o atakach, podczas gdy irańscy urzędnicy publicznie zaprzeczali atakowaniu obiektów energetycznych w Zatoce.
2026-03-18Interdykcja zbrojna Pewność: wysoka
Kolejny atak uszkodził dwa z czternastu ciągów skraplania, odpowiadające około 17% katarskich zdolności eksportowych. QatarEnergy oszacowało naprawy na okres do pięciu lat (stan na 19 marca). Odrębne wydarzenie względem tego z 2 marca, odnotowane osobno.
od 2026-03Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
Wiążącym ograniczeniem eksportu stał się tranzyt, a nie skraplanie — ładunki nie mogły niezawodnie przepływać przez cieśninę.
2026-09Interdykcja zbrojna Pewność: umiarkowana
S&P Global Commodity Insights naliczył we wrześniu 19 ładunków LNG przez cieśninę, 13 z Kataru i 6 z ZEA, a Kpler — 21. Obie liczby to najwyższy miesięczny wynik od początku wojny, wobec 15 w czerwcu. Według danych Kpler w sierpniu nie było widocznego tranzytu LNG powiązanego z Katarem. Reuters poinformował, że wiele jednostek przepłynęło z wyłączonymi transponderami. To zestawienia firm monitorujących, a nie dane operatorów. Uwaga analityka S&P na temat trendu określa ten poziom na co najwyżej mniej więcej jedną czwartą poziomu sprzed wojny.
Skutki zakłóceniaUtraconej tu zdolności skraplania nie zastąpi się gdzie indziej w tym samym czasie, dlatego dostosowanie przejawia się w rozszerzeniu różnic cenowych między amerykańskim, europejskim i azjatyckim rynkiem gazu, a nie jako fizyczny niedobór na którymkolwiek z nich. Ścieżka przenoszenia jest opisana jako łańcuch wpływu.
Pewność: wysoka Stan na 2026-10-02 Przejrzano 2026-10-29 Otwórz pełny wpis →
Jak zawodzi korytarz
- Interdykcja zbrojnaRuch atakowany na trasie. Odwracalne — jeśli w ogóle — wysiłkiem na rzecz bezpieczeństwa albo decyzją atakującego.
Rozdzielone celowo. Niebezpieczna droga i zamknięta granica tak samo zatrzymują towary, a poza tym nic ich nie łączy — łącznie z tym, kto może to odwrócić.
Łańcuch kończy się tam, gdzie kończą się wpisy. Vigil nie publikuje wpisów lokalizacji dla portów przybrzeżnych, do których prowadzą te korytarze, więc zewnętrzny kraniec reprezentuje węzeł korytarza głównego — nazwany od pary portów — zamiast rysowanego węzła, który nie istnieje. Nic tutaj nie pokazuje tras, odległości, przepustowości ani rozkładów.
Czym węzły nie są Zastrzeżenia, które zawierają same wpisy. Węzeł wymieniony przy korytarzu niekoniecznie działa — kilka z nich jest proponowanych, zamkniętych, sezonowych lub historycznych, a każdy mówi o tym własnymi słowami wpisu.
- Złoże gazowe North Dome / South Pars — Złoże morskie, geologicznie wspólne z Iranem. Wspólny zbiornik, a NIE wspólne przedsięwzięcie — zob. uwagę we wpisie poniżej.
- Ras Laffan — Skraplanie i załadunek. Dwa z czternastu ciągów uszkodzone 18 marca 2026; naprawy szacowane na okres do pięciu lat.
- Cieśnina Ormuz — Jedyna droga na rynek.
System eksportu ropy i produktów zależny od Ormuzu
- Ras Tanura — Główny saudyjski punkt załadunku ropy i największy w systemie.
- Wyspa Chark — Według doniesień obsługuje do około 90% irańskiego eksportu ropy.
- Ruwais — Emiracka rafinacja i produkcja paliw zwrócone ku Zatoce, a nie ku trasie do Fudżajry.
- Mina al-Ahmadi — Główny terminal Kuwejtu; nie istnieje żadne alternatywne ujście.
- Sitra — Terminal Bahrajnu; najmniejsze narodowe ujście w systemie i tak samo zależne.
- Mina al-Fahal — Główny terminal Omanu i jedyny węzeł na tej liście leżący POZA cieśniną. Uwzględniony, by pokazać wyjątek, a nie by sugerować zależność Omanu od cieśniny.
- Cieśnina Ormuz — Jedyne ujście. O tym, czy nadaje się do użytku, decydują warunki prawne, fizyczne i handlowe, które w 2026 zmieniały się niezależnie od siebie.
- Sohar — Dodano 20 września 2026. Akwen u wybrzeży omańskiego portu, na którym saudyjska ropa załadowana w Ras Tanura jest przeładowywana między statkami po przejściu cieśniny krótkimi odcinkami pod eskortą — morski kraniec trasy, która zaczyna się wewnątrz wąskiego gardła, zamiast je omijać.
- Wyspa Chark — Według doniesień obsługuje do około 90% irańskiego eksportu ropy.
- Korytarz rurociągu Goreh–Jask — Jeden szeroki znacznik dla systemu rurociągów. Projektowo około 1 mln b/d; według doniesień przepływ poniżej 70,000 b/d. Nie odwzorowano geometrii trasy.
- Jask — Poza cieśniną. Według doniesień podczas wojny z 2026 ładowano tu jeden tankowiec.
- Cieśnina Ormuz — Ujście dla przytłaczającej większości irańskiego eksportu.
Saudyjski tranzyt ropy wschód–zachód
- Abqaiq — Kompleks przetwarzania i stabilizacji; punkt, z którego ropę można skierować na wschód lub na zachód.
- Korytarz rurociągu wschód–zachód (Petroline) — Jeden szeroki znacznik dla systemu rurociągów. Nie odwzorowano geometrii trasy, a znacznik nie jest punktem trasy.
- Janbu — Wiążące ograniczenie. Przepływ przez terminal w czasie wojny szacowano na mniej więcej 3 mln b/d wobec projektowego pułapu rurociągu wynoszącego do 7 mln b/d.
- Bab al-Mandab — Ujście na Morze Czerwone, sporne od lipca 2026.
Alternatywny dostęp eksportowy ZEA
- Habshan — Śródlądowy ośrodek przetwórczy i punkt początkowy rurociągu.
- Korytarz rurociągu naftowego Abu Zabi — Jeden szeroki znacznik dla systemu rurociągów. Nie odwzorowano geometrii trasy, a znacznik nie jest punktem trasy.
- Fudżajra — Morski kraniec nad Zatoką Omańską, poza cieśniną. Według doniesień atakowany 3, 14 i 16 marca oraz 4 maja 2026.
Przesłanki i stopniowanie
- Zakres
- Te wpisy opisują zależność strategiczną i udokumentowaną historię zakłóceń. Schemat nie ma pól na przepustowość, harmonogramy, skład konwojów, ustalenia dotyczące eskorty, magazynowanie ani rozkład obiektów, a sekcja alternatyw opisuje, czy istnieje nadmiarowość — nigdy, której trasy użyć.
- Pewność
- Jak dobrze ugruntowana jest według Vigil ta ocena. Nie jest to miara powagi sytuacji.