Force Atlas

Libańskie Siły Zbrojne

الجيش اللبناني

PAŃSTWOWE SIŁY ZBROJNE

Państwo libańskie Aktywne
Ocena na dzień
2026-10
Przejrzano
2026-10-29
Pewność
umiarkowana
  • Symbol kategorii Vigil · nie jest to oficjalne oznaczenie
Pochodzenie tożsamości

Symbol kategorii Vigil — wyprowadzony z domeny, szczebla i roli podanych w samym wpisie. Nie jest to oficjalne oznaczenie.

W skrócie

Siły zbrojne Libanu pod jednym Dowództwem Armii, które dowodzi wojskami lądowymi, Siłami Powietrznymi i Marynarką Wojenną. Siła, której państwo od sierpnia 2025 r. powierzyło ograniczenie broni do rąk państwa, począwszy od obszaru na południe od Litani.

Zakres
Struktura, rola, rodowód i powiązania. Opublikowane wpisy podległe: 3.
Podporządkowanie
Podporządkowanie: potwierdzone
Źródła
We wpisie: 10
Stan wpisu
Pełny
Szeroki obszar działania
Cały Liban; obszar na południe od Litani to ten, w którym jej zadania określono najpierw. Siła oparta na wojskach lądowych, zorganizowana w brygady i pułki podległe Dowództwu Armii, z Siłami Powietrznymi i Marynarką Wojenną jako mniejszymi rodzajami sił zbrojnych; południe jest utrzymywane przez Dowództwo Sektora na Południe od Litani. Opisywana wyłącznie na poziomie struktury.
Istotna historia
W czasie wojny domowej armia podzieliła się według linii wspólnotowych: w 1976 r. oficerowie utworzyli odłamową armię, a w 1984 r. szyickich żołnierzy wezwano do niewykonywania rozkazów. Po porozumieniu z Taif z 1989 r. została odbudowana przez mieszanie jednostek ponad podziałami wspólnotowymi i wchłonięcie byłych członków milicji, podczas gdy Hezbollah zachował broń poza rozbrojeniem milicji. Rozmieściła się na południu po rezolucji 1701 w 2006 r., walczyła z Fatah al-Islam w Nahr al-Bared w 2007 r. i w następnej dekadzie prowadziła działania przeciwko ugrupowaniom dżihadystycznym na granicy z Syrią. Załamanie finansowe z 2019 r. obniżyło wartość żołdu i skłoniło tysiące żołnierzy do odejścia. Wstrzymanie działań zbrojnych z listopada 2024 r. (S/2024/870) umieściło na obszarze na południe od Litani wyłącznie siły oficjalne, powierzyło im likwidację nieautoryzowanej infrastruktury i konfiskatę nieautoryzowanej broni, począwszy od tego obszaru, oraz wyznaczyło wspierany przez USA i Francję cel rozmieszczenia na południu armii liczącej 10,000 żołnierzy; rząd tymczasowy sfinansował w tym samym miesiącu rekrutację 1,500 żołnierzy. 5 sierpnia 2025 r. Rada Ministrów powierzyła armii przygotowanie planu wdrożenia ograniczenia broni do rąk państwa; 5 września 2025 r. „przyjęła z zadowoleniem” plan armii i jego kolejne fazy, utajniła jego treść i zażądała comiesięcznych sprawozdań. 8 stycznia 2026 r. armia oświadczyła, że pierwsza faza planu osiągnęła swoje cele i że sprawuje kontrolę operacyjną na południe od Litani, z wyjątkiem obszarów nadal okupowanych przez Izrael; rząd zwrócił się do armii o przygotowanie planu dla obszaru na północ od rzeki i 16 lutego wysłuchał informacji o drugiej fazie. Gdy 2 marca 2026 r. Hezbollah otworzył ogień, rząd zakazał wszelkiej działalności wojskowej i w zakresie bezpieczeństwa Hezbollahu jako niezgodnej z prawem, nakazał służbom wojskowym i bezpieczeństwa zapobieganie odpaleniom i zatrzymywanie sprawców naruszeń oraz polecił armii natychmiastowe rozpoczęcie części planu dotyczącej obszaru na północ od Litani. W wojnie, która nastąpiła, armia zmieniła rozmieszczenie i tymczasowo wycofała się z obszarów w pobliżu Błękitnej Linii, zachowując pewną obecność na południe od Litani (ONZ). Międzynarodowa konferencja wsparcia armii, zaplanowana w Paryżu na 5 marca 2026 r., została przełożona z powodu tej wojny; spotkanie przygotowawcze odbyło się w Paryżu 17 września. Wspólne oświadczenie z 3 czerwca 2026 r. i Trójstronne porozumienie ramowe z 26 czerwca uczyniły strefy pilotażowe pod wyłączną kontrolą armii instrumentem przegrupowania sił izraelskich; prasa podała, że armia po raz pierwszy rozmieściła się w strefie pilotażowej w lipcu 2026 r. Współdziała z UNIFIL, którego operacje kończą się 31 grudnia 2026 r., i koordynowała działania za pośrednictwem Mechanizmu z 2024 r. (posiedzenia zawieszone od 18 marca 2026 r.) oraz Wojskowej Grupy Koordynacyjnej ds. Libanu z 2026 r.
Mocne strony
Jedyna instytucja libańska, którą każda strona, krajowa i zagraniczna, wskazuje jako prawowitego dysponenta broni, z pisemnym mandatem rządu i stałym kanałem koordynacji z Izraelem za pośrednictwem Stanów Zjednoczonych. Siła ponadwspólnotowa, która zachowuje spójność od powojennej odbudowy, z dwiema dekadami sprzętu i szkolenia finansowanych przez USA (ponad 3 mld dolarów od 2006 r. według wyliczeń Arab Reform Initiative oraz dodatkowe 190 mln dolarów dla armii w pakiecie o wartości 230 mln dolarów, którego uwolnienie zgłoszono pod koniec września 2025 r.) i szeroką grupą zagranicznych darczyńców, europejskich i arabskich.
Ograniczenia
Ograniczone możliwości, które według samego rządu wyznaczają tempo planu, oraz zależność od zagranicznego finansowania i zwrotu kosztów: żołd żołnierzy pozostaje ułamkiem swojej wartości sprzed 2019 r., operacje opierają się na darowiznach rzeczowych, a nowa pomoc USA jest powiązana z weryfikowalnymi etapami. Armię wyposażono do zadań bezpieczeństwa wewnętrznego i kontroli granic, a nie do ciężkich walk. Twierdzenie armii o zakończeniu pierwszej fazy jest jej własnym twierdzeniem, kwestionowanym przez Izrael jako niewystarczające. Nie ustalono egzekwowania zakazu z 2 marca 2026 r. wobec Hezbollahu: Hezbollah odrzucił tę decyzję (ONZ). Nie opublikowano żadnej liczby dotyczącej rozmieszczenia w 2026 r., a treść planu jest tajna.

Formacje podległe

Wiersze służą wyłącznie układowi — położenie i kolejność nie wyrażają hierarchii, znaczenia, sekwencji ani siły. Każdy pokazany wpis jest bezpośrednio podległy wybranej organizacji.

Zobacz pełną strukturę →

Rodowód i historia instytucjonalna

Formalna instytucja nadrzędna: Ministerstwo Obrony Narodowej (Liban)

Datowane zmiany strukturalne

Doktryna w skrócie

Armia, która raczej się rozmieszcza, niż konfrontuje: rozszerza obecność państwa przez rozmieszczanie, punkty kontrolne i przejmowanie obiektów, a unikała użycia siły wobec Hezbollahu, aby zachować spójność swoich ponadwspólnotowych szeregów. Od 2025 r. pisemny mandat rozbrojeniowy wystawia ten nawyk na próbę, bez jednoznacznego wyniku.

Preferowane metody działania

Obecność przed siłą. Bez uzgodnionej narodowej strategii obronnej ani doktryny wojskowej armia od dawna kieruje się zasadą „bezpieczeństwa przez konsensus”: walczy, gdy ma polityczną osłonę, jak przeciwko Fatah al-Islam w 2007 r. i ugrupowaniom dżihadystycznym na granicy z Syrią, a poza tym rozszerza obecność państwa przez rozmieszczanie, obsadzanie punktów kontrolnych, patrolowanie i przejmowanie kontroli nad obiektami. Jej działania na południe od Litani od 2024 r. przebiegają według tego samego wzorca: rozmieszczanie na obszarach opuszczanych przez Izrael, przejmowanie obiektów i składów broni, dokumentowanie za pośrednictwem mechanizmów międzynarodowych i comiesięczne sprawozdania dla rządu. Strefy pilotażowe w ramach porozumienia ramowego z 2026 r. stosują to podejście strefa po strefie: armia rozmieszcza się po wycofaniu się Izraela w ramach grupy koordynacyjnej z udziałem USA; strona trzecia, która miała weryfikować każdą strefę, nie została wskazana do października 2026 r.

Szerokie uogólnienie tego, jak działa ta organizacja, ze stopniem pewności jak każda ocena — nie opis bieżącej taktyki i celowo bez żadnej punktacji zdolności czy skuteczności.

Styl dowodzenia

Jedno Dowództwo Armii podległe Radzie Ministrów, która decyduje o misjach armii i zastrzegła dla siebie treść planu rozbrojenia. Dowództwo stawia na pierwszym miejscu spójność instytucjonalną, według doniesień z obawy, że konfrontacja z Hezbollahem rozbiłaby siły.

Gdzie to uogólnienie przestaje obowiązywać

Uogólnienie zawodzi na trzy sposoby. Po pierwsze, armia używała siły wobec ugrupowań zbrojnych, gdy miała polityczną osłonę, więc jej ostrożność wobec Hezbollahu jest wyborem dotyczącym jednego przeciwnika i jednej wspólnoty, a nie niezdolnością do walki. Po drugie, od marca 2026 r. pisemny mandat wykracza poza konsensus: rząd nakazał armii zapobieganie odpaleniom i zatrzymywanie sprawców naruszeń, a to, czy armia działa w tym zakresie wbrew woli Hezbollahu, nie zostało ustalone w żadną stronę. Po trzecie, jej tempo na południu wyznaczają w równym stopniu izraelska okupacja i uderzenia oraz finansowanie, co jej własna metoda.

Zaobserwowane adaptacje

Co pozostaje nieznane

  • Liban nie ma opublikowanej strategii obronnej ani dokumentu doktrynalnego, a treść planu rozbrojenia jest tajna na mocy decyzji rządu.
  • Armia nie publikuje łącznej liczby swojego personelu, a ten moduł nie odnotowuje liczebności, liczb dotyczących rozmieszczenia ani pozycji.
  • Na podstawie otwartych źródeł nie da się ustalić, czy jakiekolwiek rozbrojenie nastąpiło wbrew woli Hezbollahu, a nie przez przejęcie kontroli nad porzuconymi lub przekazanymi obiektami.

Kampanie

Kampanie wymieniające tę organizację jako uczestnika. Relacja należy do wpisu kampanii i to on nadaje jej stopień pewności; ta lista jest wyliczana automatycznie.

  • Front libański, 2023–2024 Strona dotknięta skutkami · 8 października 2023 r. – 27 listopada 2024 r. · wysoka pewność · stan na 2024-11

    Nie była stroną walk; traciła personel w izraelskich uderzeniach w trakcie kampanii, a w ramach wstrzymania działań zbrojnych stała się siłą, która miała rozmieszczać się na południe od Litani w miarę wycofywania się Izraela.

  • Deklarowany monopol państwa libańskiego na broń Siły główne · Zadeklarowany plan · wysoka pewność · stan na 2026-07

    Organ, któremu powierzono wykonanie planu i comiesięczne sprawozdania dla rządu.

  • Wojna w Libanie z 2026 r. Strona dotknięta skutkami · od 2 marca 2026 r. · wysoka pewność · stan na 2026-07

    Nie jest stroną walk; ONZ odnotowuje 33 zabitych członków personelu armii libańskiej do 20 czerwca oraz tymczasowe wycofanie się armii z obszarów w pobliżu Błękitnej Linii. W ramach porozumienia ramowego jest siłą, która rozmieszcza się w strefach pilotażowych w miarę wycofywania się Izraela.

Kluczowe wydarzenia

12 lip. – 14 sie. 2006 (przyjęta 11 sie.)

Rezolucja 1701 kończy wojnę Izraela z Hezbollahem z 2006 r.

Transgraniczny rajd Hezbollahu 12 lipca 2006 r. otwiera trwającą 34 dni wojnę. 11 sierpnia Rada Bezpieczeństwa jednogłośnie przyjmuje rezolucję 1701, wzywającą do pełnego wstrzymania działań zbrojnych, rozmieszczenia armii libańskiej i powiększonych sił UNIFIL na południe od Litani w miarę wycofywania się Izraela, utworzenia między Błękitną Linią a Litani obszaru wolnego od uzbrojonego personelu i broni innych niż państwowe i należące do UNIFIL oraz do pełnej realizacji rezolucji 1559. Działania zbrojne ustają 14 sierpnia.

26 – 27 lis. 2024

Izraelsko-libańskie wstrzymanie działań zbrojnych i jego Mechanizm

Stany Zjednoczone i Francja ogłaszają wstrzymanie działań zbrojnych między Izraelem a Libanem, obowiązujące od godz. 04:00 27 listopada 2024 r.; jego tekst liczący trzynaście paragrafów zostaje przekazany Radzie Bezpieczeństwa jako załącznik do dokumentu S/2024/870. Liban zobowiązuje się zapobiegać atakom Hezbollahu i innych ugrupowań zbrojnych oraz ograniczyć posiadanie broni do wymienionych oficjalnych sił, „zaczynając od” obszaru na południe od Litani; Izrael ma się wycofać na południe od Błękitnej Linii w ciągu 60 dni w miarę rozmieszczania armii libańskiej, której liczebność na południu ma docelowo wynieść 10,000 żołnierzy. Nadzór sprawuje Mechanizm pod przewodnictwem USA z udziałem Francji, UNIFIL, Izraela i Libanu. Hezbollah nie jest stroną.

5 sie. – 5 wrz. 2025

Rząd Libanu zleca armii ograniczenie posiadania broni wyłącznie do państwa

Rząd utworzony na początku 2025 r. z prezydentem Josephem Aounem i premierem Nawafem Salamem 5 sierpnia 2025 r. zleca armii libańskiej przygotowanie planu ograniczenia, przed końcem roku, posiadania broni wyłącznie do sił wymienionych we wstrzymaniu działań zbrojnych z 2024 r. 7 sierpnia zatwierdza cele dokumentu amerykańskiego, w tym stopniowe zakończenie zbrojnej obecności wszystkich podmiotów niepaństwowych, w tym Hezbollahu, na terytorium Libanu na południe i na północ od Litani. 5 września przyjmuje z zadowoleniem i do wiadomości etapowy plan armii, utrzymując jego treść w tajemnicy. Hezbollah odrzuca te decyzje.

20 – 21 lip. 2026 r.Zgłoszony uczestnik

Armia libańska rozmieszcza się w pierwszych strefach pilotażowych po wycofaniu się Izraela

Według doniesień prasowych Izrael wycofuje się z obszarów wokół miejscowości Froun i Srifa, a następnie Zawtar al-Gharbiyeh, a armia libańska rozmieszcza się na nich. Porozumienie ramowe odnotowuje dwie początkowe strefy uzgodnione przez obie armie, nie wymieniając ich nazw; po lipcu nie donoszono o żadnej kolejnej strefie.

Ocena na dzień — 2026-10 Ostatni przegląd — 2026-10-29

Zobacz te siły w strukturze Interaktywnie: wybierz ten wpis i prześledź, co się z nim łączy.

Pytania Watch, których dotyczy ta formacja

Stałe pytania analityczne, których przesłanki dotyczą tej formacji, każde z najnowszym przeglądem. Wyprowadzone z obiektu Watch, nigdy nie powtarzane tutaj.

Powiązane wpisy

Wpisy (liczba: 9), które wymienia ta organizacja lub które ją wymieniają — każdy to wyraźne odwołanie w opublikowanym wpisie; nic nie wywnioskowano z samej tematyki.