Państwa AES i siły sojusznicze · Państwowe siły zbrojne
Malijskie Siły Obrony i Bezpieczeństwa (FDS)
Państwowe struktury wojskowe — wojska lądowe, siły powietrzne, gwardia narodowa i żandarmeria — pod rządami przejściowej władzy wojskowej.
Połączone
Kontekst, nie wskazywanie celów. Ten atlas opisuje strukturę i historię. Celowo pomija bieżące lokalizacje, aktualne stany liczebne, przemieszczenia jednostek i wszystko, co wrażliwe operacyjnie — model treści nie ma na to pól. Głębokość gałęzi odzwierciedla to, co da się ustalić na podstawie publicznych źródeł, a nie wielkość, zdolności czy znaczenie danej siły: cienka gałąź oznacza, że państwo publikuje niewiele, a liczba wpisów nigdy nie jest miarą siły.
Przejrzane profile: 51 z 54 wpisów
Pełne: 12, w trakcie przeglądu: 39. Dalsze wpisy będące strukturalnymi zalążkami: 3. Pewność, podporządkowanie i źródła są podane w każdym wpisie.
Państwa AES i siły sojusznicze · Państwowe siły zbrojne
Państwowe struktury wojskowe — wojska lądowe, siły powietrzne, gwardia narodowa i żandarmeria — pod rządami przejściowej władzy wojskowej.
Połączone
Państwa AES i siły sojusznicze · Rodzaj sił zbrojnych
Siły lądowe — główna część FDS, prowadząca wojnę w każdym regionie.
Wojska lądowe · podległe: Malijskie Siły Obrony i Bezpieczeństwa (FDS)
Państwa AES i siły sojusznicze · Rodzaj sił zbrojnych
Małe, lecz znaczące lotnictwo — zdolność dronowa i uderzeniowa, która zmieniła wojnę na północy w 2023 r.
Siły powietrzne · podległe: Malijskie Siły Obrony i Bezpieczeństwa (FDS)
Państwa AES i siły sojusznicze · Zgrupowanie · nie dowództwo
Uzbrojone przez państwo cywilne siły pomocnicze Burkiny Faso — utworzone ustawą w 2020 r., kluczowe dla „wojny totalnej” rządu od 2022 r. i będące przedmiotem udokumentowanego rejestru nadużyć wobec społeczności Fulani.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Siły Zbrojne Burkiny Faso
Zewnętrzni partnerzy bezpieczeństwa · Rodowód prywatnej firmy wojskowej
Rozmieszczenie Grupy Wagnera w Mali w latach 2021–2025 — pierwszy rosyjski partner junty, przekształcony w Korpus Afrykański.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Rosyjska obecność w dziedzinie bezpieczeństwa w Sahelu
Zewnętrzni partnerzy bezpieczeństwa · Zewnętrzny
Ekspedycyjne siły rosyjskiego ministerstwa obrony w Mali — następca rozmieszczenia Grupy Wagnera od czerwca 2025 r., walczący u boku FDS.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Rosyjska obecność w dziedzinie bezpieczeństwa w Sahelu
Ruchy Azawadu · Ruch zbrojny
Zjednoczony separatystyczny ruch Azawadu utworzony w listopadzie 2024 r. z komponentów CMA; kontrolował Kidal od kwietnia do października 2026 r.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Ruchy Azawadu — koordynacja i linia sukcesji
JNIM i jego poprzednicy · Ruch zbrojny
Powiązana z Al-Kaidą koalicja rebeliancka utworzona w 2017 r. pod przywództwem Ijada Ag Ghalego — najsilniejsza siła niepaństwowa w tej wojnie.
Formacje ochotnicze / nieregularne
JNIM i jego poprzednicy · Katiba
Skrzydło JNIM w środkowym Mali pod przywództwem Amadou Koufy — motor rozprzestrzeniania się rebelii na centrum, zachód i południe.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: JNIM — Grupa Wsparcia Islamu i Muzułmanów
Państwo Islamskie – Sahel · Ruch zbrojny
Prowincja Państwa Islamskiego w Sahelu — projekt odrębny od JNIM i prowadzący z nim wojnę; najsilniejsza w strefie trójgranicza.
Formacje ochotnicze / nieregularne
Podmioty regionalne i międzynarodowe (historyczne) · Zewnętrzny
Francuska operacja antyterrorystyczna obejmująca cały Sahel, 2014–2022 — opuściła Mali w sierpniu 2022 r. i zakończyła się w listopadzie tego samego roku.
Połączone · podległe: Misje międzynarodowe i regionalne (historyczne)
Podmioty regionalne i międzynarodowe (historyczne) · Zewnętrzny
Misja stabilizacyjna ONZ w Mali, 2013–2023 — najbardziej krwawa misja organizacji w swoim okresie, wydalona na żądanie Bamako.
Połączone · podległe: Misje międzynarodowe i regionalne (historyczne)
Państwa AES i siły sojusznicze · Okręg wojskowy
Terytorialny szczebel armii malijskiej — numerowane regiony wojskowe z siedzibami w miastach garnizonowych, które były stałymi punktami tej wojny, w tym w Gao, Timbuktu i Sévaré, oraz struktura, przez którą dowodzi się odizolowanymi garnizonami północy i centrum; ich liczba i numeracja nie są publikowane w spójny sposób, a ten wpis reprezentuje całą kategorię.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Lądowe Mali (Armée de Terre)
Państwa AES i siły sojusznicze · Batalion
Zmotoryzowane bataliony interwencyjne armii — formacje rozbudowane po 2021 r., które prowadzą większość operacji ofensywnych, zwykle u boku rosyjskiego personelu, oraz jednostki, które przyszły z odsieczą Anéfis w lipcu 2026 r. i w kwietniu wycofały się z północy; ich liczba nie jest publikowana, a ten wpis reprezentuje całą kategorię.
Wojska lądowe · podległe: Wojska Lądowe Mali (Armée de Terre)
Państwa AES i siły sojusznicze · Rodzaj sił zbrojnych
Formacja terytorialna i korpus wielbłądzi z mandatem ministerstwa obrony — historycznie obecność państwa na dalekiej północy.
Siły wewnętrzne / bezpieczeństwa · podległe: Malijskie Siły Obrony i Bezpieczeństwa (FDS)
Państwa AES i siły sojusznicze · Siły wewnętrzne
Formacja policji wojskowej z zadaniami policji wiejskiej i zadaniami terytorialnymi, podległa ministerstwu obrony. Jej posterunki są często jedyną zbrojną obecnością państwa poza miastami garnizonowymi — co czyni je zarazem obliczem władzy państwowej na prowincji i jednym z najczęściej atakowanych celów rebelii.
Siły wewnętrzne / bezpieczeństwa · podległe: Malijskie Siły Obrony i Bezpieczeństwa (FDS)
Państwa AES i siły sojusznicze · Państwowe siły zbrojne
Narodowe siły zbrojne Burkina Faso — instytucja, która przeprowadziła dwa zamachy stanu i rządzi dzięki drugiemu z nich, walcząc z rebelią na większości terytorium kraju przy wsparciu masowej cywilnej formacji pomocniczej.
Połączone
Państwa AES i siły sojusznicze · Rodzaj sił zbrojnych
Siły lądowe — trzon sił zbrojnych szacowanych na kilkadziesiąt tysięcy żołnierzy, zorganizowanych w regiony wojskowe, których liczbę kierownictwo zwiększa od 2022 r., i odbudowanych wokół batalionów szybkiej interwencji, których w ciągu trzech lat przybyło z sześciu do dwudziestu ośmiu.
Wojska lądowe · podległe: Siły Zbrojne Burkina Faso
Państwa AES i siły sojusznicze · Batalion
Mobilne formacje przeciwpartyzanckie armii — lepiej wyposażone niż reszta sił, mające interweniować jak najszybciej i jak najdalej do przodu wobec każdego zagrożenia dla terytorium; w latach 2022–2025 ich liczba wzrosła z sześciu do dwudziestu ośmiu batalionów jako główna wojskowa odpowiedź rządu na rebelię.
Wojska lądowe · podległe: Armia Burkina Faso
Państwa AES i siły sojusznicze · Rodzaj sił zbrojnych
Niewielkie lotnictwo przebudowane od 2022 r. wokół uzbrojonych bezzałogowców i lekkich samolotów szturmowych — tureckich Bayraktar TB2, a od 2024 r. Akinci — które zaopatruje oblężone miasta i wykonuje uderzenia, których liczba ofiar cywilnych należy do najbardziej spornych faktów tej wojny.
Siły powietrzne · podległe: Siły Zbrojne Burkina Faso
Państwa AES i siły sojusznicze · Siły wewnętrzne
Licząca około pięciu tysięcy funkcjonariuszy formacja policji wojskowej podległa ministerstwu obrony — policja wiejska, bezpieczeństwo dróg i dowodzenie ochotniczymi formacjami pomocniczymi w okręgach, w których najbliższą jednostką państwa jest brygada żandarmerii, a nie armii.
Siły wewnętrzne / bezpieczeństwa · podległe: Siły Zbrojne Burkina Faso
Państwa AES i siły sojusznicze · Państwowe siły zbrojne
Narodowe siły zbrojne Nigru — instytucja, która przejęła władzę w 2023 r., wydaliła dwóch zachodnich partnerów, a w sierpniu 2026 r. stawiła czoła buntowi wywodzącemu się z jej własnych zachodnich garnizonów.
Połączone
Państwa AES i siły sojusznicze · Rodzaj sił zbrojnych
Siły lądowe — dowodzone z Niamej poprzez dziewięć stref obrony pokrywających się z regionami cywilnymi, prowadzące wojnę na zachodzie z garnizonów w Tillabéri i Tahoua; według doniesień to z ich zachodnich jednostek wywodzili się buntownicy z sierpnia 2026 r.
Wojska lądowe · podległe: Siły Zbrojne Nigru
Państwa AES i siły sojusznicze · Rodzaj sił zbrojnych
Niewielkie lotnictwo, którego główna baza — Baza 101 na lotnisku w Niamej — mieści rosyjski Korpus Afrykański i wspólne dowództwo konfederacji; jego tureckie drony Bayraktar częściowo zastąpiły amerykańską operację rozpoznawczo-uderzeniową, która wycofała się w 2024 r., a jego bazę zaatakowali buntownicy z sierpnia 2026 r.
Siły powietrzne · podległe: Siły Zbrojne Nigru
Państwa AES i siły sojusznicze · Siły wewnętrzne
Formacja policji wojskowej podległa ministerstwu obrony — egzekwowanie prawa na obszarach wiejskich i bezpieczeństwo dróg, według tego samego francuskiego wzoru co w Mali i Burkina Faso; najbardziej narażona obecność państwa w okręgach poza miastami garnizonowymi.
Siły wewnętrzne / bezpieczeństwa · podległe: Siły Zbrojne Nigru
Państwa AES i siły sojusznicze · Siły wewnętrzne
Paramilitarny korpus ministerstwa spraw wewnętrznych — bezpieczeństwo terytorialne, ochrona placówek administracyjnych i więzień oraz obecność państwa w okręgach wiejskich i na pustynnej północy, na wzór malijskiej Gwardii Narodowej.
Siły wewnętrzne / bezpieczeństwa · podległe: Siły Zbrojne Nigru
Państwa AES i siły sojusznicze · Zewnętrzny
Wspólne dowództwo wojskowe konfederacji — zainaugurowane w grudniu 2025 r. z imiennie wskazanym dowódcą i deklarowaną liczebnością, dotąd niezaobserwowane w działaniu.
Połączone
Państwa AES i siły sojusznicze · Zgrupowanie · nie dowództwo
Grupowanie nawigacyjne, a nie dowództwo: ruchy zbrojne i wspólnotowe siły samoobrony, które walczyły u boku państwa lub równolegle z nim. Rzeczywista relacja każdego członka z rządem jest inna i jest podana w jego wpisie — historyczna koalicja północna obok milicji wspólnotowych, które opublikowane badania opisują jako rozdrobniony zbiór, a nie aktora.
Formacje ochotnicze / nieregularne
Państwa AES i siły sojusznicze · Milicja
Dogońskie ugrupowanie samoobrony z płaskowyżu Bandiagara — kluczowe dla wspólnotowego wymiaru wojny, zamieszane w masakrę w Ogossagou.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Ruchy prorządowe i wspólnotowe siły samoobrony
Państwa AES i siły sojusznicze · Zgrupowanie · nie dowództwo
Prorządowa koalicja sygnatariuszy porozumienia z Algieru, utworzona w czerwcu 2014 r. i koordynująca GATIA, lojalistyczne frakcje MAA i koalicję samoobrony Songhajów przeciwko CMA; osłabiona od 2017 r., gdy jej członkowie przechodzili do CSP lub na stronę państwa, i faktycznie nieistniejąca.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Ruchy prorządowe i wspólnotowe siły samoobrony
Państwa AES i siły sojusznicze · Ruch zbrojny
Zbrojny ruch Tuaregów Imghad założony w 2014 r. — historycznie północne narzędzie Bamako przeciwko CMA, później rozbity.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: koalicja Platforma (Plateforme)
Zewnętrzni partnerzy bezpieczeństwa · Zgrupowanie · nie dowództwo
Grupowanie nawigacyjne, a nie dowództwo: rosyjskie rozmieszczenia w Mali, Burkina Faso i Nigrze różnią się skalą, rozmieszczeniem sił i materiałem źródłowym i z tego powodu są odnotowane osobno. Od 2025 r. łączy je instytucja — Korpus Afrykański Ministerstwa Obrony, następca rozmieszczenia Wagnera — oraz łańcuch zaopatrzenia biegnący przez państwo rosyjskie.
Formacje ochotnicze / nieregularne
Zewnętrzni partnerzy bezpieczeństwa · Zewnętrzny
Rosyjska obecność na skalę instruktorską, której zapowiadana rozbudowa nie doszła do skutku — najmniejsze i najsłabiej udokumentowane z trzech rozmieszczeń w Sahelu.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Rosyjska obecność w dziedzinie bezpieczeństwa w Sahelu
Zewnętrzni partnerzy bezpieczeństwa · Zewnętrzny
Rosyjska obecność w Bazie 101 w Niamej — oficjalnie uznawana przez Moskwę za pomocną w odparciu ataku dżihadystów; jej rola w buncie siedem miesięcy później pozostaje niewyjaśniona.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Rosyjska obecność w dziedzinie bezpieczeństwa w Sahelu
Ruchy Azawadu · Zgrupowanie · nie dowództwo
Grupowanie nawigacyjne, a nie dowództwo: separatystyczne i sprzymierzone ruchy północnego Mali, od rebelii z 2012 r. przez koalicje CMA i CSP po zjednoczony FLA z 2024 r. — jedna linia sukcesji pod kilkoma nazwami koalicyjnymi, plus ruch z Ménaki, który poszedł inną drogą. Relacje sukcesji są podane w każdym wpisie.
Formacje ochotnicze / nieregularne
Ruchy Azawadu · Zgrupowanie · nie dowództwo
Ramy koordynacyjne łączące ruchy CMA z częścią Platformy, 2021–2024 — koalicja bojowa, która straciła Kidal i wygrała pod Tinzaouatène.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Ruchy Azawadu — koordynacja i linia sukcesji
Ruchy Azawadu · Zgrupowanie · nie dowództwo
Separatystyczna koalicja sygnatariuszy porozumienia z Algieru z 2015 r., która przez dekadę de facto rządziła Kidalem; rozwiązała się, tworząc FLA w 2024 r.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Ruchy Azawadu — koordynacja i linia sukcesji
Ruchy Azawadu · Ruch zbrojny
Świecki nacjonalistyczny ruch separatystyczny, który rozpoczął rebelię w 2012 r. i proklamował Azawad — a następnie utracił go na rzecz swoich dżihadystycznych sojuszników.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: CMA — Koordynacja Ruchów Azawadu
Ruchy Azawadu · Ruch zbrojny
Ruch pod przywództwem Ifoghasów utworzony w maju 2013 r., w dużej mierze z byłych członków Ansar Dine repozycjonujących się na potrzeby procesu pokojowego; najsilniejszy komponent CMA w Kidalu i ruch, którego przywódca stoi obecnie na czele FLA.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: CMA — Koordynacja Ruchów Azawadu
Ruchy Azawadu · Ruch zbrojny
Ruch społeczności arabskiej utworzony w kwietniu 2012 r., który w 2014 r. podzielił się na skrzydło związane z CMA i skrzydło związane z Platformą — przypomnienie, że „Azawad” nigdy nie był jedną społecznością ani jedną stroną. Skrzydło związane z CMA przystąpiło do FLA w 2024 r.; skrzydło lojalistyczne walczyło po stronie rządu w regionie Gao.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: CMA — Koordynacja Ruchów Azawadu
Ruchy Azawadu · Ruch zbrojny
Ruch oparty na Daoussahakach z regionu Ménaka, który oddzielił się od MNLA we wrześniu 2016 r.; najbardziej znany z walk z Państwem Islamskim – Sahel w strefie trójgranicza u boku sił państwowych i francuskich, a zarazem jedyny ruch z linii azawadzkiej, którego stosunek do FLA z 2024 r. nie jest ustalony.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Ruchy Azawadu — koordynacja i linia sukcesji
JNIM i jego poprzednicy · Ruch zbrojny
Ruch Iyada Ag Ghaly’ego z wojny z 2012 r. — dżihadystyczny współuczestnik rebelii MNLA, a następnie siła, która wyparła MNLA; włączony do JNIM w 2017 r.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: JNIM — Grupa Wsparcia Islamu i Muzułmanów
JNIM i jego poprzednicy · Ruch zbrojny
Saharyjskie dowództwo maghrebskiej filii Al-Kaidy — gospodarka porwań, pustynna logistyka i rdzeń doktrynalny, który wyszkolił pokolenie z 2012 r. i trzymał Timbuktu w czasie okupacji; jego emirowie zginęli z rąk sił francuskich w 2013 r. i 2019 r., a dowództwo weszło w skład JNIM w marcu 2017 r.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: JNIM — Grupa Wsparcia Islamu i Muzułmanów
JNIM i jego poprzednicy · Ruch zbrojny
Formacja Mochtara Belmochtara, utworzona w sierpniu 2013 r. przez połączenie jego katiby z MUJAO; sprawca głównych miejskich zamachów terrorystycznych tamtej ery (Bamako 2015 r., Wagadugu 2016 r.) i organizacja, przez którą przebiegł rozłam z 2015 r. na rzecz Państwa Islamskiego, zanim w marcu 2017 r. weszła w skład JNIM.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: JNIM — Grupa Wsparcia Islamu i Muzułmanów
JNIM i jego poprzednicy · Katiba
Dżihadystyczny ruch wywodzący się z Burkina Faso, który powstał w 2016 r. i został wchłonięty przez JNIM — nośnik, dzięki któremu koalicja stała się organizacją burkińską i nigerską, a nie tylko malijską.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: JNIM — Grupa Wsparcia Islamu i Muzułmanów
JNIM i jego poprzednicy · Ruch zbrojny
Odłam AQIM, który rządził Gao podczas okupacji w 2012 r.; obie dzisiejsze rywalizujące linie dżihadystyczne wywodzą się od jego pozostałości.
Formacje ochotnicze / nieregularne
Podmioty regionalne i międzynarodowe (historyczne) · Zgrupowanie · nie dowództwo
Grupowanie nawigacyjne, a nie dowództwo: francuskie, oenzetowskie, europejskie i regionalne siły ery interwencji, 2013–2024 — Serval i Barkhane, MINUSMA, Takuba, EUTM Mali i wspólne siły G5 Sahel. Każde działało w ramach własnego mandatu i instytucji i każde zakończyło działalność lub wycofało się z Mali; grupowanie istnieje po to, by sekwencję odejść dało się czytać jako jedną historię.
Połączone
Podmioty regionalne i międzynarodowe (historyczne) · Zewnętrzny
Francuska interwencja rozpoczęta 11 stycznia 2013 r., która w ciągu kilku tygodni przełamała dżihadystyczną okupację północnego Mali, a następnie prowadziła kampanię w Adrar des Ifoghas przeciwko AQIM; włączona 1 sierpnia 2014 r. do obejmującej cały Sahel operacji Barkhane.
Połączone · podległe: Misje międzynarodowe i regionalne (historyczne)
Podmioty regionalne i międzynarodowe (historyczne) · Zewnętrzny
Europejskie zgrupowanie zadaniowe operacji specjalnych utworzone w marcu 2020 r. pod francuskim dowództwem w ramach Barkhane, by doradzać, pomagać i towarzyszyć jednostkom malijskim w Liptako; osiągnęło wstępną zdolność w lipcu 2020 r., korzystało z kilkunastu europejskich kontrybutorów i zakończyło działalność 30 czerwca 2022 r. wraz z francuskim wycofaniem się z Mali.
Siły specjalne · podległe: Misje międzynarodowe i regionalne (historyczne)
Podmioty regionalne i międzynarodowe (historyczne) · Zewnętrzny
Niebojowa wojskowa misja szkoleniowa UE, rozpoczęta 18 lutego 2013 r., by odbudować armię malijską poprzez doradztwo, kształcenie i szkolenie; jej szkolenie operacyjne zawieszono w 2022 r. po rozmieszczeniu Wagnera, a państwa członkowskie pozwoliły mandatowi wygasnąć 18 maja 2024 r.
Połączone · podległe: Misje międzynarodowe i regionalne (historyczne)
Podmioty regionalne i międzynarodowe (historyczne) · Zewnętrzny
Wspólne siły antyterrorystyczne pięciu państw Sahelu, utworzone w 2017 r. przy wsparciu Francji i Rady Bezpieczeństwa, ale nigdy z potrzebnym finansowaniem. Mali wystąpiło w maju 2022 r.; Burkina Faso i Niger poszły w jego ślady w grudniu 2023 r., a pozostali członkowie rozwiązali tę strukturę kilka dni później — w praktyce zastąpiła ją współpraca obronna AES.
Połączone · podległe: Misje międzynarodowe i regionalne (historyczne)
Państwa AES i siły sojusznicze · Jednostka specjalna
Malijski batalion sił specjalnych, utworzony dekretem z 16 maja 2018 r., z własnymi ośrodkami szkolenia komandosów i naborem ze wszystkich rodzajów sił — jedyna formacja operacji specjalnych państwa, formalnie odpowiedzialna za operacje specjalne, zwalczanie terroryzmu, rozpoznanie i ochronę osobistości państwowych; jej rola w zamachach stanu z 2020 r. i 2021 r. oraz w kampaniach z lat 2023–2026 jest znana z doniesień, a nie udokumentowana.
Siły specjalne · podległe: Wojska Lądowe Mali (Armée de Terre)
Państwa AES i siły sojusznicze · Milicja
Tradycyjne stowarzyszenia myśliwych zmobilizowane jako wiejskie siły samoobrony w środkowym i południowym Mali od 2015 r., w miarę jak rozszerzała się rebelia Katiby Macina — organizowane lokalnie, bez jednolitego dowództwa, uzbrajane, a czasem finansowane przez państwo, a innym razem przez nie najeżdżane; klasa grup, a nie organizacja, dlatego ten wpis nie ma profilu.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: Ruchy prorządowe i wspólnotowe siły samoobrony
JNIM i jego poprzednicy · Katiba
Jednostka JNIM działająca w strefie lasu Serma w regionie Hayré, między regionami Mopti i Gao — jedna z nazwanych katib stojących za atakami na korytarzu RN16 i blokadą Boni z 2024 r.; opisywana w doniesieniach jako półautonomiczna podgrupa Katiby Macina, które to umiejscowienie to drzewo odnotowuje, ale go nie przyjmuje.
Formacje ochotnicze / nieregularne · podległe: JNIM — Grupa Wsparcia Islamu i Muzułmanów
Żadne formacje nie odpowiadają bieżącym filtrom.
Aktywne: