Armenia
Siły Zbrojne Armenii
Narodowe siły zbrojne Armenii — odbudowywane w oparciu o lekcje porażki z 2020 r., w państwie, które przestawia swoje bezpieczeństwo z dala od zamrożonego sojuszu z Rosją.
Kontekst, nie wskazywanie celów. Ten atlas opisuje strukturę i historię. Celowo pomija bieżące lokalizacje, aktualne stany liczebne, przemieszczenia jednostek i wszystko, co wrażliwe operacyjnie — model treści nie ma na to pól. Głębokość gałęzi odzwierciedla to, co da się ustalić na podstawie publicznych źródeł, a nie wielkość, zdolności czy znaczenie danej siły: cienka gałąź oznacza, że państwo publikuje niewiele, a liczba wpisów nigdy nie jest miarą siły.
Stan obecny
Wpisy ocenione według stanu na 2026-10
Jak zorganizowane są siły każdej ze stron — formacje, linie sukcesji i podporządkowanie, nigdy lokalizacje ani liczebność.
Armenia
Narodowe siły zbrojne Armenii — odbudowywane w oparciu o lekcje porażki z 2020 r., w państwie, które przestawia swoje bezpieczeństwo z dala od zamrożonego sojuszu z Rosją.
Armenia
Wojska pograniczne Służby Bezpieczeństwa Narodowego Armenii — struktura odpowiedzialna za granicę, której dwa z czterech odcinków są zamknięte, i jedno z niewielu miejsc w Europie, gdzie pogranicznicy sąsiedniego państwa przez długi czas pełnili służbę obok własnych służb gospodarza.
Azerbejdżan i partnerzy
Narodowe siły zbrojne Azerbejdżanu — najlepiej finansowana armia regionu, sprawdzona w 2020 i 2023 r., zbudowana na dochodach z ropy, partnerstwie z Turcją i izraelskich systemach precyzyjnych.
Azerbejdżan i partnerzy
Odrębna służba graniczna Azerbejdżanu, odpowiedzialna za niedelimitowaną granicę z Armenią i za przejścia, przez które przebiegałoby każde przyszłe porozumienie transportowe — co czyni ją stroną procesu delimitacji, a nie tylko organem porządkowym.
Azerbejdżan i partnerzy
Formacja typu żandarmerii podległa Ministerstwu Spraw Wewnętrznych — poza siłami zbrojnymi, pełniąca rolę bezpieczeństwa wewnętrznego i zabezpieczenia tyłów; struktura, która po 2023 r. przejęła funkcje policyjne na dawnym terytorium Karabachu. Opracowana po to, by struktura bezpieczeństwa Azerbejdżanu była kompletna, wyłącznie na poziomie strukturalnym.
Azerbejdżan i partnerzy
Relacja Turcji z Azerbejdżanem w dziedzinie bezpieczeństwa — ramy sojusznicze Deklaracji szuszyńskiej, wspólne ćwiczenia, szkolenia i powiązania przemysłu obronnego, które okazały się decydujące w 2020 r. Strukturalny opis partnerstwa, a nie rozmieszczonych sił.
Gruzja
Narodowe siły zbrojne Gruzji — partner NATO, szkolone przez Zachód od dwóch dekad, pod rządem, którego prozachodnia orientacja stoi obecnie pod znakiem zapytania.
Gruzja
Służba graniczna Gruzji podległa Ministerstwu Spraw Wewnętrznych, odpowiedzialna za granice międzynarodowe oraz — w praktyce, choć nie w prawie — za pilnowanie administracyjnych linii rozgraniczenia z Abchazją i Osetią Południową, gdzie dochodzi do większości odnotowanych zatrzymań.
Podmioty de facto i historyczne
Siły zbrojne i struktury wewnętrzne abchaskich władz de facto — zbudowane w wojnie 1992–93, działające obok rosyjskiego garnizonu, którego obecność określa bezpieczeństwo tego podmiotu. Na arenie międzynarodowej terytorium jest uznawane za część Gruzji.
Podmioty de facto i historyczne
Niewielkie siły zbrojne i struktury wewnętrzne władz de facto Osetii Południowej — ściśle zintegrowane z rosyjskim garnizonem i, na mocy traktatu z maja 2026 r., zmierzające ku formalnemu otwarciu na personel rosyjski. Na arenie międzynarodowej terytorium jest uznawane za część Gruzji.
Podmioty de facto i historyczne
Siły zbrojne dawnych ormiańskich władz Górskiego Karabachu — zwycięskie w pierwszej wojnie, rozbite w drugiej, rozbrojone po ofensywie z września 2023 r. i rozwiązane wraz z podmiotem, którego broniły. Wpis historyczny.
Rosja i powiązane struktury
Zgrupowanie nawigacyjne, a nie dowództwo: publicznie udokumentowana obecność wojskowa Rosji w regionie — baza w Giumri w Armenii, utrzymywana do 2044 r.; garnizony w Abchazji i Osetii Południowej, których podstawa prawna pogłębiła się wraz z traktatem z Osetią Południową z maja 2026 r.; wycofane siły pokojowe z Karabachu; oraz układ dotyczący wojsk pogranicznych w Armenii, obecnie zakończony na wszystkich przejściach. Razem zgrupowanie pokazuje kształt zmiany: obecność Rosji skurczyła się tam, gdzie Armenia mogła ją zakończyć w drodze porozumienia, i rozszerzyła się tam, gdzie zaprosiły ją władze de facto. Opisane wyłącznie na poziomie strukturalnym.
Misje zewnętrzne
Nieuzbrojona cywilna misja obserwacyjna UE, rozmieszczona od 2008 r. z mandatem obejmującym całą Gruzję — i przez cały czas pozbawiona dostępu do dwóch terytoriów, które najbardziej potrzebuje obserwować.
Misje zewnętrzne
Nieuzbrojona cywilna misja obserwacyjna UE po armeńskiej stronie granicy z Azerbejdżanem, rozmieszczona w lutym 2023 r. po wtargnięciach z 2022 r. — z mandatem do lutego 2027 r., liczbą ok. 165 obserwatorów międzynarodowych z 25 państw członkowskich i Kanady; międzynarodowa obecność, która po zakończeniu układu dotyczącego rosyjskich wojsk pogranicznych pozostała jedyną na tej granicy.
Struktura. Każda strona to zbiór drzew: siły zbrojne państwa, siły wewnętrzne i grupy pomocnicze do przeglądania. Wpis oznaczony „Zgrupowanie · nie dowództwo” istnieje tylko po to, by powiązane organizacje dało się znaleźć razem — jego członkowie nie mają wspólnego dowództwa, a każdy podaje swoją rzeczywistą instytucję nadrzędną.
Stany wpisów. Pełny profil przeszedł przegląd źródeł. Zalążek to rzetelny strukturalny wpis zastępczy — nazwa, miejsce w drzewie, ogólna rola i datowany status — oczekujący na badania. Wpisy, które nie spełniają nawet tego progu, są przechowywane wewnętrznie i w ogóle nie pojawiają się w serwisie.
Stopnie podporządkowania. Powiązania z jednostką nadrzędną są stopniowane:potwierdzone, zgłoszone, sporne,historyczne lub nieznane. Gdy obecnej jednostki nadrzędnej nie da się zweryfikować — jak w przypadku brygad w trakcie stopniowej reformy korpusów na Ukrainie — wpis podaje nieznane, zamiast wymyślać precyzję.
Linia sukcesji, nie amnezja. Zreorganizowane, połączone lub rozwiązane organizacje zachowują swoje wpisy, oznaczone datowanymi powiązaniami z poprzednikami i następcami — tak ujęto wchłonięcie Grupy Wagnera po 2023 r. oraz korpusy Doniecki i Ługański, nigdy tak, jakby się nie zmieniły.
Każdy wpis ma datę stanu na dla swoich twierdzeń i odrębną datę przeglądu dla kontroli redakcyjnych — przegląd nigdy po cichu nie odświeża daty stanu.
Datowane zmiany, które wpisy w tym module podają o sobie samych, oraz sprostowania, które publiczny rejestr odnotowuje wobec tego atlasu — od najnowszych.
Kolejowe przejście Achurik na granicy z Turcją przeszło pod armeńską straż graniczną od początku 2026 r., co nie pozostawia żadnego armeńskiego punktu kontrolnego pod rosyjskim nadzorem.
Przejście Margara do Turcji przeszło pod armeńską straż graniczną od marca 2025 r.
Przejście Agarak do Iranu przeszło wyłącznie pod armeńską straż graniczną; rosyjski personel wycofano z punktu kontrolnego od stycznia 2025 r.
Pierwszą baterię przeciwlotniczą średniego zasięgu Akash wysłano z Indii w listopadzie 2024 r. — był to pierwszy eksport tego typu — w ramach zamówienia z 2022 r.; o kolejnych partiach informowano do 2025 r. Dostawa jest zgłaszana, a nie potwierdzona przez którykolwiek z rządów, i nie odnotowano liczby systemów w służbie.
Rosyjskich pograniczników wycofano z międzynarodowego portu lotniczego Zwartnoc na prośbę Armenii; było to pierwsze z przekazań punktów kontrolnych armeńskiej straży granicznej.
Wycofany między kwietniem a czerwcem 2024 r. w porozumieniu z Azerbejdżanem, przed wygaśnięciem mandatu w 2025 r., gdy ludność, wokół której był rozmieszczony, wyjechała.
O pierwszych dostawach wieloprowadnicowych wyrzutni rakietowych Pinaka z Indii informowano pod koniec 2023 r. w ramach zamówienia z 2022 r., złożonego wraz z systemami Akash, a o kolejnych partiach w 2024 r. Dostarczona liczba i integracja są zgłaszane, a nie potwierdzone; armaty CAESAR zamówione we Francji w 2024 r. nie mają zgłoszonej daty dostawy ani zmiany.
Kontyngent rozmieszczony na podstawie trójstronnego oświadczenia z 9–10 listopada 2020 r. w korytarzu laczyńskim i zamieszkanej przez Ormian pozostałej części Karabachu, wydzielony z 15. Samodzielnej Brygady Zmotoryzowanej (Pokojowej) Wojsk Lądowych, z pięcioletnim mandatem.
Pełna historia w rejestrze sprostowań.