Kontekst, nie wskazywanie celów. Ten atlas opisuje strukturę i historię. Celowo pomija bieżące lokalizacje, aktualne stany liczebne, przemieszczenia jednostek i wszystko, co wrażliwe operacyjnie — model treści nie ma na to pól. Głębokość gałęzi odzwierciedla to, co da się ustalić na podstawie publicznych źródeł, a nie wielkość, zdolności czy znaczenie danej siły: cienka gałąź oznacza, że państwo publikuje niewiele, a liczba wpisów nigdy nie jest miarą siły.
Konwencjonalne siły zbrojne Iranu, odziedziczone po wojsku cesarskim i konstytucyjnie zobowiązane do obrony terytorium kraju — jeden z trzech filarów podległych Najwyższemu Przywódcy, a nie rodzaj sił jednolitej armii.
Konwencjonalne wojska lądowe Artesz — największy pod względem liczebności irański rodzaj sił, zorganizowany w dywizje pancerne, piechoty i szturmowe o wysokiej mobilności, z własnym lotnictwem i siłami specjalnymi wojsk powietrznodesantowych; druga połowa kraju, który utrzymuje dwie armie lądowe.
Dywizja pancerna Artesz w Chuzestanie, z siedzibą w Ahwazie — formacja, która utrzymała front południowy w wojnie z Irakiem i stacjonuje w roponośnej prowincji u szczytu Zatoki.
Wojska lądowe · podporządkowanie: Wojska Lądowe Artesz
Dywizja komandosów Arteszu — główna rozwijalna formacja lekka wojsk lądowych, aktywowana w obecnej formie w 1979 r. na rodowodzie jednostek komandosów i powietrznodesantowych armii cesarskiej, zreorganizowana w latach 2010. jako mobilna dywizja szturmowa; to jednostka, którą zebrane relacje wiążą z rolą szybkiego reagowania Arteszu.
Wojska lądowe · podporządkowanie: Wojska Lądowe Artesz
Powietrznodesantowa brygada sił specjalnych Arteszu, znana pod perskim akronimem NOHED — najstarsza formacja operacji specjalnych w Iranie, utworzona w 1959 r. i wydzielona jako samodzielna brygada w 1991 r. z 23. Dywizji Komandosów; odpowiednik Brygady Saberin KSRI w Arteszu i formacja Arteszu, której rozmieszczenie w Syrii Iran przyznał.
Siły specjalne · podporządkowanie: Wojska Lądowe Artesz
Lotnictwo śmigłowcowe wojsk lądowych Arteszu — duża, starzejąca się flota wiropłatów zakupiona w latach 1970. i utrzymywana w powietrzu dzięki krajowym remontom, zorganizowana jako dowództwo Wojsk Lądowych, a nie Sił Powietrznych, z rodowodem sięgającym batalionu lotniczego armii cesarskiej z 1962 r.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Wojska Lądowe Artesz
Konwencjonalne lotnictwo Iranu — rodzaj sił dysponujący samolotami stałopłatowymi, wyposażony głównie w maszyny sprzed 1979 r. i odtworzone metodą inżynierii wstecznej; siły, których słabość wobec nowoczesnej kampanii powietrznej zdefiniowała zarówno wojnę z 2025 r., jak i z 2026 r.
Konwencjonalna marynarka wojenna Iranu — fregaty, korwety i okręty podwodne, których przydzielonym akwenem są Zatoka Omańska, Morze Arabskie i wody dalsze; instytucja odrębna od sił morskich Strażników Rewolucji działających w Zatoce.
Główny okręg konwencjonalnej marynarki wojennej i jej port macierzysty z dowództwem w Bandar Abbas — współlokowany z pierwszym okręgiem Marynarki Wojennej KSRI, co stanowi nakładanie się dwóch marynarek w jednym miejscu.
Okręg konwencjonalnej marynarki wojennej po stronie cieśniny od Zatoki Omańskiej, z dowództwem w Jask — porcie na końcu rurociągu Goreh–Jask i miejscu, w którym zaczyna się zwrócona na zewnątrz połowa struktury dwóch marynarek.
Okręg konwencjonalnej marynarki wojennej na wybrzeżu Makranu, z dowództwem w Konarak w pobliżu Czabaharu — okręg odpowiedzialny za Zatokę Omańską i baza, z której wypływały dalekie rejsy irańskiej marynarki.
Okręg konwencjonalnej marynarki wojennej na Morzu Kaspijskim, z dowództwem w Bandar Anzali — dowództwo o profilu szkoleniowym na zamkniętym morzu dzielonym z Rosją i trzema innymi państwami nadbrzeżnymi; jedyny irański okręg morski, który nie dotyczy Zatoki.
Irańskie krajowe siły obrony powietrznej, wydzielone z sił powietrznych w 2008 r. — i, poprzez kwaterę główną obrony powietrznej Khatam al-Anbiya, jedyna funkcja, w której udokumentowano współdziałanie Artesz i Strażników Rewolucji.
Siły zbrojne utworzone do obrony rewolucji, a nie terytorium — druga armia z własnymi wojskami lądowymi, marynarką wojenną i siłami powietrzno-kosmicznymi, dysponująca programem rakietowym i portfelem działań zewnętrznych, podległa Najwyższemu Przywódcy równolegle z Artesz.
Wojska lądowe Strażników — od 2008 r. o strukturze terytorialnej, a nie dywizyjnej, zorganizowane w korpusy prowincjonalne pod dowództwami regionalnymi; równoległa armia, która sprawia, że Iran ma dwie armie lądowe.
Wojska lądowe · podporządkowanie: Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej
Terytorialna warstwa wojsk lądowych Strażników — korpus w każdej prowincji, utworzony w 2008 r., gdy okręgowa struktura wojskowa Basidżu została włączona do Wojsk Lądowych; korpusy podlegają dowództwom regionalnym i dowodzą lokalnymi formacjami wojskowymi, bezpieczeństwa i mobilizacyjnymi Strażników.
Wojska lądowe · podporządkowanie: Wojska Lądowe KSRI
Brygada operacji specjalnych Wojsk Lądowych KSRI — utworzona za Mohammada Alego Dżafariego, według większości relacji w 2000 r., jako odpowiednik powietrznodesantowych sił specjalnych Arteszu w KSRI; w doniesieniach publicznych kojarzona z operacjami na kurdyjskim północnym zachodzie i beludżyjskim południowym wschodzie, a od 2015 r. rozmieszczona w Syrii, gdzie jej straty ogłaszano w kraju.
Siły specjalne · podporządkowanie: Wojska Lądowe KSRI
Siły morskie Strażników Rewolucji i zwrócona ku Zatoce marynarka Iranu — małe jednostki, pociski i metody asymetryczne zamiast okrętów wojennych; instytucja najściślej kojarzona z presją na Cieśninę Ormuz.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej
Ormuzki okręg Marynarki Wojennej KSRI — z siedzibą w Bandar Abbas obok pierwszego okręgu Marynarki Wojennej Artesz; dowództwo regionalne, którego obszarem jest sama cieśnina.
Okręg Marynarki Wojennej KSRI w środkowej części Zatoki, z siedzibą w Buszehrze — wybrzeże naprzeciw brzegów saudyjskich i bahrajńskich w najwęższej części Zatoki, w prowincji, w której znajduje się irańska elektrownia jądrowa.
Okręg Marynarki Wojennej KSRI w północnej części Zatoki, z siedzibą w Bandar Mahshahr w pobliżu granicy z Irakiem — płytki szczyt Zatoki, gdzie stykają się wody i terminale naftowe Iranu, Iraku i Kuwejtu.
Okręg Marynarki Wojennej KSRI dla wybrzeża South Pars, z siedzibą w Asaluyeh — siedzibie lądowego kompleksu największego na świecie złoża gazu, na brzegu zwróconym ku katarskiemu Ras Laffan po drugiej stronie wspólnego złoża.
Okręg Marynarki Wojennej KSRI dla zachodniego wybrzeża Hormozganu, z siedzibą w Bandar Lengeh — brzeg najbliższy trzem wyspom, nad którymi Iran przejął kontrolę w 1971 r., i leżącemu za nimi wybrzeżu emirackiemu.
Rodzaj sił, w którego gestii są irańskie programy pocisków balistycznych i dronów — organizacja stojąca za odwetem w obu wojnach, której całe najwyższe kierownictwo zginęło w jednym uderzeniu w czerwcu 2025 r.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej
Komponent rakietowy ziemia–ziemia Sił Powietrzno-Kosmicznych — organizacja, która przeprowadziła odwet w czerwcu 2025 r. i w wojnie rozpoczętej w lutym 2026 r.; jej dowódcy zginęli w uderzeniu otwierającym pierwszą z tych wojen i zostali zastąpieni przed drugą.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Siły Powietrzno-Kosmiczne KSRI
Komponent bezzałogowych statków powietrznych Sił Powietrzno-Kosmicznych — organizacja stojąca za dronami uderzeniowymi dalekiego zasięgu jednokierunkowego działania, które stanowiły drugą połowę każdej irańskiej salwy; jej dowódca zginął wraz z kierownictwem Sił Powietrzno-Kosmicznych w czerwcu 2025 r.
Systemy bezzałogowe · podporządkowanie: Siły Powietrzno-Kosmiczne KSRI
Zewnętrzna służba Strażników Rewolucji — instytucja, przez którą prowadzone są relacje Iranu z uzbrojonymi partnerami poza jego granicami, i organizacyjny powód, dla którego relacje te są portfelem wojskowym, a nie dyplomatycznym.
Siły specjalne · podporządkowanie: Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej
Ochotnicze siły masowe Strażników Rewolucji — paramilitarna organizacja mobilizacyjna obecna w każdej prowincji, od 2008 r. włączona do lądowej struktury Strażników; instytucja, przez którą zasięg Strażników przenosi się na poziom lokalny.
Siły wewnętrzne / bezpieczeństwa · podporządkowanie: Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej
Własna służba wywiadowcza Strażników Rewolucji, ustanowiona jako odrębna organizacja w 2009 r. obok Ministerstwa Wywiadu — organ, którego niepowodzenia kontrwywiadowcze obnażyły uderzenia na kierownictwo w 2025 i 2026 r. i którego zakres działania moduł odnotowuje jedynie na poziomie samego istnienia.
Połączone · podporządkowanie: Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej
Irańska policja krajowa i siły bezpieczeństwa wewnętrznego — trzecia z trzech gałęzi podległych Najwyższemu Przywódcy i filar, który większość opisów irańskiego wojska całkowicie pomija.
Organ między Najwyższym Przywódcą a trzema filarami wojskowymi Iranu — sztab generalny, którego mandatem jest planowanie, koordynacja i integracja; ten atlas celowo nie przedstawia go jako dowódcy sił, które koordynuje.
Wspólna operacyjna kwatera główna Iranu — opisywana przez rząd USA jako odpowiedzialna za dowodzenie operacyjne i kierowanie obiema siłami zbrojnymi, a zarazem głos, który ogłasza wojenne operacje Iranu; jej publiczny zapis pokazuje, że przemawia w imieniu Arteszu i Strażników Rewolucji, a nie że przydziela zadania którejkolwiek z tych sił.
Połączone · podporządkowanie: Sztab Generalny Sił Zbrojnych
Irańskie krajowe dowództwo obrony powietrznej — utworzone w 1992 r. do koordynowania obrony powietrznej obu armii, w 2008 r. otrzymało pełne dowodzenie jednostkami obrony powietrznej Artesz i zawsze kieruje nim oficer Artesz; jedyne miejsce, w którym udokumentowano działanie wspólnego dowodzenia ponad podziałem Artesz–Strażnicy.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Sztab Generalny Sił Zbrojnych
Ministerstwo władzy wykonawczej, które administruje wszystkimi irańskimi siłami zbrojnymi, finansuje je i prowadzi dla nich zakupy oraz jest właścicielem konglomeratów przemysłu obronnego — organizacja produkująca pociski, które wystrzeliwują Strażnicy, i ta, której dotyczy większość sankcji w zakresie uzbrojenia.
Konglomerat przemysłu rakietowego ministerstwa obrony — organizacja, która opracowuje i produkuje irańskie pociski balistyczne dla Sił Powietrzno-Kosmicznych, najsilniej objęty sankcjami podmiot przemysłowy w irańskim systemie i zbiór celów w obu wojnach.
Połączone · podporządkowanie: Ministerstwo Obrony i Logistyki Sił Zbrojnych
Pięć rodzajów sił Ministerstwa Obrony — wojska lądowe, siły powietrzne, marynarka wojenna, obrona powietrzna i strategiczne siły rakietowe — to tylko połowa saudyjskiej struktury wojskowej, która utrzymuje drugą armię podległą odrębnemu ministerstwu.
Konwencjonalna armia królestwa podległa Ministerstwu Obrony — brygady pancerne i zmechanizowane na granicach północnej i wschodniej oraz siły, które prowadziły lądową część kampanii w Jemenie; w tym module rodzaj sił bez udokumentowanej roli, opisany po to, by saudyjska struktura była kompletna, a nie dlatego, że wojna do niego dotarła.
Wojska lądowe · podporządkowanie: Saudyjskie Siły Zbrojne
Marynarka wojenna królestwa, podzielona geograficznie na dwie floty na dwóch morzach — Flotę Wschodnią nad Zatoką w Dżubajlu i Flotę Zachodnią nad Morzem Czerwonym w Dżuddzie — ponieważ Arabia Saudyjska jest jedynym producentem w Zatoce, którego system eksportowy ma ujście na każdym z nich.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Saudyjskie Siły Zbrojne
Flota saudyjskiej marynarki w Zatoce, z dowództwem w Bazie Marynarki Wojennej im. Króla Abd al-Aziza w Dżubajlu — flota na morzu, od którego zależą Ras Tanura, ujście z Abqaiq i złoża podmorskie, zwrócona ku irańskiemu wybrzeżu.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Królewskie Saudyjskie Siły Morskie
Flota saudyjskiej marynarki na Morzu Czerwonym, z dowództwem w Bazie Marynarki Wojennej im. Króla Fajsala w Dżuddzie — cięższa z dwóch flot, na morzu, którym biegnie alternatywa królestwa dla Ormuzu i którego południowe ujście zakwestionowała blokada Huti z lipca 2026 r.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Królewskie Saudyjskie Siły Morskie
Lotnictwo królestwa — najlepiej wyposażone siły powietrzne arabskich państw Zatoki i rodzaj sił, przez który Arabia Saudyjska zgromadziła dekadę doświadczeń operacyjnych w walce z pociskami i dronami.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Saudyjskie Siły Zbrojne
Odrębny rodzaj sił obrony powietrznej, a nie dowództwo w ramach sił powietrznych — instytucja, do której należy naziemna obrona powietrzna i przeciwrakietowa królestwa, i powód, dla którego saudyjska obrona powietrzna jest organizacyjnie oddzielona od saudyjskiego lotnictwa.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Saudyjskie Siły Zbrojne
Piąty saudyjski rodzaj sił — strategiczne siły rakietowe zbudowane w latach 1980. wokół chińskich pocisków pośredniego zasięgu; jedyny instrument uderzeń dalekiego zasięgu królestwa i jedyna organizacja arabskich państw Zatoki, której istnienie jest lustrzanym odbiciem sił irańskich, dla równowagi z którymi została utworzona.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Saudyjskie Siły Zbrojne
Pełnoprawne siły zbrojne podległe własnemu Ministerstwu Gwardii Narodowej, całkowicie poza Ministerstwem Obrony — drugi filar celowo podzielonej saudyjskiej struktury wojskowej, a nie kolejny rodzaj sił pierwszego.
Armia federacji — największy emiracki rodzaj sił, wyposażony we francuskie czołgi i rosyjskie bojowe wozy piechoty; siły, które dały Emiratom doświadczenie ekspedycyjne z Jemenu, jakiego nie ma żadna inna armia arabskich państw Zatoki.
Wojska lądowe · podporządkowanie: Siły Zbrojne ZEA
Marynarka wojenna federacji — siły korwet i jednostek patrolowych na dwóch wybrzeżach, nad Zatoką i nad Zatoką Omańską w Fudżajrze, które razem tworzą morski kształt emirackiego obejścia: państwa eksportującego z obu stron cieśniny, której nie może kontrolować.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Siły Zbrojne ZEA
Jeden rodzaj sił obejmujący zarówno lotnictwo, jak i naziemną obronę powietrzną — organizacja dźwigająca nieustanny ciężar obrony najczęściej atakowanego państwa Zatoki.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Siły Zbrojne ZEA
Elitarna formacja federacji — dowództwo gwardii o charakterze ogólnowojskowym, budowane od 2011 r. z udziałem zagranicznych doradców, które prowadziło najbardziej wymagające działania emirackiej kampanii w Jemenie; najwyraźniejszy w Zatoce przykład małego państwa inwestującego w zdolne do przerzutu siły zawodowe, a nie w masę.
Siły specjalne · podporządkowanie: Siły Zbrojne ZEA
Niewielkie narodowe siły zbrojne państwa, którego bezpieczeństwo opiera się głównie na goszczeniu cudzych sił — a które mimo to odpowiada za obronę powietrzną chroniącą najbardziej strukturalnie narażoną infrastrukturę energetyczną w systemie.
Lotnictwo Kataru — trzy nowoczesne typy myśliwców zakupione w ciągu dekady po blokadzie z 2017 r. i rodzaj sił, do którego należą baterie Patriot broniące kompleksu Ras Laffan.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Siły Zbrojne Kataru
Marynarka wojenna Kataru — nowa flota korwet i jednostek patrolowych zbudowanych we Włoszech, dostarczanych w latach 2020., na wybrzeżu, którego jedynym istotnym faktem jest kompleks gazowy i wypływający z niego ruch tankowców.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Siły Zbrojne Kataru
Najmniejsze narodowe siły zbrojne spośród sześciu, w państwie, które gości amerykańskie dowództwo morskie dla regionu — układ, w którym własne siły gospodarza nie są głównym faktem wojskowym dotyczącym tego kraju.
Marynarka wojenna Bahrajnu — siły fregat i jednostek patrolowych dzielące port w Manamie z amerykańską Piątą Flotą i dowództwem koalicji; marynarka Zatoki najtrwalej osadzona w wielonarodowych operacjach morskich.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Siły Obronne Bahrajnu
Siły zbrojne państwa, które za pamięci żyjących raz zostało najechane i od tamtej pory organizuje swoje bezpieczeństwo wokół zewnętrznych gwarancji — wymienione w Rezolucji 2817 wśród państw Zatoki zaatakowanych w obecnej wojnie.
Lotnictwo Kuwejtu i — poprzez jego dowództwo obrony powietrznej — dysponent baterii Patriot, które według informacji państwa zwalczały drony i pociski w dniach 1–2 września 2026 r.; jedyna aktywność sił kuwejckich, którą wymieniają źródła modułu.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Siły Zbrojne Kuwejtu
Siły zbrojne jedynego państwa Zatoki, które jest współnadbrzeżnym państwem Ormuzu i nie należy do niczyjego obozu — siły, których znaczenie wynika tu z cieśniny, nad którą leży, i z neutralności, której jego rząd od dziesięcioleci strzeże.
Marynarka wojenna sułtanatu — siły korwet i jednostek patrolowych na Zatoce Omańskiej i półwyspie Musandam, jedyna arabska marynarka państwa współnadbrzeżnego Cieśniny Ormuz; rodzaj sił, którego zasadniczym zadaniem jest cieśnina dzielona z Iranem i neutralność, do której ochrony go zbudowano.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Siły Zbrojne Sułtana
Profil w trakcie przegląduStan na 2026-09→
Arabskie państwa Zatoki · Zgrupowanie · nie dowództwo
Grupowanie nawigacyjne i instytucja, a nie dowództwo nad siłami: wspólny organ wojskowy RWPZ w Rijadzie, przy którym siły państw członkowskich pozostają pod własnym dowództwem narodowym — rozróżnienie, które obecna wojna uczyniła widocznym.
Połączone
PrzemianowanaProfil w trakcie przegląduStan na 2026-09→
Amerykańskie dowództwo połączone, którego obszar obejmuje Iran i Zatokę — instytucja prowadząca wojnę Stanów Zjednoczonych od lutego 2026 r. i właściwe dowództwo USA dla tego systemu, a nie dowództwo jakiegokolwiek innego teatru.
Komponent morski CENTCOM i Piąta Flota USA pod jednym dowódcą w Bahrajnie — amerykański organ morski w Zatoce; ten sam oficer dowodzi wielonarodowym partnerstwem, które nie jest stroną wojny.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Dowództwo Centralne USA
Zespół zadaniowy przeciwdziałania minowego Piątej Floty, stacjonujący w Bahrajnie — organizacja, której zadaniem jest ta irańska zdolność, o której najwięcej się mówi i której najmniej się używa; powód, dla którego zagrożenie minowe w cieśninie jest kwestią ubezpieczeń, a nie zablokowanych wód.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Siły Morskie Centralnego Dowództwa USA / Piąta Flota
Zespół zadaniowy systemów bezzałogowych Piątej Floty, utworzony w Bahrajnie w 2021 r. — pierwszy tego rodzaju w US Navy, powołany do rozmieszczania bezzałogowych jednostek nawodnych i powietrznych na podejściach do Zatoki; jedyna rzeczywiście nowa organizacja w architekturze morskiej regionu.
Systemy bezzałogowe · podporządkowanie: Siły Morskie Centralnego Dowództwa USA / Piąta Flota
Komponent powietrzny CENTCOM — dowództwo, które od lutego 2026 r. prowadzi amerykańską kampanię powietrzną przeciwko Iranowi z ekspedycyjnych skrzydeł powietrznych w bazach w Zatoce, z wysuniętym dowództwem w Al Udeid w Katarze.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Dowództwo Centralne USA
Ekspedycyjne skrzydło powietrzne w Al Udeid w Katarze — największej amerykańskiej bazie lotniczej w regionie, siedzibie połączonego centrum operacji powietrznych i wysuniętego dowództwa CENTCOM; organizacyjna forma katarskiej relacji bazowej.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Siły Powietrzne Centralnego Dowództwa USA
Ekspedycyjne skrzydło powietrzne w Al Dhafra w Zjednoczonych Emiratach Arabskich — baza, z której amerykańskie myśliwce, samoloty wczesnego ostrzegania i rozpoznawcze operują nad Zatoką; organizacyjna forma emirackiej relacji bazowej w najczęściej atakowanym państwie regionu.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Siły Powietrzne Centralnego Dowództwa USA
Komponent lądowy CENTCOM — dowództwo, któremu podlegają jednostki obrony powietrznej i przeciwrakietowej armii w tym teatrze i które prowadzi wysunięte dowództwo z Kuwejtu; tym samym amerykańska organizacja stojąca za bateriami Patriot i THAAD rozmieszczonymi obok własnych baterii państw Zatoki.
Wojska lądowe · podporządkowanie: Dowództwo Centralne USA
Morskie partnerstwo państw (47) z dowództwem w Bahrajnie, prowadzące pięć połączonych zespołów zadaniowych przeciwko nielegalnej działalności podmiotów niepaństwowych — dowodzone przez dowódcę amerykańskiej Piątej Floty i niebędące stroną wojny, którą on również prowadzi.
Zespół zadaniowy Połączonych Sił Morskich dla samej Zatoki — wielonarodowa struktura bezpieczeństwa na wodach, których dotyczy ten moduł, dowodzona rotacyjnie przez oficerów państw Zatoki i z mandatu zajmująca się działalnością podmiotów niepaństwowych, a nie wojną.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Połączone Siły Morskie
Zespół zadaniowy Połączonych Sił Morskich na Morzu Czerwonym, utworzony w 2022 r. — struktura koalicyjna na morzu, którym biegnie saudyjska alternatywa dla Ormuzu, i ta, której wody zakwestionowała blokada Huti z lipca 2026 r.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Połączone Siły Morskie
Koalicja poświęcona Ormuzowi — utworzona w lipcu 2019 r. po atakach na tankowce z tamtego lata, z dowództwem w Bahrajnie i ramieniem operacyjnym o nazwie Coalition Task Force Sentinel; jej mandat, w odróżnieniu od mandatu szerszej koalicji morskiej, wprost wymienia cieśninę i zagrożenie dla żeglugi handlowej.
Obronna operacja morska Unii Europejskiej na rzecz swobody żeglugi, rozpoczęta w lutym 2024 r. w odpowiedzi na kampanię Huti przeciwko żegludze — z mandatem do lutego 2027 r., rozszerzonym w 2026 r. o monitorowanie Cieśniny Ormuz; jedyna struktura wojskowa w tym module podległa Brukseli.
Turecka obecność wojskowa w Katarze — dowództwo połączonych sił utworzone na mocy umowy obronnej z 2014 r. i rozbudowane w czasie blokady z 2017 r.; jedyne stałe niezachodnie siły zewnętrzne w państwie Rady Współpracy Zatoki Perskiej i struktura, na której opierała się rola Turcji w Zatoce przed Porozumieniem mekkańskim.
Jednolite siły zbrojne Izraela — jedna armia bez odrębnej gwardii narodowej czy równoległych sił rewolucyjnych; organizacja, która rozpoczęła zarówno wojnę z czerwca 2025 r., jak i wojnę rozpoczętą w lutym 2026 r.
Lotnictwo Izraela i rodzaj sił, który rozpoczął obie wojny — organizacja, która uderzyła na Iran z ekstremalnej odległości w czerwcu 2025 r. i ponownie od lutego 2026 r., a poprzez swoje zgrupowanie obrony powietrznej odpowiada także za wielowarstwową obronę przeciwrakietową.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Siły Obronne Izraela
Naziemna formacja obrony powietrznej i przeciwrakietowej sił powietrznych — organizacja obsługująca wielowarstwową tarczę Żelaznej Kopuły, Procy Dawida i Arrow, która odpierała irańskie uderzenia odwetowe w obu wojnach.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Izraelskie Siły Powietrzne
Izraelska marynarka wojenna — niewielkie, nowoczesne siły, których znaczenie dla tego systemu wynika z flotylli okrętów podwodnych: zbudowanych w Niemczech jednostek dających Izraelowi zdolność do przetrwania i uderzeń dalekiego zasięgu, które celowo wynurzyły się na Morzu Czerwonym u wybrzeży Ejlatu w lipcu 2026 r.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Siły Obronne Izraela
Flotylla okrętów podwodnych izraelskiej marynarki wojennej w Hajfie — sześć zbudowanych w Niemczech okrętów typu Dolphin, z których szósty i największy, INS Drakon, został przejęty w Hajfie 24 września 2026 r. — powszechnie oceniana jako nośnik morskiej zdolności strategicznej, której Izrael ani nie potwierdza, ani nie zaprzecza.
Zarząd wywiadu IDF — organizacja stojąca za namierzaniem kierownictwa, które otworzyło obie wojny, i powód, dla którego izraelska kampania przeciwko Iranowi jest oceniana najpierw jako osiągnięcie wywiadu, a dopiero potem jako kampania powietrzna.
Połączone · podporządkowanie: Siły Obronne Izraela
Siły zbrojne władz Huti w Sanie — ruchu powstańczego, który w 2014 r. przejął większość arsenału państwa jemeńskiego i od tego czasu stał się siłą o charakterze konwencjonalnym z własnymi komponentami rakietowym, dronowym i przybrzeżnym, zorganizowaną w siedmiu regionach wojskowych; jedyny podmiot niepaństwowy w tym module zdolny zamknąć wąskie gardło.
Komponent rakietowy i bezzałogowy ruchu — pociski balistyczne i manewrujące irańskiego rodowodu i krajowego montażu oraz drony uderzeniowe jednokierunkowego działania wystrzeliwane w żeglugę, Arabię Saudyjską i Izrael, zorganizowane jako wyspecjalizowane siły, a nie jako artyleria armii piechoty.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Siły zbrojne Huti
Komponent morski i obrony wybrzeża ruchu — pociski przeciwokrętowe, miny morskie, małe szybkie jednostki i bezzałogowe jednostki nawodne na wybrzeżu Morza Czerwonego; instrument kampanii przeciwko żegludze i blokady ruchu do Arabii Saudyjskiej w Bab al-Mandab z lipca 2026 r.
Marynarka wojenna · podporządkowanie: Siły zbrojne Huti
Rodzaj sił federacji obejmujący wiropłaty i lotnictwo wojsk lądowych, utrzymywany jako odrębne dowództwo połączone, a nie w ramach wojsk lądowych czy sił powietrznych — siły śmigłowców szturmowych i transportowych, wraz ze stałopłatowymi samolotami wsparcia wojsk lądowych i marynarki wojennej, które zapewniły emirackiej kampanii w Jemenie mobilność; ZEA nie publikują jego struktury, a data jego utworzenia nie figuruje w oficjalnym zapisie przejrzanym w tym przebiegu.
Siły powietrzne · podporządkowanie: Siły Zbrojne ZEA