Kontekst, nie wskazywanie celów. Ten atlas opisuje strukturę i historię. Celowo pomija bieżące lokalizacje, aktualne stany liczebne, przemieszczenia jednostek i wszystko, co wrażliwe operacyjnie — model treści nie ma na to pól. Głębokość gałęzi odzwierciedla to, co da się ustalić na podstawie publicznych źródeł, a nie wielkość, zdolności czy znaczenie danej siły: cienka gałąź oznacza, że państwo publikuje niewiele, a liczba wpisów nigdy nie jest miarą siły.
Zjednoczone siły zbrojne państwa ukraińskiego — rodzaje sił lądowych, desantowo-szturmowych, powietrznych, morskich, piechoty morskiej, operacji specjalnych, systemów bezzałogowych i wsparcia podległe Sztabowi Generalnemu. Rozbudowane z zawodowego trzonu sprzed 2022 r. do jednej z największych wojennych armii Europy; ten atlas odnotowuje ich strukturę wyłącznie na poziomie rodzajów sił i formacji.
Naziemna obrona powietrzna Sił Powietrznych — brygady i pułki rakiet ziemia-powietrze, warstwowo od starszych systemów S-300 i Buk po Patriot, IRIS-T, NASAMS i SAMP/T.
Nadrzędna struktura sił zbrojnych państwa rosyjskiego — rodzaje sił lądowych, powietrzno-kosmicznych, powietrznodesantowych, morskich, rakietowych przeznaczenia strategicznego, operacji specjalnych, kolejowych i wsparcia materiałowo-technicznego podległe Sztabowi Generalnemu. Ten atlas odnotowuje ich strukturę wyłącznie na poziomie rodzajów sił, armii i formacji; nie publikuje rozmieszczenia, stanów liczebnych ani lokalizacji, a część walczących u ich boku struktur ochotniczych i nieregularnych celowo znajduje się poza tym drzewem.
Nadrzędny rodzaj sił powietrzno-kosmicznych — Siły Powietrzne, Wojska Obrony Przeciwlotniczej i Przeciwrakietowej oraz Wojska Kosmiczne; kluczowy dla kampanii bomb szybujących i uderzeń rakietowych.
Jedno z czterech terytorialnych dowództw operacyjnych Wojsk Lądowych, obejmujące północ i granicę z Białorusią. Reforma korpuśna z lat 2025–26 umieściła nowe korpusy armijne pod czterema dowództwami, zamiast je znosić; korpusy pod tym dowództwem są zgłaszane, ale nie są ujęte jako wpisy, więc drzewo celowo kończy się tutaj.
Jedno z czterech terytorialnych dowództw operacyjnych Wojsk Lądowych, obejmujące południe i dolny Dniepr. Reforma korpuśna z lat 2025–26 umieściła nowe korpusy armijne pod czterema dowództwami, zamiast je znosić; korpusy pod tym dowództwem są zgłaszane, ale nie są ujęte jako wpisy, więc drzewo celowo kończy się tutaj.
Jedno z czterech terytorialnych dowództw operacyjnych Wojsk Lądowych, obejmujące wschód. Reforma korpuśna z lat 2025–26 umieściła nowe korpusy armijne pod czterema dowództwami, zamiast je znosić; korpusy pod tym dowództwem są zgłaszane (wśród nich 20. Korpus Armijny), ale nie są ujęte jako wpisy, więc drzewo dowództwa celowo kończy się tutaj.
Jedno z czterech terytorialnych dowództw operacyjnych Wojsk Lądowych, obejmujące zachód — tyły, bazę szkoleniową i granicę z państwami NATO. Reforma korpuśna z lat 2025–26 umieściła nowe korpusy armijne pod czterema dowództwami, zamiast je znosić; korpusy pod tym dowództwem są zgłaszane, ale nie są ujęte jako wpisy, więc drzewo celowo kończy się tutaj.
Korpus armijny utworzony w ramach ukraińskiej reformy korpusowej z 2025 r. wokół 3. Samodzielnej Brygady Szturmowej; w 2026 r. przeprowadził operację Vivaldi na odcinku łymańskim.
Brygada zmechanizowana utworzona w 2016 r. jako brygada piechoty korpusu rezerwowego i przekształcona po 2022 r.; publicznie udokumentowana w walkach w obwodzie chersońskim w 2022 r., pod Bachmutem w 2023 r. oraz na odcinkach kupiańskim i łymańskim w 2024 r.; według doniesień weszła w skład 3. Korpusu Armijnego w lipcu 2025 r.
Brygada zmechanizowana utworzona w 2014 r., od tego czasu niemal nieprzerwanie w służbie liniowej w Donbasie — Marjinka, Awdijiwka i odcinki wokół Doniecka; według doniesień weszła w skład 3. Korpusu Armijnego w sierpniu 2025 r.
Brygada zmechanizowana w służbie liniowej przez wschodnie i południowe bitwy wojny pełnoskalowej, publicznie kojarzona z odcinkami łymańskim i siewierskim; według doniesień weszła w skład 3. Korpusu Armijnego w sierpniu 2025 r.
Ciężka brygada zmechanizowana utworzona w późniejszych reorganizacjach ze 125. Brygady Obrony Terytorialnej, lwowskiej formacji, której działania na granicy charkowskiej w 2024 r. były publicznie dyskutowane; według doniesień weszła w skład 3. Korpusu Armijnego w sierpniu 2025 r.
Od dawna istniejąca regularna brygada zmechanizowana z Jaworowa na zachodzie, nazwana imieniem średniowiecznego króla Rusi Halickiej; walczyła w Donbasie od 2014 r. i w głównych bitwach pozycyjnych wojny pełnoskalowej, najbardziej publicznie w długiej obronie Czasiw Jaru w 2024 r. Nie opublikowano przydziału do korpusu.
Brygada zmechanizowana zbudowana wokół sprzętu zachodniego — publicznie udokumentowane użycie bojowych wozów piechoty Bradley i czołgów Abrams w ofensywie na południu w 2023 r. i później.
Brygada z obwodu charkowskiego, wyróżniająca się w charkowskiej kontrofensywie z września 2022 r., którą pomogła zapoczątkować ze swojego rodzinnego terenu; w późniejszych reorganizacjach przekształcona z brygady zmechanizowanej w szturmową i od tego czasu publicznie kojarzona z odcinkiem kupiańskim i przygranicznym. Nie opublikowano przydziału do korpusu.
Brygada pancerna z Krzywego Rogu, jedna z nielicznych ukraińskich wyspecjalizowanych formacji pancernych, zreorganizowana pod koniec października 2024 r. jako pierwsza ciężka brygada zmechanizowana Wojsk Lądowych po tym, jak jej bataliony czołgów spędziły lata 2022–24 rozproszone wśród brygad zmechanizowanych. Nie opublikowano przydziału do korpusu.
Brygada artylerii ciężkiej rezerwy naczelnego dowództwa, utworzona jesienią 2014 r. — publicznie udokumentowana jako użytkownik największych systemów lufowych tej wojny, 2S7 kalibru 203 mm i PzH 2000, i stały uczestnik pojedynku artyleryjskiego od 2022 r. Nie opublikowano przydziału do korpusu; powodem jest status rezerwy.
Brygada zmechanizowana na kierunku łymańskim od 2022 r.; w 2026 r. pod dowództwem 3. Korpusu Armijnego jako brygada nieorganiczna i — według jej własnej relacji oraz relacji korpusu — jedna z głównych formacji operacji Vivaldi.
Brygada aeromobilna kierowana w punkty kryzysowe wojny — obrona Soledaru i Bachmutu zimą 2022–23, a następnie kierunek orichiwski w ofensywie południowej 2023 r.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Desantowo-Szturmowe
Brygada aeromobilna utworzona latem 2022 r. w wojennej rozbudowie Wojsk Desantowo-Szturmowych; dołączyła do obrony Bachmutu po upadku Soledaru w styczniu 2023 r. i od tego czasu służy na froncie wschodnim.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Desantowo-Szturmowe
Brygada desantowo-szturmowa z Mikołajowa, publicznie kojarzona z obroną południa w 2022 r., walkami nad Dońcem Siewierskim tamtego lata i latami walk w Donbasie od tego czasu — Marjinka i odcinek kurachowski należą do najlepiej udokumentowanych.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Desantowo-Szturmowe
Brygada desantowo-szturmowa ze Lwowa z wyrazistym publicznym dorobkiem spod Bachmutu w 2023 r. i z kierunków północnych; formacja, z której w grudniu 2022 r. utworzono 82. Brygadę.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Desantowo-Szturmowe
Brygada aeromobilna odtworzona w latach 2014–15, z rodowodem sięgającym lotniska w Doniecku; długa służba w Donbasie, w tym front słowiański w 2022 r. oraz odcinki bachmucki i siewierski od tego czasu.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Desantowo-Szturmowe
Brygada desantowo-szturmowa utworzona w grudniu 2022 r. z grupy batalionowej 80. Brygady i wyposażona w pojazdy zachodnie — Challenger 2, Marder i Stryker — publicznie udokumentowana pod Robotyne w ofensywie południowej 2023 r. i w rajdzie kurskim z sierpnia 2024 r.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Desantowo-Szturmowe
Doświadczona brygada desantowo-szturmowa z Żytomierza — jej publiczną historię wyznaczają „najdłuższy rajd” na tyły separatystów z 2014 r. i lata rotacji frontowych; publicznie udokumentowana na kierunku izjumskim w 2022 r. i od tego czasu w rotacjach donbaskich, m.in. pod Bachmutem i Kreminną.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Desantowo-Szturmowe
Jedno z czterech regionalnych dowództw lotniczych Sił Powietrznych, obejmujące region stołeczny i centralną Ukrainę; każde dowództwo łączy w swoim sektorze lotnictwo, wojska rakietowe obrony powietrznej i wojska radiotechniczne. Siły Powietrzne publikują cztery dowództwa, ale nie listy ich brygad, więc pod nim nie narysowano żadnej.
Jedno z czterech regionalnych dowództw lotniczych Sił Powietrznych, obejmujące wschód i obronę powietrzną zaplecza frontu; każde dowództwo łączy w swoim sektorze lotnictwo, wojska rakietowe obrony powietrznej i wojska radiotechniczne. Siły Powietrzne publikują cztery dowództwa, ale nie listy ich brygad, więc pod nim nie narysowano żadnej.
Jedno z czterech regionalnych dowództw lotniczych Sił Powietrznych, obejmujące południe i wybrzeże Morza Czarnego; każde dowództwo łączy w swoim sektorze lotnictwo, wojska rakietowe obrony powietrznej i wojska radiotechniczne. Siły Powietrzne publikują cztery dowództwa, ale nie listy ich brygad, więc pod nim nie narysowano żadnej.
Jedno z czterech regionalnych dowództw lotniczych Sił Powietrznych, obejmujące zachód oraz podejścia od strony Białorusi i znad granicy NATO; każde dowództwo łączy w swoim sektorze lotnictwo, wojska rakietowe obrony powietrznej i wojska radiotechniczne. Siły Powietrzne publikują cztery dowództwa, ale nie listy ich brygad, więc pod nim nie narysowano żadnej.
Brygada lotnictwa taktycznego floty MiG-29 z Wasylkowa pod Kijowem — podstawowy myśliwiec ukraińskiej obrony powietrznej w czasie wojny, rozproszony w ciągu kilku godzin od uderzeń z lutego 2022 r. i przystosowany do odpalania zachodniego uzbrojenia, zanim pojawiły się F-16.
Brygada lotnictwa taktycznego latająca na Su-27 z Myrhorodu w obwodzie połtawskim — ciężkie ramię myśliwskie floty sprzed F-16, rozproszone w pierwszych godzinach 2022 r. i utrzymywane w powietrzu przez lata, w których jej baza była wielokrotnie atakowana.
Kijowska brygada rakietowa obrony powietrznej z pasa obrony powietrznej wokół regionu stołecznego — publicznie udokumentowana na starszych S-300, a od 2023 r. na systemach Patriot, w tym w przechwyceniach pocisków balistycznych i aerobalistycznych nad Kijowem, które jej dowódca opisał publicznie w maju 2023 r.
Siły powietrzne · podległe: Wojska Rakietowe Obrony Przeciwlotniczej
Komponent nawodny małych jednostek — kutry patrolowe i mniejsze okręty bojowe po samozatopieniu fregaty flagowej w Mikołajowie w lutym 2022 r.; dwie korwety budowane w Turcji pozostają przyszłym elementem głównym, pierwsza zwodowana w 2022 r. i od 2024 r. w próbach.
Ramię rzeczne — flotylla dnieprzańska utworzona w 2022 r. wobec zagrożenia z północy i rozbudowana w 2023 r. o drugi dywizjon dla południowego odcinka rzeki, utrzymująca małymi jednostkami podejścia do ujścia i odcinek chersoński.
Ramię lotnicze marynarki — jedna brygada lotnictwa morskiego z samolotami transportowymi, śmigłowcami i dronami Bayraktar TB2; publicznie udokumentowana w operacjach dronowych nad Wyspą Węży i północno-zachodnią częścią Morza Czarnego w 2022 r.
Udział marynarki wojennej w ukraińskiej kampanii dronów morskich; znaczną część publicznie znanych działań z użyciem bezzałogowych jednostek nawodnych prowadzą służby wywiadowcze, dlatego ten wpis celowo pozostaje ogólny.
Brygada piechoty morskiej z długą służbą na froncie południowym — ofensywa południowa 2023 r., w której wraz z 38. Brygadą zdobyła Urożajne, oraz operacja na lewym brzegu Dniepru pod Krynkami od października 2023 r. do wycofania w 2024 r.
Marynarka wojenna · podległe: Korpus Piechoty Morskiej
Brygada piechoty morskiej utworzona w lutym 2023 r. z istniejącego batalionu piechoty morskiej w ramach rozbudowy korpusu i w ciągu kilku miesięcy skierowana do ofensywy południowej 2023 r., w której wraz z 35. Brygadą zdobyła Urożajne.
Marynarka wojenna · podległe: Korpus Piechoty Morskiej
Odrębny rodzaj sił operacji specjalnych od 2016 r., zbudowany według wzorców NATO; publicznie udokumentowany jedynie w ogólnym zarysie — i tylko tyle zawiera ten atlas.
Rodzaj sił masowej mobilizacji utworzony w związku z inwazją z 2022 r. — regionalne brygady, które z obrony lokalnej przeszły do regularnej służby na linii frontu.
Ta połowa Sił Logistycznych, która odpowiada za uzbrojenie i pojazdy — centralne zarządy sprzętu pancernego, samochodowego i rakietowo-artyleryjskiego oraz zaplecze remontowe za nimi. Ministerstwo publikuje podział na służbę uzbrojenia i służbę tyłów oraz zadania tego rodzaju sił; lista zarządów poniżej pochodzi z opublikowanych zestawień, dlatego każde powiązanie z podrzędnym ma stopień „zgłoszone”.
Ta połowa Sił Logistycznych, która odpowiada za zużycie — paliwo, żywność, materiały ogólnego przeznaczenia i zaopatrzenie w sprzęt łączności, przez centralne zarządy i podległe im bazy magazynowe. Ministerstwo publikuje podział na służbę uzbrojenia i służbę tyłów; lista zarządów pochodzi z opublikowanych zestawień i z tego powodu każde powiązanie z podrzędnym ma stopień „zgłoszone”.
Kijowskie centrum na szczycie wojskowego systemu medycznego — Główny Wojskowy Szpital Kliniczny, końcowe ogniwo łańcucha ewakuacji, który zaczyna się w punkcie zbiórki rannych setki kilometrów dalej, i baza kliniczna Wojskowej Akademii Medycznej.
Instytucja szkolenia i doktryny służby medycznej, założona uchwałą Gabinetu Ministrów z 13 stycznia 1993 r. — miejsce, gdzie naucza się wojennych rewizji ukraińskiej medycyny pola walki, i ograniczenie tempa, w jakim ten rodzaj sił może rosnąć.
Siły podległe Ministerstwu Spraw Wewnętrznych walczące u boku armii — równoległy nurt wojskowy, którego brygady bojowe utrzymują odcinki frontu pod kontrolą operacyjną dowództw Sił Zbrojnych Ukrainy, pozostając instytucjonalnie w resorcie spraw wewnętrznych. Jego dwa korpusy z 2025 r. — 1. zbudowany wokół „Azowa”, 2. wokół „Chartiji” — to najlepiej udokumentowany publicznie przykład.
Pierwszy korpus armijny Gwardii Narodowej, utworzony w 2025 r. wokół brygady „Azow” jako trzonu — część szerszego przejścia Ukrainy na dowodzenie na szczeblu korpusu.
Drugi korpus armijny Gwardii Narodowej, ogłoszony 15 kwietnia 2025 r. i zbudowany na 13. Brygadzie „Chartija”, której dowódca nim kieruje — charkowski odpowiednik zbudowanego wokół „Azowa” 1. Korpusu w reformie korpuśnej Gwardii z 2025 r.
Utworzona w Charkowie brygada Gwardii Narodowej znana z operacji nasyconych technologią, a od 15 kwietnia 2025 r. rdzeń drugiego korpusu Gwardii Narodowej, którym kieruje jej dowódca.
Brygada operacyjna Gwardii Narodowej utworzona w 2015 r., z mocnym publicznym dorobkiem bojowym z walk o lotnisko kijowskie w 2022 r. i spod Bachmutu w 2023 r.; według doniesień przydzielona do drugiego korpusu Gwardii w 2025 r. i podporządkowana 1. Korpusowi na odcinku Pokrowsk–Dobropole w 2026 r.
Formacje bojowe publicznie kojarzone ze służbami wywiadowczymi i bezpieczeństwa (HUR/GUR, SBU). Grupa do przeglądania, nie dowództwo — obie służby podlegają różnym instytucjom (Ministerstwu Obrony, a w przypadku SBU Prezydentowi), rzeczywisty nadrzędny każdego członka jest podany w jego własnym wpisie, a znaczna część tej przestrzeni jest celowo słabo udokumentowana.
Służba wywiadu wojskowego, której operacje bojowe stały się publicznie eksponowaną częścią wojny — w tym kampania dronów morskich powszechnie jej przypisywana w publicznych doniesieniach. Celowo słabo udokumentowana tutaj: odnotowuje się wyłącznie publicznie deklarowane lub szeroko opisywane powiązania.
Siły specjalne · podległe: Formacje powiązane z wywiadem i służbami bezpieczeństwa
Publicznie znane ramię bojowe służby bezpieczeństwa — jej centrum operacji specjalnych i zarząd publicznie kojarzony z morskimi dronami Sea Baby, uderzeniem na most Krymski w 2023 r. i czerwcowymi uderzeniami 2025 r. na lotniska bombowców strategicznych. Odnotowane tu wyłącznie w zakresie publicznych twierdzeń i szerokich doniesień.
Siły specjalne · podległe: Formacje powiązane z wywiadem i służbami bezpieczeństwa
Zagraniczne formacje ochotnicze i antykremlowskie formacje opozycyjne walczące po stronie ukraińskiej. Wyłącznie grupa do przeglądania — te organizacje NIE mają wspólnego dowództwa; każda służy w ramach własnej udokumentowanej ukraińskiej struktury nadrzędnej, podanej w każdym wpisie. Pod zgrupowaniem powtarzają się dwie ramy: Legion Międzynarodowy utworzony w lutym 2022 r. w ramach Wojsk Lądowych oraz formacje publicznie kojarzone z wywiadem wojskowym.
Rosyjski legion ochotniczy walczący po stronie Ukrainy od 2022 r.; publicznie kojarzony z transgranicznymi rajdami w obwód biełgorodzki w latach 2023–24.
Białoruski pułk ochotniczy utworzony jako batalion w marcu 2022 r. i rozwinięty do pułku w maju 2022 r. — największa białoruska formacja po stronie ukraińskiej, według doniesień w składzie Sił Zbrojnych pod wywiadem wojskowym, oraz formacja macierzysta kilku białoruskich jednostek następczych i odłamowych.
Formalne ramy dla zagranicznych ochotników w służbie ukraińskiej, ogłoszone 27 lutego 2022 r. i utworzone w ramach Wojsk Lądowych; jego bataliony bojowe włączono do pułków szturmowych w reorganizacji z 2024 r., dlatego Legion jest ujęty jako wpis linii sukcesji, a nie jako stała jednostka.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Inne zagraniczne formacje ochotnicze
ZreorganizowanaProfil w trakcie przegląduStan na 2026-07→
Okręg wojskowy przywrócony w 2024 r. w wyniku podziału Zachodniego OW; w czasie pokoju nadrzędny wobec 1. Gwardyjskiej Armii Pancernej i 20. Armii Ogólnowojskowej.
Najważniejsza armia pancerna, zbudowana do intensywnej wojny manewrowej; mocno poturbowana w walkach pod Charkowem w 2022 r. i od tego czasu odtwarzana.
Wojska lądowe · podległe: Moskiewski Okręg Wojskowy
Prestiżowa kantemirowska dywizja pancerna 1. Gwardyjskiej Armii Pancernej z Naro-Fominska; jej odwrót z odcinka izjumskiego we wrześniu 2022 r., z niezależnie policzonymi stratami T-80 sięgającymi około połowy stanu, należał do najbardziej widocznych rosyjskich strat tej wojny. Odtworzona i od tego czasu śledzona na odcinku Swatowe–Kreminna.
Wojska lądowe · podległe: 1. Gwardyjska Armia Pancerna
Tamańska dywizja 1. Gwardyjskiej Armii Pancernej — ceremonialna i pokazowa formacja Moskwy, pierwsza publicznie wyposażona w T-90M — zamieniona w dywizję liniową: przyczółek izjumski wiosną 2022 r., wrześniowy odwrót i od tego czasu kierunek kupiański.
Wojska lądowe · podległe: 1. Gwardyjska Armia Pancerna
Armia ogólnowojskowa dawnego Zachodniego OW, od 2024 r. w odtworzonym Moskiewskim OW; nadrzędna wobec 3. i 144. Dywizji Zmechanizowanej przeformowanych w 2016 r., przez całą wojnę zaangażowana na kierunkach północno-wschodnich.
Wojska lądowe · podległe: Moskiewski Okręg Wojskowy
Dywizja zmechanizowana 20. Armii przeformowana w 2016 r. w Wałujkach w obwodzie biełgorodzkim, tuż przy granicy z Ukrainą; skierowana na kierunek charkowski w 2022 r. i od tego czasu śledzona na odcinku kupiańskim.
Wojska lądowe · podległe: 20. Gwardyjska Armia Ogólnowojskowa
Dywizja zmechanizowana 20. Armii odtworzona w 2016 r. w obwodzie smoleńskim w ramach powrotu do dywizji na zachodniej granicy; skierowana na kierunki północne w 2022 r. i od tego czasu śledzona na linii Swatowe–Kreminna.
Wojska lądowe · podległe: 20. Gwardyjska Armia Ogólnowojskowa
Okręg wojskowy przywrócony 1 marca 2024 r. w wyniku podziału Zachodniego OW, zorientowany na Bałtyk i Finlandię i obejmujący eksklawę królewiecką; w czasie pokoju nadrzędny wobec 6. Armii Ogólnowojskowej.
Formacja szczebla armii Leningradzkiego Okręgu Wojskowego — przeformowana w reformie z 2010 r. jako północno-zachodnia armia okręgu zachodniego, zaangażowana na kierunku charkowskim w wojnie pełnoskalowej, a w 2026 r. oceniona jako posiadająca dywizje, w których mają powstać bataliony bezzałogowców.
Wojska lądowe · podległe: Leningradzki Okręg Wojskowy
Okręg wojskowy zwrócony ku Morzu Czarnemu i Kaukazowi — główny okręg przygotowania sił w tej wojnie i w czasie pokoju okręg nadrzędny wobec 8. i 58. armii.
Armia Południowego OW przeformowana w 2017 r. w Nowoczerkasku, na granicy z Donbasem, wokół dywizji odtworzonej rok wcześniej; od 2022 r. ściśle związana z kierunkiem donieckim, od operacji mariupolskiej po odcinki wokół Doniecka, i pierwszy rosyjski nadrzędny dawnych korpusów separatystycznych po aneksjach z 2022 r.
Wojska lądowe · podległe: Południowy Okręg Wojskowy
Armia północnokaukaska z kwaterą główną we Władykaukazie; utrzymała linię zaporoską przeciwko ukraińskiej ofensywie 2023 r. — najbardziej doniosły sukces obronny Moskwy w tej wojnie — i w lipcu tego roku straciła dowódcę po tym, jak publicznie skarżył się on na wyniszczenie i brak rotacji.
Wojska lądowe · podległe: Południowy Okręg Wojskowy
Stacjonująca w Czeczenii dywizja zmechanizowana 58. Armii, przeformowana w 2016 r. z trzech brygad; trzon obrony zaporoskiej 2023 r. na odcinku Robotyne–Werbowe, utrzymujący pasy umocnień przeciwko ukraińskiej ofensywie.
Wojska lądowe · podległe: 58. Armia Ogólnowojskowa
Nadwołżańska armia ogólnowojskowa z kwaterą główną w Samarze, od pierwszych tygodni inwazji zaangażowana na kierunkach charkowskim i izjumskim, a od tego czasu śledzona na odcinku Kupiańsk–Łyman.
Wojska lądowe · podległe: Centralny Okręg Wojskowy
Syberyjska armia ogólnowojskowa z kwaterą główną w Nowosybirsku; zaangażowana w operacji północnej 2022 r. wokół Czernihowa, gdzie według publicznych doniesień zginął jej zastępca dowódcy, a od tego czasu śledzona na linii Swatowe–Kreminna.
Wojska lądowe · podległe: Centralny Okręg Wojskowy
Dalekowschodnia armia ogólnowojskowa z kwaterą główną w Ussuryjsku, przerzucona na zachód w 2022 r.; długa służba na kierunku południowodonieckim, od szturmów na Wuhłedar po zdobycie Kurachowego w 2024 r., za co ministerstwo publicznie wyróżniło jej brygady.
Bojowy komponent lotnictwa płatowcowego w ramach Sił Powietrzno-Kosmicznych — lotnictwo myśliwskie, uderzeniowe, wojsk lądowych, transportowe i dalekiego zasięgu.
Siły powietrzne · podległe: Siły Powietrzno-Kosmiczne (WKS)
Dowództwo strategicznego lotnictwa bombowego — floty Tu-95MS, Tu-160 i Tu-22M3, które prowadzą kampanię pocisków manewrujących przeciwko ukraińskiej infrastrukturze.
Iwanowska dywizja powietrznodesantowa, kierowana na kolejne kierunki wojny — operacja kijowska 2022 r., następnie skrzydła bachmuckie w 2023 r., gdzie jej pułki zostały publicznie zidentyfikowane — i używana, jak reszta WDW, jako liniowa piechota szturmowa.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Powietrznodesantowe (WDW)
Tulska dywizja powietrznodesantowa, jedna z dwóch dywizji spadochronowych WDW; wycofana z operacji północnej 2022 r. przez Białoruś, następnie skierowana na długie zaangażowanie na skrzydle bachmuckim w 2023 r., gdzie oba jej pułki zostały publicznie zidentyfikowane.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Powietrznodesantowe (WDW)
Noworosyjska górska dywizja desantowo-szturmowa — południowa formacja WDW, zaangażowana od operacji chersońskiej 2022 r. i publicznie widoczna w obronie linii zaporoskiej pod Robotyne w 2023 r.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Powietrznodesantowe (WDW)
Samodzielna brygada desantowo-szturmowa z Buriacji na Dalekim Wschodzie, jedna z samodzielnych brygad WDW; udokumentowana w wojnie od operacji północnej 2022 r. i od tego czasu używana jako liniowa piechota szturmowa.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Powietrznodesantowe (WDW)
Samodzielna brygada desantowo-szturmowa z Ussuryjska na Dalekim Wschodzie, utworzona w 1986 r.; publicznie umiejscowiona w strefie okupacji na kierunku kijowskim w 2022 r. i od tego czasu zaangażowana na kierunkach południowym i wschodnim.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Powietrznodesantowe (WDW)
Komponent morski — w tej wojnie zdefiniowany przez straty Floty Czarnomorskiej zadane przez marynarkę bez okrętów dużych klas oraz przez uderzenia pociskami Kalibr z odległych akwenów.
Flota w centrum wojny: okręt flagowy utracony w wyniku trafienia pociskami w 2022 r., dowództwo i bazy wielokrotnie atakowane, a główne jednostki według publicznych doniesień przeniesione z Sewastopola na wschód.
Mała flotylla o nieproporcjonalnie dużym zasięgu — siła, która w październiku 2015 r. wykonała pierwsze uderzenia pociskami Kalibr z okrętów na Syrię, i wczesna platforma startowa uderzeń Kalibr na Ukrainę; od przeniesienia z Astrachania w 2020 r. bazuje w Kaspijsku.
Arktyczna flota strategiczna — macierzysta dla większości rosyjskich okrętów podwodnych z pociskami balistycznymi — pozbawiona statusu połączonego dowództwa strategicznego w lutym 2024 r., gdy jej regiony przeszły do odtworzonego Leningradzkiego Okręgu Wojskowego; peryferyjna wobec teatru czarnomorskiego, ale źródło jednostek zdolnych do odpalania Kalibrów i brygady piechoty morskiej na wojnę lądową.
Flota dalekowschodnia, w tej wojnie źródło formacji, a nie okrętów: jej dwie brygady piechoty morskiej skierowano na wojnę lądową od 2022 r. i poważnie wykrwawiono w szturmach na Wuhłedar, a brygadę władywostocką ogłoszono w grudniu 2025 r. przeformowaną w dywizję.
Rosyjska flota na Bałtyku — bazująca w eksklawie królewieckiej i u wejścia do Zatoki Fińskiej, podległa Głównemu Dowództwu Marynarki Wojennej od reformy dowodzenia z 2024 r.; dostarcza na wojnę lądową formacje piechoty morskiej i wojsk przybrzeżnych, a w 2026 r. oceniono, że sformowała pułk bezzałogowych morskich pojazdów uderzeniowych.
Ramię podwodne — okręty typu Improved Kilo Floty Czarnomorskiej należą do stałych nosicieli Kalibrów w tej wojnie, platformy, na którą ukraińska obrona ma najmniej odpowiedzi; jeden został publicznie udokumentowany jako zniszczony w suchym doku w Sewastopolu w 2023 r., a drugi, według ukraińskich twierdzeń, trafiony dronem podwodnym w Noworosyjsku w grudniu 2025 r.
Lotnictwo flot — siły patrolowe, przeciwokrętowe i śmigłowce pokładowe zorganizowane w każdej flocie; w tej wojnie lotnictwo Floty Czarnomorskiej, którego krymskie lotniska atakowano od sierpnia 2022 r. i którego straty pułku myśliwskiego policzono niezależnie.
Brzegowe siły rakietowe przeciwokrętowe — systemy Bastion i Bał w wojskach przybrzeżnych każdej floty — które w tej wojnie odpalano z Krymu na cele lądowe wokół Odessy równie często jak na okręty.
Formacja piechoty morskiej Floty Pacyfiku — wielokrotnie odtwarzana 155. Brygada ze szturmów na Wuhłedar, której przeformowanie w 55. Dywizję flota ogłosiła 1 grudnia 2025 r., przywracając dywizję istniejącą w latach 1968–2009.
Brygada piechoty morskiej Floty Pacyfiku z Kamczatki, skierowana na wojnę lądową i publicznie udokumentowana na czele nieudanych szturmów na Wuhłedar w latach 2022–23 obok 155. Brygady.
Brygada piechoty morskiej Floty Północnej z garnizonu Sputnik w obwodzie murmańskim, część zgrupowania desantowego wysłanego na Morze Czarne przed inwazją i od tego czasu udokumentowana na wielu kierunkach wojny lądowej.
Piechota morska Floty Bałtyckiej w Bałtijsku, skierowana do wojny lądowej jako 336. Brygada Gwardii; w grudniu 2025 ogłoszono jej rozwinięcie do szczebla dywizji. Oznaczenie samej dywizji jest znane z doniesień, niepotwierdzone.
Odrębne dowództwo operacji specjalnych (SSO) utworzone w 2013 r.; publicznie udokumentowane jedynie w ogólnym zarysie — i tylko tyle zawiera ten atlas.
Wyspecjalizowane ramię inżynieryjno-kolejowe w systemie zabezpieczenia materiałowo-technicznego sił zbrojnych — rosyjska osobliwość strukturalna, która ma znaczenie w wojnie zaopatrywanej w przeważającej mierze koleją, i budowniczy linii z 2024 r. przez terytorium okupowane, omijającej most Krymski.
Formacje rekrutowane w Czeczenii lub posługujące się czeczeńską marką. Wyraźnie NIE jest to zjednoczona „armia czeczeńska”: „Achmat” to częściowo oficjalna nazwa, a częściowo marka, a faktyczne struktury nadrzędne są różne — Ministerstwo Obrony, Rosgwardia lub czeczeńskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych — jak podano we wpisie każdej formacji.
Dawne korpusy „republik ludowych” i ich znaczące formacje z lat 2014–2022. Kategoria historyczna i linii sukcesji: po aneksjach z 2022 r. struktury te zostały wchłonięte przez regularne struktury rosyjskie — oba korpusy według doniesień przeformowano w 2024 r. w 51. i 3. Armię Ogólnowojskową — i nie są tu pokazywane tak, jakby pozostały niezmienione.
Wojska lądowe
HistoryczneProfil w trakcie przegląduStan na 2026-07→
Korpus doniecka „republiki ludowej” z lat 2014–2022; po aneksji włączony do regularnych struktur rosyjskich, według doniesień jako 51. Armia Ogólnowojskowa.
Wojska lądowe · podległe: Dawne formacje Doniecka i Ługańska
Ługański korpus bliźniaczy z lat 2014–2022; formalnie włączony do rosyjskich sił zbrojnych po aneksji i według doniesień przeformowany w 2024 r. w 3. Armię Ogólnowojskową — ujęty jako wpis linii sukcesji.
Wojska lądowe · podległe: Dawne formacje Doniecka i Ługańska
Sprzęt pancerny w całych siłach: zarządzanie typami, polityka remontowa i odtwarzanie floty, która jednocześnie poniosła ciężkie straty i wchłonęła duże dostawy zagraniczne. Ujęty na podstawie opublikowanych zestawień struktury służby uzbrojenia; ministerstwo wymienia służbę, nie zarząd.
Flota pojazdów nieopancerzonych — ciężarówki, ciągniki i pojazdy lekkie — czyli to, co faktycznie przemieszcza wojnę tej skali, gdy staje kolej. Ujęty na podstawie opublikowanych zestawień struktury służby uzbrojenia; ministerstwo wymienia służbę, nie zarząd.
Działa, wyrzutnie i przede wszystkim amunicja: zarząd w centrum definiującego tę wojnę niedoboru. Ujęty na podstawie opublikowanych zestawień struktury służby uzbrojenia; ministerstwo wymienia służbę, nie zarząd.
Nazwany zakład remontowy podległy służbie uzbrojenia — rodzaj instalacji tyłowej, której analitycznie interesującą wielkością jest przepustowość, a nie samo istnienie. Ujęty na podstawie opublikowanych zestawień jako reprezentant zaplecza remontowego, które ministerstwo opisuje tylko ogólnie.
Zaopatrzenie w paliwo dla całych sił, prowadzone w oparciu o system energetyczny, który od 2022 r. jest deklarowanym celem uderzeń. Ujęty na podstawie opublikowanych zestawień struktury służby tyłów; ministerstwo wymienia służbę, nie zarząd.
Racje i zaopatrzenie w żywność — najmniej omawiany i najbardziej ciągły z problemów zaopatrzenia. Ujęty na podstawie opublikowanych zestawień struktury służby tyłów; ministerstwo wymienia służbę, nie zarząd.
Umundurowanie, wyposażenie i materiały ogólnego przeznaczenia: zarząd, który wchłonął największą część przekazanej pomocy nieśmiercionośnej. Ujęty na podstawie opublikowanych zestawień struktury służby tyłów; ministerstwo wymienia służbę, nie zarząd.
Sprzęt łączności jako problem zaopatrzeniowy, a nie operacyjny — wydawanie, naprawa i wymiana radiostacji, na których działają rozproszone siły. Ujęty na podstawie opublikowanych zestawień struktury służby tyłów; ministerstwo wymienia służbę, nie zarząd.
Lwowskie centrum regionalne: zachodni koniec łańcucha ewakuacji i duży szpital wojskowy położony najbliżej granicy z Polską i dalszego leczenia za granicą. Jedno z pięciu centrów regionalnych, które ten rodzaj sił publikuje; pojemność i liczba przypadków nie są publikowane.
Centrum regionalne w Odessie, obejmujące kierunek południowy i wybrzeże. Jedno z pięciu centrów regionalnych, które ten rodzaj sił publikuje; pojemność i liczba przypadków nie są publikowane.
Charkowskie centrum regionalne — duży szpital wojskowy w mieście, które samo jest od 2022 r. celem powtarzających się uderzeń. Jedno z pięciu centrów regionalnych, które ten rodzaj sił publikuje; pojemność i liczba przypadków nie są publikowane.
Dnieprzańskie centrum regionalne, główny szpital przyjmujący z frontu wschodniego i według szerokich doniesień najbardziej obciążony węzeł łańcucha. Jedno z pięciu centrów regionalnych, które ten rodzaj sił publikuje; pojemność i liczba przypadków nie są publikowane.
Winnickie centrum regionalne, obejmujące centralne zaplecze i część strumienia dalszego leczenia. Jedno z pięciu centrów regionalnych, które ten rodzaj sił publikuje; pojemność i liczba przypadków nie są publikowane.
Numerowane szpitale mobilne (59., 61., 65., 66. i 71.) jako jeden wpis na poziomie, na którym pracuje ten atlas: rozwijana zdolność chirurgiczna między stabilizacją na linii frontu a regionalnymi centrami klinicznymi. Wpis kategorii z założenia; to, gdzie którykolwiek z nich jest rozwinięty, nigdy nie jest opracowywane.
Formacje bojowe utworzone w ramach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych poza Gwardią Narodową — jednostki szturmowe o rodowodzie policyjnym, najbardziej widoczna z nich to brygada szturmowa, którą ministerialny program Gwardia Ofensywna utworzył w 2023 r. z policyjnych pułków specjalnego przeznaczenia. Grupa do przeglądania, nie dowództwo; rzeczywista instytucja nadrzędna każdego członka byłaby podana w jego własnym wpisie. Grupa nie ma obecnie żadnych wpisów pod sobą, co jest luką badawczą, a nie twierdzeniem, że takie nie istnieją.
Formacje obywateli Rosji walczących przeciwko Moskwie po stronie ukraińskiej — Legion „Wolność Rosji”, Rosyjski Korpus Ochotniczy i Batalion Syberyjski, publicznie kojarzone z wywiadem wojskowym i wymieniane razem w transgranicznych rajdach z lat 2023–24. Grupa do przeglądania, nie dowództwo: ukraińska struktura nadrzędna każdej jednostki jest podana, wraz ze stopniem, w jej wpisie.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Formacje zagraniczne i opozycyjne
Rosyjski emigracyjny korpus ochotniczy utworzony w 2022 r., publicznie znany z transgranicznych rajdów z lat 2023–24 na obwody briański, biełgorodzki i kurski; jego polityka i relacje dowodzenia są przedmiotem sporu w publicznych doniesieniach — ukraińscy urzędnicy opisywali go w różnych momentach jako organizację niezależną i jako formację, której Ukraina pomaga, a doniesienia jako powiązany z wywiadem wojskowym.
Jednostka ochotnicza obywateli Rosji utworzona w ukraińskich strukturach wojskowych w październiku 2023 r. — co Kijów wówczas publicznie potwierdził — i wymieniana wraz z Legionem „Wolność Rosji” i RDK w transgranicznych rajdach z marca 2024 r. Według doniesień część legionu międzynarodowego wywiadu wojskowego; informacje publiczne ponad to są skąpe i w dużej mierze publikowane przez nią samą.
Białoruskie formacje ochotnicze walczące po stronie ukraińskiej, z których Pułk im. Kalinowskiego utworzony w marcu 2022 r. jest największą i jedyną tu ujętą. Grupa do przeglądania, nie dowództwo; własny wpis pułku podaje jego zgłoszonego nadrzędnego.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Formacje zagraniczne i opozycyjne
Formacje czeczeńskie związane ze sprawą iczkeryjską, walczące po stronie Ukrainy od 2014 r. — odrębne od jednostek związanych z Kadyrowem po stronie rosyjskiej i im przeciwne. Grupa do przeglądania, nie dowództwo: dwa ujęte tu bataliony mają różne relacje ze strukturami ukraińskimi, podane w ich własnych wpisach.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Formacje zagraniczne i opozycyjne
Czeczeński batalion ochotniczy nazwany imieniem pierwszego prezydenta Iczkerii, utworzony w 2014 r. przez weterana wojen czeczeńskich i od tego czasu aktywny po stronie ukraińskiej; w doniesieniach opisywany jako działający w ramach ukraińskich struktur sił i w zestawieniach przypisywany wywiadowi wojskowemu, przy czym żadne z tych ujęć nie jest opublikowanym podporządkowaniem.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Formacje czeczeńskie i iczkeryjskie
Czeczeński batalion ochotniczy weteranów dwóch wojen czeczeńskich, aktywny po stronie ukraińskiej od 2014 r. i przeformowany w marcu 2022 r.; według zgodnych publicznych relacji jedyna czeczeńska jednostka, która pozostała formacją ochotniczą poza formalnymi ukraińskimi strukturami sił.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Formacje czeczeńskie i iczkeryjskie
Przejrzane zagraniczne formacje ochotnicze spoza grup rosyjskiej, białoruskiej i czeczeńskiej — w praktyce Legion Międzynarodowy z lutego 2022 r., prawne ramy Wojsk Lądowych dla zagranicznych ochotników, ujęty jako wpis linii sukcesji po reorganizacji z 2024 r. Grupa do przeglądania, nie dowództwo.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Formacje zagraniczne i opozycyjne
Węzeł porządkujący, a nie dowództwo. Państwa wspierające Kijów — Stany Zjednoczone, Unia Europejska, NATO i Polska — dostarczają broń, finansowanie, dane wywiadowcze i tranzyt, a nie siły, i żadne z nich nie dowodzi niczym w tym drzewie. Każde ma obecnie własny profil strategiczny, obejmujący deklarowane cele i cele w ocenie Vigil, ograniczenia oraz dźwignie, w sekcji Profile.
Komponent kosmiczny Sił Powietrzno-Kosmicznych — starty z kosmodromu Plesieck, kontrola satelitów i system ostrzegania o ataku rakietowym. Jego wkład w tę wojnę (rozpoznanie, nawigacja, ostrzeganie) ma charakter strukturalny, a nie udokumentowany, i atlas go nie opracowuje.
Siły powietrzne · podległe: Siły Powietrzno-Kosmiczne (WKS)
Uljanowska brygada desantowo-szturmowa, udokumentowana w wojnie od 2022 r.; według publicznych doniesień stała się we wrześniu 2023 r. podstawą przeformowanej 104. Gwardyjskiej Dywizji Desantowo-Szturmowej, zgodnie z planem ogłoszonym w 2015 r. — ujęta tu jako wpis linii sukcesji do czasu przeglądu źródeł dotyczących następcy.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Powietrznodesantowe (WDW)
PrzemianowanaZalążek · oczekuje na badaniaStan na 2026-07→
Lądowe strategiczne ramię jądrowe — odrębny rodzaj sił zbrojnych obok wojsk lądowych, sił powietrzno-kosmicznych i marynarki wojennej. Wymienione wyłącznie dla kompletności strukturalnej: ten atlas celowo nie zawiera żadnych szczegółów poniżej tej linii, z zasady, a nie z braku źródeł.
Formacje ochotnicze i kontraktowe tworzone w ramach struktur Ministerstwa Obrony — oddziały rezerwy bojowej BARS oraz formacje rekrutowane przez strukturę-przykrywkę Redut. Grupa do przeglądania, nie jedno dowództwo: udokumentowany nadrzędny każdego członka jest podany w jego wpisie, a oba wpisy członkowskie są wpisami kategorii, ponieważ ministerstwo nie publikuje listy jednostek.
Bojowa rezerwa armijna Ministerstwa Obrony, utworzona w 2015 r. w modelu kontraktu w niepełnym wymiarze i od 2022 r. rozbudowana w numerowane oddziały ochotnicze na całym froncie — wpis kategorii; poszczególne oddziały nie są tu śledzone, ponieważ nie publikuje się ich listy.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Formacje ochotnicze Ministerstwa Obrony
Formacje ochotnicze rekrutowane przez strukturę Redut — opisywaną przez dziennikarstwo śledcze i brytyjski wywiad wojskowy jako przykrywka rekrutacyjna prowadzona dla rosyjskiego wywiadu wojskowego, której kontraktorom po 2022 r. zaoferowano kontrakty ministerialne i która zasiliła ponad dwadzieścia formacji. Wpis kategorii: skład jest w publicznych doniesieniach celowo nieprzejrzysty.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Formacje ochotnicze Ministerstwa Obrony
Najbardziej znana formacja pod marką Achmat — podporządkowana Ministerstwu Obrony jednostka ochotnicza, której publiczną twarzą jest czeczeńskie kierownictwo, a której dowódca został w 2024 r. powołany na stanowisko w ministerstwie. Marka i struktura są splecione z założenia: jednostka publicznie przypisuje sobie role (Bachmut 2023, granica biełgorodzka i kurska w latach 2023–24), które niezależne doniesienia potwierdzają tylko częściowo.
Pułk Rosgwardii rekrutowany w Czeczenii — rdzeniowa formacja „kadyrowców”, udokumentowana w wojnie od operacji kijowskiej 2022 r. Jego formalnym nadrzędnym jest czeczeński zarząd Gwardii Narodowej; zgrupowanie Achmat nad nim służy wyłącznie nawigacji, a jego dorobek bojowy od 2022 r. jest przedmiotem sporu w publicznych doniesieniach.
Siły wewnętrzne / bezpieczeństwa · podległe: Formacje czeczeńskie i formacje Achmat
Najbardziej znany doniecki batalion separatystyczny z 2014 r., nazwany w 2017 r. imieniem swojego zamordowanego pierwszego dowódcy; później jednostka rozpoznawcza 1. Korpusu Armijnego, a według publicznych doniesień rosyjskiego następcy tego korpusu — ujęty jako wpis linii sukcesji, ponieważ jego obecne oznaczenie nie jest spójnie podawane.
Wojska lądowe · podległe: Dawne formacje Doniecka i Ługańska
ScaloneZalążek · oczekuje na badaniaStan na 2026-07→